abcyksymab
Abcyksymab to chimeryczne przeciwciało monoklonalne, które łączy się z receptorem glikoproteinowym IIb/IIIa płytek krwi, blokując wiązanie fibrynogenu i czynnika von Willebranda. Działanie to hamuje agregację płytek, co zapobiega tworzeniu się zakrzepów.
Lek ten stosowany jest w kardiologii interwencyjnej, głównie podczas przezskórnych interwencji wieńcowych (PCI) u pacjentów z ostrymi zespołami wieńcowymi, szczególnie z niestabilną dławicą piersiową lub zawałem serca. Abcyksymab zmniejsza ryzyko powikłań niedokrwiennych, w tym ponownego zawału i konieczności rewaskularyzacji.
Wśród działań niepożądanych abcyksymabu najistotniejsze są powikłania krwotoczne, w tym krwawienia z miejsca wkłucia, krwawienie z przewodu pokarmowego oraz małopłytkowość indukowana lekiem. Przed podaniem konieczna jest ocena ryzyka krwawienia oraz monitorowanie parametrów układu krzepnięcia.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Interakcje leku – Ketonal 50 mg/ml
Ketoprofen, będący substancją czynną Ketonal 50 mg/ml, wykazuje silne wiązanie z białkami osocza, co może prowadzić do wypierania innych leków o podobnym mechanizmie wiązania, takich jak leki przeciwzakrzepowe, sulfonamidy czy hydantoina, wymagając dostosowania ich dawek. Szczególnie niezalecane jest łączenie ketoprofenu z innymi NLPZ, selektywnymi inhibitorami COX-2 oraz dużymi dawkami salicylanów ze względu na wysokie ryzyko owrzodzeń i krwawień z przewodu pokarmowego. Jednoczesne stosowanie z lekami przeciwzakrzepowymi (heparyna, antagoniści witaminy K, inhibitory agregacji płytek, inhibitory trombiny i czynnika Xa) znacząco zwiększa ryzyko krwawień, co wymaga ścisłego monitorowania pacjenta. Ponadto, ketoprofen może podnosić stężenie litu w osoczu do poziomów toksycznych poprzez zmniejszenie jego wydalania nerkowego, a także zwiększać toksyczność hematologiczną metotreksatu stosowanego w dawkach >15 mg/tydzień, dlatego zaleca się zachowanie co najmniej 12-godzinnej przerwy między podaniem tych leków.
abcyksymab, antagonista angiotensyny II, antybiotyk chinolonowy, cyklosporyna, digoksyna, domaciczny środek antykoncepcyjny, działanie nefrotoksyczne, eptifibatyd, fenytoina, glikozyd naparstnicy, heparyna, hepatotoksyczność, hiperkaliemia, iloprost, inhibitor ACE, inhibitor agregacji płytek, inhibitor cyklooksygenazy, inhibitor czynnika Xa, inhibitor trombiny, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, ketoprofen, krwawienie z przewodu pokarmowego, lek moczopędny, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwpadaczkowy, lek przeciwzakrzepowy, lek trombolityczny, metotreksat, mifepryston, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, nikorandyl, owrzodzenie przewodu pokarmowego, perforacja, takrolimus, tenofowir, toksyczność hematologiczna, trimetoprym, tyrofiban - Leksykon leków
Interakcje leku – Nasivin Zatoki i Katar 200 mg + 30 mg
Produkt leczniczy Nasivin Zatoki i Katar zawiera ibuprofen (200 mg) oraz pseudoefedrynę (30 mg), które wykazują liczne interakcje farmakologiczne. Pseudoefedryna, jako sympatykomimetyk, może powodować niebezpieczne wzrosty ciśnienia tętniczego przy jednoczesnym stosowaniu z nieselektywnymi inhibitorami MAO (przeciwwskazanie), innymi sympatykomimetykami, trójcyklicznymi lekami przeciwdepresyjnymi oraz lotnymi halogenopochodnymi środkami znieczulającymi. Ponadto, pseudoefedryna może nasilać ryzyko zaburzeń rytmu serca w połączeniu z glikozydami nasercowymi (np. digoksyną). Ibuprofen, jako NLPZ, zwiększa ryzyko działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego, zwłaszcza w połączeniu z innymi NLPZ, salicylanami, kortykosteroidami oraz lekami przeciwpłytkowymi i przeciwzakrzepowymi (np. warfaryna, klopidogrel). Istotne jest także hamowanie przez ibuprofen przeciwpłytkowego działania kwasu acetylosalicylowego w małych dawkach, co może osłabiać jego efekt kardioprotekcyjny.
