Interakcje leku
Ketonal 50 mg/ml

Ketoprofen, będący substancją czynną Ketonal 50 mg/ml, wykazuje silne wiązanie z białkami osocza, co może prowadzić do wypierania innych leków o podobnym mechanizmie wiązania, takich jak leki przeciwzakrzepowe, sulfonamidy czy hydantoina, wymagając dostosowania ich dawek. Szczególnie niezalecane jest łączenie ketoprofenu z innymi NLPZ, selektywnymi inhibitorami COX-2 oraz dużymi dawkami salicylanów ze względu na wysokie ryzyko owrzodzeń i krwawień z przewodu pokarmowego. Jednoczesne stosowanie z lekami przeciwzakrzepowymi (heparyna, antagoniści witaminy K, inhibitory agregacji płytek, inhibitory trombiny i czynnika Xa) znacząco zwiększa ryzyko krwawień, co wymaga ścisłego monitorowania pacjenta. Ponadto, ketoprofen może podnosić stężenie litu w osoczu do poziomów toksycznych poprzez zmniejszenie jego wydalania nerkowego, a także zwiększać toksyczność hematologiczną metotreksatu stosowanego w dawkach >15 mg/tydzień, dlatego zaleca się zachowanie co najmniej 12-godzinnej przerwy między podaniem tych leków.

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Ketoprofen, jako substancja aktywna produktu Ketonal 50 mg/ml, charakteryzuje się wysokim stopniem wiązania z białkami osocza. W konsekwencji może wypierać z miejsc wiążących inne jednocześnie stosowane leki o podobnym mechanizmie wiązania, takie jak leki przeciwzakrzepowe, sulfonamidy czy hydantoina. W takich przypadkach może być konieczne dostosowanie dawek tych leków, aby zapobiec zwiększonemu stężeniu w osoczu i nasileniu działania farmakologicznego.1

Leczenie skojarzone niezalecane

Istnieją kombinacje lekowe, których jednoczesne stosowanie z ketoprofenem nie jest zalecane ze względu na możliwość wystąpienia poważnych działań niepożądanych:

  • Inne niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), w tym selektywne inhibitory cyklooksygenazy-2 oraz duże dawki salicylanów – prowadzą do zwiększonego ryzyka owrzodzenia w obrębie przewodu pokarmowego i krwawienia.2
  • Leki przeciwzakrzepowe – jednoczesne stosowanie zwiększa ryzyko krwawienia. Dotyczy to:
    • heparyny
    • antagonistów witaminy K (takich jak warfaryna)
    • inhibitorów agregacji płytek (takich jak tyklopidyna, klopidogrel)
    • inhibitorów trombiny (takich jak dabigatran)
    • bezpośrednich inhibitorów czynnika Xa (takich jak apiksaban, rywaroksaban, edoksaban)

    Jeżeli jednoczesne podawanie tych leków z ketoprofenem jest konieczne, należy uważnie kontrolować stan pacjenta.3

  • Lit – istnieje ryzyko zwiększenia stężenia litu w osoczu, niekiedy do wartości toksycznych, na skutek zmniejszenia jego wydalania nerkowego. W przypadku konieczności jednoczesnego stosowania należy regularnie kontrolować stężenie litu w osoczu i dostosowywać jego dawkę zarówno podczas leczenia ketoprofenem, jak i po jego zakończeniu.4
  • Metotreksat w dawkach większych niż 15 mg/tydzień – jednoczesne stosowanie metotreksatu (zwłaszcza w dużych dawkach) i NLPZ, w tym ketoprofenu, może prowadzić do ciężkiego, czasami śmiertelnego zatrucia. Zwiększa się ryzyko toksyczności hematologicznej metotreksatu, prawdopodobnie na skutek wypierania go z miejsc wiążących z białkami i zmniejszonego klirensu nerkowego. Należy zachować co najmniej 12-godzinną przerwę między odstawieniem lub rozpoczęciem stosowania ketoprofenu a podaniem metotreksatu.Leczenie skojarzone wymagające ostrożności

    Podczas stosowania ketoprofenu z poniższymi lekami wymagana jest szczególna ostrożność:

    • Leki moczopędne – ketoprofen może zmniejszać działanie leków moczopędnych, a te z kolei mogą zwiększać ryzyko nefrotoksycznego działania NLPZ. U pacjentów, szczególnie odwodnionych, otrzymujących leki moczopędne istnieje zwiększone ryzyko rozwoju niewydolności nerek w wyniku zmniejszonej perfuzji nerkowej spowodowanej hamowaniem syntezy prostaglandyn. Przed rozpoczęciem leczenia skojarzonego należy pacjentów odpowiednio nawodnić i na początku terapii monitorować czynność nerek.6
    • Inhibitory ACE i antagoniści angiotensyny II – u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (np. odwodnionych lub w podeszłym wieku) jednoczesne stosowanie inhibitora ACE lub antagonisty angiotensyny II z lekiem hamującym aktywność cyklooksygenazy może spowodować dalsze pogorszenie czynności nerek, z ryzykiem wystąpienia ostrej niewydolności nerek.7
    • Metotreksat w dawkach mniejszych niż 15 mg/tydzień – w pierwszych tygodniach leczenia skojarzonego należy raz w tygodniu kontrolować morfologię krwi. Częstsze kontrole są wskazane przy zaburzeniach czynności nerek lub u pacjentów w podeszłym wieku.8
    • Tenofowir – jednoczesne stosowanie fumaranu tenofowiru dizoproksylu z NLPZ może zwiększyć ryzyko niewydolności nerek.9
    • Nikorandyl – jednoczesne stosowanie nikorandylu i NLPZ może zwiększyć ryzyko poważnych powikłań, takich jak owrzodzenie przewodu pokarmowego, perforacja i krwotok.10
    • Glikozydy naparstnicy – nie wykazano interakcji farmakokinetycznej między ketoprofenem a digoksyną. Jednak zaleca się ostrożność, zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, gdyż NLPZ mogą zmniejszać czynność nerek oraz klirens nerkowy glikozydów naparstnicy.11

    Skojarzone leczenie do rozważenia

    Należy wziąć pod uwagę możliwość interakcji ketoprofenu z następującymi lekami:

    • Leki przeciwnadciśnieniowe (beta-adrenolityki, inhibitory konwertazy angiotensyny, leki moczopędne) – ketoprofen może osłabiać ich działanie przeciwnadciśnieniowe poprzez hamowanie produkcji prostaglandyn rozszerzających naczynia krwionośne.12
    • Leki trombolityczne – zwiększone ryzyko krwawienia, w tym z przewodu pokarmowego.13
    • Selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) – zwiększone ryzyko krwawienia z przewodu pokarmowego.14
    • Cyklosporyna, takrolimus – ryzyko dodatkowego działania nefrotoksycznego, zwłaszcza u pacjentów w podeszłym wieku.15

    Ryzyko związane z hiperkaliemią

    Ketoprofen może wchodzić w interakcje z lekami, które mogą wywoływać hiperkaliemię, takimi jak:

    • sole potasu
    • leki moczopędne oszczędzające potas
    • inhibitory konwertazy angiotensyny
    • inhibitory receptora angiotensyny II
    • heparyny (niskocząsteczkowe lub niefrakcjonowane)
    • cyklosporyna
    • takrolimus
    • trimetoprym

    Wystąpienie hiperkaliemii może zależeć od współistnienia innych czynników ryzyka. Ryzyko jest większe, gdy wymienione leki podawane są jednocześnie.16

    Interakcje związane z działaniem przeciwpłytkowym

    Niektóre substancje wchodzą w interakcje z ketoprofenem z powodu działania przeciwpłytkowego:

    • tyrofiban
    • eptifibatyd
    • abcyksymab
    • iloprost

    Stosowanie leków przeciwpłytkowych zwiększa ryzyko krwawienia. Dodatkowo, ketoprofen nasila działanie doustnych leków przeciwcukrzycowych i niektórych leków przeciwpadaczkowych (np. fenytoiny).17

    Inne istotne interakcje

    • Mifepryston – NLPZ mogą osłabić działanie mifeprystonu. Po podaniu mifeprystonu należy odczekać od 8 do 12 dni przed zastosowaniem ketoprofenu.18
    • Antybiotyki z grupy chinolonów – w przypadku jednoczesnego stosowania z NLPZ istnieje zwiększone ryzyko drgawek.19
    • Domaciczne środki antykoncepcyjne – ketoprofen może zmniejszyć ich skuteczność.20

    Interakcje ketoprofenu z alkoholem

    Jednoczesne spożywanie alkoholu z ketoprofenem (Ketonal 50 mg/ml) stanowi istotne zagrożenie dla pacjenta z kilku powodów:

    • Zwiększone ryzyko krwawień z przewodu pokarmowego – zarówno alkohol, jak i ketoprofen działają drażniąco na błonę śluzową żołądka i jelit. Ich jednoczesne stosowanie może znacząco zwiększyć ryzyko krwawień z przewodu pokarmowego poprzez sumowanie się efektów uszkadzających śluzówkę.21
    • Nasilenie działania toksycznego na wątrobę – ketoprofen jest metabolizowany w wątrobie, podobnie jak alkohol. Jednoczesne obciążenie wątroby obydwoma substancjami może prowadzić do zwiększonego ryzyka hepatotoksyczności.
    • Potencjalne osłabienie działania terapeutycznego – alkohol może wpływać na metabolizm ketoprofenu, co potencjalnie zmniejsza jego skuteczność terapeutyczną.
    • Nasilenie działania nefrotoksycznego – zarówno ketoprofen, jak i alkohol mogą niekorzystnie wpływać na funkcję nerek, a ich połączenie zwiększa ryzyko uszkodzenia tych narządów, szczególnie u pacjentów ze współistniejącymi zaburzeniami czynności nerek.22
    • Nasilenie działania niepożądanego na OUN – zarówno ketoprofen, jak i alkohol wpływają na ośrodkowy układ nerwowy. Jednoczesne spożywanie może prowadzić do nasilenia zawrotów głowy, senności, zaburzeń koordynacji ruchowej i spowolnienia czasu reakcji.

    Ze względu na powyższe zagrożenia nie zaleca się spożywania alkoholu podczas terapii ketoprofenem. Pacjenci powinni być wyraźnie poinformowani o potencjalnych zagrożeniach wynikających z tej interakcji.

    Tabela interakcji ketoprofenu z innymi lekami

    Grupa leków/substancja Opis interakcji Poziom istotności Zalecenia
    Inne NLPZ, selektywne inhibitory COX-2, duże dawki salicylanów Zwiększone ryzyko owrzodzenia w obrębie przewodu pokarmowego i krwawienia Wysoki Skojarzenie niezalecane
    Leki przeciwzakrzepowe (heparyna, antagoniści wit. K, inhibitory agregacji płytek, inhibitory trombiny, inhibitory czynnika Xa) Zwiększone ryzyko krwawienia Wysoki Skojarzenie niezalecane; jeśli konieczne – ścisłe monitorowanie
    Lit Ryzyko zwiększenia stężenia litu w osoczu do wartości toksycznych na skutek zmniejszenia wydalania nerkowego Wysoki Skojarzenie niezalecane; jeśli konieczne – monitorowanie stężenia litu i dostosowywanie dawki
    Metotreksat (>15 mg/tydz.) Ryzyko ciężkiego, nawet śmiertelnego zatrucia; zwiększona toksyczność hematologiczna Wysoki Skojarzenie niezalecane; zachować min. 12h przerwę między lekami
    Leki moczopędne Zmniejszenie działania leków moczopędnych; zwiększone ryzyko nefrotoksyczności Średni Nawodnienie pacjenta przed rozpoczęciem leczenia skojarzonego; monitorowanie czynności nerek
    Inhibitory ACE, antagoniści angiotensyny II Ryzyko pogorszenia czynności nerek z możliwością ostrej niewydolności Średni Zachować ostrożność, zwłaszcza u pacjentów odwodnionych lub w podeszłym wieku
    Metotreksat (<15 mg/tydz.) Zwiększenie toksyczności hematologicznej Średni Monitorowanie morfologii krwi raz w tygodniu, częściej przy zaburzeniach nerek lub u osób starszych
    Tenofowir Zwiększone ryzyko niewydolności nerek Średni Zachować ostrożność, monitorować czynność nerek
    Nikorandyl Zwiększone ryzyko poważnych powikłań (owrzodzenie przewodu pokarmowego, perforacja, krwotok) Średni Zachować ostrożność
    Glikozydy naparstnicy Zmniejszenie klirensu nerkowego glikozydów naparstnicy Średni Ostrożność u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek
    Leki przeciwnadciśnieniowe Osłabienie działania przeciwnadciśnieniowego Niski Monitorowanie ciśnienia tętniczego
    Leki trombolityczne Zwiększone ryzyko krwawienia Średni Zachować ostrożność
    SSRI Zwiększone ryzyko krwawienia z przewodu pokarmowego Średni Zachować ostrożność
    Cyklosporyna, takrolimus Dodatkowe działanie nefrotoksyczne Średni Zachować ostrożność, zwłaszcza u osób starszych
    Leki powodujące hiperkaliemię Zwiększone ryzyko hiperkaliemii Średni Monitorowanie stężenia potasu
    Leki przeciwpłytkowe (tyrofiban, eptifibatyd, abcyksymab, iloprost) Zwiększone ryzyko krwawienia Średni Zachować ostrożność
    Doustne leki przeciwcukrzycowe Nasilenie działania hipoglikemizującego Niski Monitorowanie stężenia glukozy
    Leki przeciwpadaczkowe (np. fenytoina) Nasilenie działania przeciwpadaczkowego Niski Monitorowanie stężenia leku
    Mifepryston Osłabienie działania mifeprystonu Średni Odczekać 8-12 dni po podaniu mifeprystonu przed zastosowaniem ketoprofenu
    Antybiotyki z grupy chinolonów Zwiększone ryzyko drgawek Średni Zachować ostrożność
    Domaciczne środki antykoncepcyjne Zmniejszenie skuteczności antykoncepcyjnej Niski Rozważyć dodatkową metodę antykoncepcji
    Alkohol Zwiększone ryzyko krwawień z przewodu pokarmowego, hepato- i nefrotoksyczności, nasilenie działań niepożądanych na OUN Wysoki Unikać spożywania alkoholu w trakcie terapii
  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl