ciągła infuzja zewnątrzoponowa

Ciągła infuzja zewnątrzoponowa to procedura anestezjologiczna polegająca na długotrwałym podawaniu leków (najczęściej środków przeciwbólowych lub znieczulających) do przestrzeni zewnątrzoponowej kręgosłupa za pomocą specjalnego cewnika i pompy infuzyjnej. Metoda ta umożliwia stałe, kontrolowane dostarczanie substancji leczniczych bezpośrednio w pobliże struktur nerwowych rdzenia kręgowego.

Technika ta jest szeroko stosowana w leczeniu bólu ostrego (np. pooperacyjnego) oraz przewlekłego, szczególnie w przypadkach, gdy tradycyjne metody farmakoterapii są nieskuteczne lub powodują znaczące działania niepożądane. Najczęściej w infuzji zewnątrzoponowej stosuje się kombinację leków znieczulających miejscowo (np. bupiwakaina, ropiwakaina) oraz opioidów (np. fentanyl, morfina), co pozwala na synergistyczne działanie przeciwbólowe przy mniejszych dawkach poszczególnych składników.

Ciągła infuzja zewnątrzoponowa wymaga precyzyjnego umieszczenia cewnika w przestrzeni zewnątrzoponowej, stałego monitorowania parametrów życiowych pacjenta oraz regularnej oceny skuteczności leczenia i ewentualnych działań niepożądanych. Do najważniejszych powikłań tej metody należą: zakażenia, krwiak zewnątrzoponowy, uszkodzenie nerwów, depresja oddechowa (związana głównie z podawaniem opioidów) oraz niedociśnienie tętnicze.

Powiązane wpisy

  1. 16.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl