tętnica końcowa

Tętnica końcowa (arteria terminalis) to naczynie krwionośne, które nie tworzy połączeń z innymi tętnicami, nie uczestniczy w tworzeniu krążenia obocznego. Charakteryzuje się tym, że zaopatruje w krew wyłącznie określony obszar narządu lub tkanki, bez możliwości kompensacji przez inne naczynia w przypadku niedrożności.

W przeciwieństwie do tętnic posiadających anastomozy (połączenia) z innymi naczyniami, zamknięcie tętnicy końcowej prowadzi do całkowitego niedokrwienia zaopatrywanego obszaru i nieuchronnej martwicy tkanek w regionie jej unaczynienia. Klasycznym przykładem tętnicy końcowej jest tętnica środkowa siatkówki, której zamknięcie powoduje nagłą, często nieodwracalną utratę wzroku.

Znajomość lokalizacji tętnic końcowych ma kluczowe znaczenie w praktyce klinicznej, szczególnie w chirurgii naczyniowej, neurochirurgii oraz w leczeniu stanów niedokrwiennych. Zatory lub zakrzepy w tętnicach końcowych stanowią szczególnie niebezpieczne stany nagłe wymagające natychmiastowej interwencji medycznej w celu przywrócenia przepływu krwi.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl