płukanie przewodu pokarmowego
Płukanie przewodu pokarmowego to procedura medyczna polegająca na przepłukiwaniu światła przewodu pokarmowego w celu usunięcia jego zawartości, toksyn lub substancji szkodliwych. Jest stosowana w różnych sytuacjach klinicznych, w tym w leczeniu zatruć, przygotowaniu do zabiegów diagnostycznych lub operacyjnych oraz w niektórych schorzeniach przewodu pokarmowego.
W toksykologii płukanie żołądka jest jedną z metod dekontaminacji przewodu pokarmowego, stosowaną w przypadkach ostrych zatruć doustnych, szczególnie gdy od spożycia substancji toksycznej upłynęło mniej niż 1-2 godziny. Procedura polega na wprowadzeniu grubego zgłębnika przez nos lub usta do żołądka i wielokrotnym przepłukiwaniu żołądka roztworem soli fizjologicznej lub wody aż do uzyskania czystego płynu.
Płukanie jelita grubego (lewatywę) wykonuje się przy użyciu większych objętości płynu wprowadzanego przez odbyt, najczęściej w ramach przygotowania do kolonoskopii, operacji jelita grubego lub badań obrazowych. W przypadku ciężkich zaparć, niedrożności lub toksycznego rozdęcia okrężnicy płukanie może mieć charakter terapeutyczny, pomagając w usunięciu zalegających mas kałowych i gazów.
Całkowite oczyszczanie przewodu pokarmowego metodą płukania jelita całego (ang. whole bowel irrigation) polega na podawaniu dużych ilości roztworu glikolu polietylenowego, który nie ulega wchłanianiu i mechanicznie oczyszcza przewód pokarmowy. Metoda ta jest stosowana w zatruciach lekami o przedłużonym uwalnianiu, substancjami niepodlegającymi adsorpcji na węglu aktywowanym oraz w przypadku połknięcia paczek z narkotykami.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Ceclor 125 mg/5 ml
Przedawkowanie cefakloru, substancji czynnej preparatu Ceclor dostępnego w stężeniach 125 mg/5 ml, 250 mg/5 ml oraz 375 mg/5 ml, objawia się głównie zaburzeniami ze strony przewodu pokarmowego, takimi jak nudności, wymioty, bóle brzucha, wzdęcia oraz biegunka. Objawy te wynikają z drażniącego działania leku na błonę śluzową przewodu pokarmowego. W przypadku przyjęcia dawki nieprzekraczającej pięciokrotności dawki terapeutycznej, płukanie żołądka nie jest konieczne, a zaleca się podanie węgla aktywowanego w celu ograniczenia dalszego wchłaniania leku. Przy cięższym przedawkowaniu konieczne jest leczenie podtrzymujące, obejmujące monitorowanie parametrów życiowych, wyrównywanie zaburzeń elektrolitowych oraz leczenie objawowe.
biegunka, błona śluzowa przewodu pokarmowego, ból brzucha, Ceclor, cefaklor, dyskomfort, leczenie objawowe, leczenie podtrzymujące, lek przeciwwymiotny, monitorowanie funkcji życiowych, nudności, objaw niepożądany, odwodnienie, płukanie przewodu pokarmowego, probiotyk, sacharoza, węgiel aktywowany, wymioty, wzdęcia, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia przewodu pokarmowego, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zawiesina doustna - Leksykon leków
Przedawkowanie – Ceclor 250 mg/5 ml
Przedawkowanie cefakloru, substancji czynnej leku Ceclor dostępnego w postaci granulatu do sporządzania zawiesiny doustnej o stężeniach 125 mg/5 ml, 250 mg/5 ml oraz 375 mg/5 ml, może manifestować się objawami takimi jak nudności, wymioty, zaburzenia żołądkowo-jelitowe oraz biegunka. Nudności i wymioty są często pierwszymi symptomami, przy czym wymioty mogą częściowo eliminować nadmiar leku. Zaburzenia żołądkowo-jelitowe oraz biegunka mogą prowadzić do istotnych zaburzeń wodno-elektrolitowych, co wymaga szczególnej uwagi klinicznej podczas monitorowania pacjenta.
biegunka, ból nadbrzusza, cefaklor, funkcje życiowe, leczenie objawowe, nudności, objawy kliniczne, objawy niepożądane, opróżnianie żołądka, pacjent pediatryczny, płukanie przewodu pokarmowego, przewód pokarmowy, stężenie leku, substancja czynna, węgiel aktywowany, wymioty, zaburzenia wodno-elektrolitowe, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zawiesina doustna