abcyksymab, alkaloid sporyszu, antagonista receptorów angiotensyny II, antybiotyk chinolonowy, beta-bloker, chinidyna, cyklosporyna, digoksyna, działanie hipoglikemizujące, efedryna, eptyfibatyd, fenylefryna, fenylopropanolamina, fenytoina, glikozyd nasercowy, guanetydyna, heparyna, hiperkaliemia, iloprost, inhibitor COX-2, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor monoaminooksydazy A, inhibitor oksydazy monoaminowej, klopidogrel, kortykosteroid, kwas acetylosalicylowy, lek moczopędny, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, lek sympatykomimetyczny, linezolid, metotreksat, metyldopa, miłorząb japoński, nefrotoksyczność, niesteroidowy lek przeciwzapalny, pochodna sulfonylomocznika, pochodna terpenu, preparat naparstnicy, probenecyd, przełom nadciśnieniowy, rezerpina, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, substancja atropinopodobna, sulfinpirazon, sympatykomimetyk, takrolimus, trójcykliczny lek przeciwdepresyjny, tyrofiban, układ krwiotwórczy, warfaryna, zydowudyna - Leksykon leków
Interakcje leku – Ketoprofen-SF 50 mg/ml
Ketoprofen, jako NLPZ, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o różnym stopniu istotności klinicznej. Szczególnie istotne są interakcje z innymi NLPZ i salicylanami, które synergistycznie zwiększają ryzyko owrzodzeń i krwawień z przewodu pokarmowego, co wymaga unikania jednoczesnego stosowania. Ketoprofen nasila działanie leków przeciwzakrzepowych (np. warfaryna, heparyna) i przeciwpłytkowych (klopidogrel, tyklopidyna), co podnosi ryzyko krwawień i wymaga ścisłego monitorowania. W przypadku litu obserwuje się wzrost stężenia w osoczu, co może prowadzić do toksyczności, dlatego konieczne jest monitorowanie poziomu litu i dostosowanie dawki. Metotreksat w dawkach >15 mg/tydzień w połączeniu z ketoprofenem zwiększa ryzyko hematotoksyczności, zalecany jest co najmniej 12-godzinny odstęp między podaniami. W przypadku metotreksatu w dawkach <15 mg/tydzień wskazane jest regularne monitorowanie morfologii krwi, zwłaszcza u osób starszych i z zaburzeniami czynności nerek.
abcyksymab, acenokumarol, antagonista angiotensyny II, antybiotyk chinolonowy, cyklosporyna, digoksyna, diuretyk oszczędzający potas, diuretyk pętlowy, doustny lek przeciwcukrzycowy, dysfagia, działanie nefrotoksyczne, działanie sedatywne, eptifibatyd, fenytoina, glikokortykosteroid, hamowanie agregacji płytek krwi, heparyna, heparyna niefrakcjonowana, heparyna niskocząsteczkowa, hiperkaliemia, iloprost, inhibitor ACE, inhibitor cyklooksygenazy-2, ketoprofen, klirens nerkowy, klopidogrel, krwawienie z przewodu pokarmowego, lek beta-adrenolityczny, lek moczopędny, lek przeciwzakrzepowy, lek trombolityczny, lek zobojętniający sok żołądkowy, metotreksat, morfologia krwi, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność serca, owrzodzenie przewodu pokarmowego, pentoksyfilina, perforacja, probenecid, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, stężenie litu w osoczu, sulfinpirazon, takrolimus, trimetoprym, tyklopidyna, tyrofiban, układ krwiotwórczy, warfaryna, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie koordynacji ruchowej - Leksykon leków
Interakcje leku – Agapurin SR 400 400 mg
Pentoksyfilina, substancja czynna Agapurin SR 400, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Szczególnie ważne jest monitorowanie pacjentów stosujących jednocześnie leki przeciwnadciśnieniowe (w tym inhibitory ACE i azotany), gdzie obserwuje się nasilenie działania hipotensyjnego, co może prowadzić do nadmiernego spadku ciśnienia tętniczego. W terapii skojarzonej z insuliną lub doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi dochodzi do nasilenia efektu hipoglikemizującego, zwiększając ryzyko hipoglikemii, co wymaga ścisłej kontroli glikemii. Ponadto, pentoksyfilina może nasilać działanie przeciwzakrzepowe antagonistów witaminy K, co wymaga regularnego monitorowania INR. Istotne jest także zwiększone ryzyko krwawień przy jednoczesnym stosowaniu leków przeciwpłytkowych, takich jak klopidogrel, tiklopidyna, kwas acetylosalicylowy oraz inhibitorów receptorów GP IIb/IIIa (abcyksymab, eptifibatyd, tirofiban), co wymaga uważnej obserwacji parametrów krzepnięcia i objawów klinicznych krwawień.
abcyksymab, acetylosalicylan lizyny, Agapurin SR 400, anagrelid, antagonista witaminy K, azotan, cymetydyna, cyprofloksacyna, dipirydamol, doustny lek przeciwcukrzycowy, działanie addytywne, działanie naczyniorozszerzające, działanie przeciwpłytkowe, epoprostenol, eptifibatyd, hamowanie agregacji płytek krwi, hipoglikemia, iloprost, inhibitor konwertazy angiotensyny, insulina, klopidogrel, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwzakrzepowy, nadciśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, parametr koagulologiczny, pentoksyfilina, teofilina, tiklopidyna, tirofiban, tolerancja wysiłku fizycznego - Leksykon leków
Interakcje leku – Apo-Pentox 400 SR 400 mg
Pentoksyfilina, substancja czynna leku Apo-Pentox 400 SR, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne z lekami przeciwcukrzycowymi (insulina, pochodne sulfonylomocznika), przeciwzakrzepowymi (antagoniści witaminy K: warfaryna, acenokumarol), przeciwnadciśnieniowymi oraz innymi substancjami wpływającymi na układ sercowo-naczyniowy i hemostazę. Szczególnie istotne jest nasilenie działania przeciwzakrzepowego antagonistów witaminy K, co wymaga ścisłej kontroli parametrów krzepnięcia (INR) przy rozpoczynaniu lub modyfikacji terapii pentoksyfiliną. Ponadto, pentoksyfilina może nasilać hipoglikemizujące działanie insuliny i leków przeciwcukrzycowych, co wymaga stałego monitorowania glikemii. Współstosowanie z lekami przeciwnadciśnieniowymi może prowadzić do nadmiernego spadku ciśnienia tętniczego, dlatego konieczne jest regularne monitorowanie parametrów hemodynamicznych.
abcyksymab, acenokumarol, acetylosalicylan lizyny, anagrelid, analog prostacykliny, antagonista witaminy K, cymetydyna, cyprofloksacyna, cytochrom P450, dipirydamol, działanie hipoglikemizujące, działanie hipotensyjne, działanie przeciwpłytkowe, efekt naczyniorozszerzający, epoprostenol, eptyfibatyd, hepatotoksyczność, inhibitor agregacji płytek, inhibitor COX-2, inhibitor fosfodiesterazy, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, klopidogrel, kwas acetylosalicylowy, lek hipotensyjny, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwzakrzepowy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, parametry hemodynamiczne, parametry krzepnięcia, pochodna sulfonylomocznika, przeciwciało monoklonalne, receptor ADP, receptor glikoproteinowy IIb/IIIa, receptor płytkowy P2Y12, ryzyko krwawienia, stężenie teofiliny, teofilina, tyklopidyna, zdarzenie zakrzepowe - Leksykon leków
Interakcje leku – Biwalirudyna Accord 250 mg
Biwalirudyna Accord (250 mg, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do wstrzykiwań/infuzji) wykazuje potencjalne interakcje farmakologiczne, które mają istotne implikacje kliniczne, zwłaszcza w kontekście terapii przeciwzakrzepowej i przeciwpłytkowej. Badania nie wykazały istotnych interakcji farmakodynamicznych z lekami przeciwpłytkowymi takimi jak kwas acetylosalicylowy, tyklopidyna czy klopidogrel, jednak ze względu na addytywne działanie hamujące krzepnięcie, konieczne jest monitorowanie parametrów hemostazy. Skojarzone stosowanie z antykoagulantami (heparyna, warfaryna) oraz lekami trombolitycznymi (alteplaza, streptokinaza, tenekteplaza) znacząco zwiększa ryzyko krwawień, co wymaga ścisłej kontroli klinicznej i laboratoryjnej, w tym pomiarów ACT, APTT oraz morfologii krwi. Zaleca się ostrożność i ewentualną modyfikację dawki w tych przypadkach.
abcyksymab, alteplaza, antykoagulant, biwalirudyna, czas częściowej tromboplastyny, czas krzepnięcia po aktywacji, czynnik krzepnięcia, działanie fibrynolityczne, działanie przeciwpłytkowe, eptyfibatyd, heparyna, inhibitor receptora GP IIb/IIIa, inhibitor trombiny, kaskada krzepnięcia, klopidogrel, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, lek trombolityczny, morfologia krwi, NLPZ, parametr hemostazy, płytka krwi, streptokinaza, tenekteplaza, tyklopidyna, tyrofiban, warfaryna