infekcyjne zapalenie stawu krzyżowo-biodrowego

Infekcyjne zapalenie stawu krzyżowo-biodrowego (ang. infectious sacroiliitis) to zakażenie bakteryjne stawu łączącego kość krzyżową z kością biodrową. Jest to rzadka postać zapalenia stawów, stanowiąca około 1-2% wszystkich przypadków septycznego zapalenia stawów.

Najczęstszymi czynnikami etiologicznymi są Staphylococcus aureus, Streptococcus oraz bakterie Gram-ujemne. Do zakażenia może dojść drogą krwiopochodną, przez ciągłość z sąsiednich ognisk zapalnych lub na skutek urazu. Czynnikami ryzyka są: dożylne stosowanie narkotyków, immunosupresja, ciąża oraz wcześniejsze zabiegi w obrębie miednicy.

Objawy kliniczne obejmują ból okolicy lędźwiowo-krzyżowej i pośladkowej, nasilający się przy obciążaniu, dodatni objaw Mennella, Patricka-Fabere’a, gorączkę oraz ograniczenie ruchomości. Diagnostyka opiera się na badaniach laboratoryjnych (podwyższone CRP, OB, leukocytoza), obrazowych (MRI jest metodą z wyboru) oraz posiewach krwi i aspiratu stawowego.

Leczenie wymaga długotrwałej antybiotykoterapii celowanej (4-6 tygodni), początkowo dożylnej, a następnie doustnej. W przypadkach powikłanych (ropień, osteomielitis) konieczna może być interwencja chirurgiczna. Wczesne rozpoznanie i leczenie ma kluczowe znaczenie dla rokowania i zapobiegania powikłaniom, takim jak przewlekły ból, ograniczenie ruchomości czy niestabilność stawu.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl