klasyfikacja Bordena

Klasyfikacja Bordena to system oceny złamań zatok czołowych, który pomaga w ustaleniu strategii leczenia tych urazów. Opracowany przez dr. Franka Bordena w latach 60. XX wieku, klasyfikuje złamania na podstawie anatomicznej lokalizacji i stopnia uszkodzenia, ze szczególnym uwzględnieniem tylnej ściany zatoki oraz przewodu nosowo-czołowego.

System dzieli złamania na trzy główne grupy: typ I obejmuje złamania przedniej ściany zatoki bez uszkodzenia przewodu nosowo-czołowego, typ II dotyczy złamań z uszkodzeniem przewodu nosowo-czołowego, a typ III obejmuje złamania zarówno przedniej jak i tylnej ściany zatoki. Każdy z typów ma podgrupy określające złożoność urazu.

Klasyfikacja Bordena jest istotnym narzędziem diagnostycznym w traumatologii twarzoczaszki, pomagając lekarzom w podejmowaniu decyzji dotyczących leczenia zachowawczego lub chirurgicznego. Właściwa identyfikacja typu złamania ma kluczowe znaczenie dla zapobiegania późnym powikłaniom, takim jak zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, ropnie czy mucocele.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl