neuropatologia choroby Alzheimera

Neuropatologia choroby Alzheimera charakteryzuje się obecnością dwóch głównych zmian patologicznych w tkance mózgowej – zewnątrzkomórkowych złogów beta-amyloidu (blaszek starczych) oraz wewnątrzkomórkowych splątków neurofibrylalnych zbudowanych z hiperfosforylowanego białka tau. Te zmiany prowadzą do postępującej neurodegeneracji i zaniku mózgu, szczególnie widocznego w płacie skroniowym i ciemieniowym.

Proces neurodegeneracyjny w chorobie Alzheimera rozpoczyna się zazwyczaj w przyśrodkowej części płata skroniowego, obejmując hipokamp i korę węchową, a następnie rozprzestrzenia się na inne obszary kory mózgowej. Depozycja beta-amyloidu następuje według określonego wzorca (fazy Braaka), podobnie jak akumulacja splątków neurofibrylalnych (stadia Braaka I-VI), co pozwala na neuropatologiczne stopniowanie zaawansowania choroby.

Obok klasycznych zmian patologicznych, w chorobie Alzheimera obserwuje się również zaburzenia synaptyczne, przewlekły stan zapalny z aktywacją komórek mikrogleju i astrocytów, dysfunkcję mitochondrialną oraz zaburzenia układu naczyniowego mózgu. Zmiany te prowadzą do upośledzenia przekaźnictwa cholinergicznego oraz innych szlaków neuroprzekaźnikowych, co przekłada się na objawy kliniczne choroby.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl