Właściwości farmakokinetyczne
Ketonal 50 mg/ml

Ketoprofen, substancja czynna preparatu Ketonal (50 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań), charakteryzuje się wysoką biodostępnością (90%) oraz szybkim osiąganiem wysokich stężeń w osoczu po podaniu dożylnym (26,4 ± 5,4 µg/ml po 5 minutach). Po podaniu domięśniowym dawki 100 mg maksymalne stężenie w osoczu wynosi 1,3 µg/ml i osiągane jest w ciągu 2 godzin, a lek przenika również do płynu mózgowo-rdzeniowego. Objętość dystrybucji wynosi 0,1-0,2 l/kg, a ketoprofen wiąże się w 99% z białkami osocza, głównie albuminą. Istotne jest powolne przenikanie i eliminacja ketoprofenu z płynu maziowego, gdzie stężenia po 3 i 9 godzinach wynoszą odpowiednio 1,5 µg/ml i 0,8 µg/ml, podczas gdy w osoczu spadają z 3,0 µg/ml do 0,3 µg/ml. Stan równowagi farmakokinetycznej osiągany jest po 24 godzinach, a u osób starszych szybciej, bo po 8,7 godzinie (stężenie 6,3 µg/ml).

Właściwości farmakokinetyczne ketoprofenu

Ketoprofen, substancja czynna preparatu Ketonal (50 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań), charakteryzuje się specyficznymi właściwościami farmakokinetycznymi, które determinują jego zachowanie w organizmie po podaniu. Poniżej przedstawiono szczegółową analizę poszczególnych parametrów farmakokinetycznych tego leku.1

Wchłanianie

Po podaniu dożylnym ketoprofen osiąga szybko wysokie stężenia w osoczu. Średnie stężenie w osoczu po upływie 5 minut od wlewu dożylnego oraz 4 minut po zakończeniu podawania wynosi 26,4 ± 5,4 mikrogramów/ml. Biodostępność ketoprofenu jest bardzo wysoka i wynosi 90%.2

W przypadku podania domięśniowego, po 15 minutach od podania pojedynczej dawki 100 mg, ketoprofen jest już wykrywalny zarówno w surowicy jak i płynie mózgowo-rdzeniowym. Maksymalne stężenie w osoczu (1,3 µg/ml) po podaniu domięśniowym osiągane jest w ciągu 2 godzin.3

Dystrybucja

Dystrybucja tkankowa ketoprofenu charakteryzuje się objętością dystrybucji wynoszącą od 0,1 do 0,2 l/kg. Substancja wiąże się w wysokim stopniu (99%) z białkami osocza, głównie z albuminą, co wpływa na jej dystrybucję w organizmie.4

Istotną cechą ketoprofenu jest jego zdolność do przenikania do płynu maziowego. Dynamika tego procesu przedstawia się następująco:5

Czas po podaniu dawki 100 mg Stężenie w osoczu [µg/ml] Stężenie w płynie maziowym [µg/ml]
3 godziny 3,0 1,5
9 godzin 0,3 0,8

Powyższe dane wskazują na charakterystyczną kinetykę przenikania ketoprofenu do płynu maziowego. Substancja przenika do tego płynu stosunkowo powoli i równie powoli jest z niego eliminowana, podczas gdy stężenie w osoczu ulega szybszemu obniżeniu z czasem.6

Stan równowagi

Stężenia ketoprofenu w stanie równowagi uzyskiwane są po 24 godzinach od podania. W przypadku pacjentów w podeszłym wieku, stan równowagi występuje szybciej – stężenie 6,3 µg/ml osiągane jest już po upływie 8,7 godziny.7

Metabolizm

Ketoprofen podlega intensywnemu metabolizmowi wątrobowemu za pośrednictwem enzymów mikrosomalnych. Głównym szlakiem metabolicznym jest sprzęganie z kwasem glukuronowym. W wyniku tego procesu powstaje glukuronid ketoprofenu, który stanowi główny metabolit leku.8

Eliminacja

Po podaniu doustnym klirens osoczowy ketoprofenu wynosi 1,16 ml/minutę/kg. Okres półtrwania leku jest stosunkowo krótki i wynosi zaledwie 2 godziny, co jest konsekwencją szybkiego metabolizmu substancji.9

Ketoprofen jest wydalany z organizmu głównie przez nerki – do 80% dawki wydala się z moczem, przy czym ponad 90% tej ilości stanowi glukuronid ketoprofenu. Pozostała część (około 10%) jest wydalana z kałem.10

Wpływ dysfunkcji narządowych na parametry farmakokinetyczne

Niewydolność nerek

U pacjentów z niewydolnością nerek obserwuje się spowolnienie procesu wydalania ketoprofenu. Skutkuje to wydłużeniem okresu półtrwania leku o około 1 godzinę w porównaniu do wartości prawidłowych.11

Niewydolność wątroby

Zaburzenia funkcji wątroby mogą prowadzić do kumulacji ketoprofenu w tkankach organizmu, co wynika z ograniczonej zdolności metabolizowania leku przez uszkodzoną wątrobę.12

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl