autoimmunologiczna hipoglikemia
Autoimmunologiczna hipoglikemia to zaburzenie metaboliczne charakteryzujące się epizodami niskiego stężenia glukozy we krwi, wywołane przez mechanizmy immunologiczne. Wyróżnia się dwa główne typy: hipoglikemię związaną z przeciwciałami przeciwko insulinie (IAA) oraz hipoglikemię związaną z przeciwciałami przeciwko receptorom insulinowym.
W hipoglikemii związanej z przeciwciałami przeciwko insulinie, autoprzeciwciała wiążą się z endogenną insuliną, tworząc kompleksy, które początkowo blokują jej działanie. W momencie dysocjacji tych kompleksów dochodzi do uwolnienia insuliny i nagłego spadku poziomu glukozy. Występuje ona często w zespole insulinooporności typu B, chorobach autoimmunologicznych (zwłaszcza chorobie Gravesa-Basedowa), a także jako rzadkie powikłanie terapii insuliną egzogenną.
Autoimmunologiczna hipoglikemia wywołana przeciwciałami przeciwko receptorom insulinowym charakteryzuje się przeciwciałami, które mogą działać jako agoniści receptora insulinowego, naśladując działanie insuliny i powodując hipoglikemię. Diagnostyka obejmuje oznaczenie miana przeciwciał przeciwinsulinowych, przeciwko receptorom insuliny oraz wykonanie testu głodzenia. Leczenie polega na modyfikacji diety, stosowaniu glikokortykosteroidów, leków immunosupresyjnych, a w ciężkich przypadkach – plazmaferezy.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Hipoglikemia – Etiologia i przyczyny
Hipoglikemia definiowana jest jako stężenie glukozy we krwi poniżej 70 mg/dl (3,9 mmol/l), a w niektórych przypadkach poniżej 55 mg/dl (3,1 mmol/l), co może prowadzić do poważnych powikłań neurologicznych i ogólnoustrojowych. Diagnostyka opiera się na triadzie Whipple’a: objawach hipoglikemii, niskim poziomie glukozy oraz ustąpieniu symptomów po podaniu glukozy. Najczęstszą przyczyną hipoglikemii są zaburzenia u pacjentów z cukrzycą leczonych insuliną lub lekami hipoglikemizującymi (pochodne sulfonylomocznika, meglitynidy). Czynniki ryzyka obejmują m.in. niewłaściwe dawkowanie insuliny, pominięte posiłki, zwiększoną aktywność fizyczną, spożycie alkoholu, choroby współistniejące (niewydolność nerek, choroby wątroby, zaburzenia hormonalne) oraz specyficzne stany fizjologiczne (dojrzewanie, miesiączka). Hipoglikemia może mieć charakter hyperinsulinemiczny lub niezależny od insuliny, a jej patomechanizm obejmuje nadmierne wykorzystanie glukozy, upośledzoną glukoneogenezę i glikogenolizę oraz zaburzenia hormonalne.
autoimmunologiczna hipoglikemia, choroba Addisona, choroba trzewna, cukrzyca ciążowa, doustny lek hipoglikemizujący, gliburyd, glikogenoliza, glimepiryd, glipizyd, glukoneogeneza, hipoglikemia, hipoglikemia noworodkowa, hipoglikemia polekowa, hipoglikemia reaktywna, homeostaza glukozy, inhibitor konwertazy angiotensyny, insulinoma, insulinopodobny czynnik wzrostu, marskość wątroby, meglitynid, nateglinid, niedoczynność przysadki, niedoczynność tarczycy, nieświadomość hipoglikemii, niewydolność nerek, pochodna sulfonylomocznika, repaglinid, triada Whipple’a, wrodzony hiperinsulinizm, zapalenie wątroby