mechaniczna proteza zastawki serca
Mechaniczna proteza zastawki serca to implant medyczny zastępujący natywną zastawkę serca, która nie funkcjonuje prawidłowo w wyniku wady wrodzonej, choroby lub uszkodzenia. Protezy te są wykonane z trwałych materiałów, takich jak tytan, węgiel pirolityczny i stop chromowo-kobaltowy, co zapewnia im długotrwałą funkcjonalność, szacowaną na 20-30 lat.
Mechaniczne protezy zastawkowe dzielą się na kilka typów: zastawki kulkowe (np. Starr-Edwards), jednopłatkowe (np. Medtronic-Hall) oraz dwupłatkowe (np. St. Jude Medical, CarboMedics), które są obecnie najczęściej stosowane. Główną zaletą protez mechanicznych jest ich trwałość, co czyni je preferowanym wyborem dla młodszych pacjentów, eliminując konieczność powtórnych operacji wymiany.
Pacjenci z mechanicznymi protezami zastawek serca wymagają dożywotniej antykoagulacji (zwykle przy użyciu warfaryny) z utrzymaniem docelowego INR 2,5-3,5, aby zapobiec tworzeniu się skrzeplin na protezie. Jest to istotne ograniczenie, zwiększające ryzyko powikłań krwotocznych. Ponadto, protezy mechaniczne mogą powodować hemolizę, infekcje, dysfunkcję protezy oraz słyszalny dźwięk kliknięcia.
Główne wskazania do implantacji mechanicznej protezy zastawki to stenoza lub niedomykalność zastawki, które znacząco upośledzają funkcję serca. Kwalifikacja do tego typu protezy obejmuje ocenę wieku pacjenta, oczekiwanej długości życia, przeciwwskazań do antykoagulacji oraz preferencji chorego. Alternatywą dla protez mechanicznych są biologiczne protezy zastawkowe, które nie wymagają długotrwałej antykoagulacji, ale charakteryzują się krótszą trwałością.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Apixaban Orion 2,5 mg
Apixaban Orion w dawce 2,5 mg jest doustnym lekiem przeciwzakrzepowym stosowanym u dorosłych pacjentów w trzech głównych wskazaniach: profilaktyce żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ) po planowych zabiegach protezoplastyki stawu biodrowego lub kolanowego, zapobieganiu udarom mózgu i zatorowości systemowej u pacjentów z niezastawkowym migotaniem przedsionków (NVAF) z dodatkowymi czynnikami ryzyka (np. wiek ≥ 75 lat, nadciśnienie tętnicze, cukrzyca, przebyty udar lub TIA, niewydolność serca klasa NYHA ≥ II), oraz leczeniu i profilaktyce nawrotów zakrzepicy żył głębokich (ZŻG) i zatorowości płucnej (ZP). Terapia powinna być dostosowana do indywidualnego ryzyka krwawienia i korzyści, z uwzględnieniem specyficznych warunków klinicznych, takich jak funkcja nerek i wątroby oraz stabilność hemodynamiczna pacjenta. W profilaktyce pooperacyjnej dawkę rozpoczyna się zwykle 12-24 godziny po zabiegu, natomiast w leczeniu ZŻG i ZP stosuje się początkowo wyższe dawki, a następnie 2,5 mg dwa razy na dobę w terapii podtrzymującej.
apiksaban, cukrzyca, krwawienie, lek przeciwzakrzepowy, mechaniczna proteza zastawki serca, nadciśnienie tętnicze, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, niewydolność serca, niewydolność wątroby, niezastawkowe migotanie przedsionków, protezoplastyka stawu biodrowego, protezoplastyka stawu kolanowego, przemijający napad niedokrwienny, udar mózgu, udar niedokrwienny mózgu, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zakrzepica żył głębokich, zatorowość obwodowa, zatorowość płucna, zatorowość systemowa, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa