działanie trombocytopeniczne

Działanie trombocytopeniczne odnosi się do każdego mechanizmu lub substancji, które prowadzą do zmniejszenia liczby płytek krwi (trombocytów) poniżej normy, czyli stanu zwanego trombocytopenią. Trombocytopenia diagnozowana jest, gdy liczba płytek krwi spada poniżej 150 000/μl, z czego wartości poniżej 50 000/μl uznaje się za ciężką trombocytopenię, zwiększającą ryzyko krwawień.

Działanie trombocytopeniczne może być wynikiem różnych mechanizmów: zmniejszonej produkcji płytek w szpiku kostnym, zwiększonego ich niszczenia w krążeniu (np. w mechanizmach immunologicznych), sekwestracji w śledzionie lub rozcieńczenia krwi. Najczęstszymi przyczynami są reakcje polekowe, infekcje wirusowe, choroby autoimmunologiczne oraz zaburzenia szpiku kostnego.

Leki o działaniu trombocytopenicznym obejmują między innymi: heparynę (powodującą immunologiczną małopłytkowość poheparynową HIT), niektóre antybiotyki, leki przeciwpadaczkowe, niesteroidowe leki przeciwzapalne oraz chemioterapeutyki. Monitorowanie liczby płytek krwi jest kluczowe podczas stosowania leków o znanym potencjale trombocytopenicznym, zwłaszcza u pacjentów z czynnikami ryzyka małopłytkowości.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl