ciśnienie wewnątrzkomorowe

Ciśnienie wewnątrzkomorowe to parametr hemodynamiczny określający ciśnienie panujące wewnątrz komór serca, najczęściej mierzony w lewej komorze. Jest to kluczowy wskaźnik funkcji serca, odzwierciedlający zdolność mięśnia sercowego do skurczu i relaksacji.

W cyklu pracy serca ciśnienie wewnątrzkomorowe ulega charakterystycznym zmianom – wzrasta podczas skurczu (osiągając maksymalnie 120-140 mmHg w lewej komorze) i spada podczas rozkurczu (do około 5-12 mmHg). Podwyższone wartości spoczynkowe mogą wskazywać na niewydolność serca, zaburzenia napełniania komór lub inne patologie układu sercowo-naczyniowego.

Pomiar ciśnienia wewnątrzkomorowego wykorzystuje się w diagnostyce kardiologicznej, szczególnie podczas cewnikowania serca. Wartości te, analizowane wraz z innymi parametrami hemodynamicznymi, pozwalają na ocenę funkcji skurczowej i rozkurczowej komór, oporu naczyniowego oraz identyfikację patologii zastawek serca.

Długotrwale podwyższone ciśnienie wewnątrzkomorowe może prowadzić do niekorzystnej przebudowy (remodelingu) mięśnia sercowego, w tym przerostu i włóknienia, co dalej pogarsza funkcję serca. W leczeniu wykorzystuje się leki zmniejszające obciążenie wstępne i następcze, poprawiające kurczliwość mięśnia sercowego lub interwencje strukturalne.

Powiązane wpisy

Leksykon substancji czynnych
Molsydomina – Właściwości farmakodynamiczne

Molsydomina, pochodna sydnoniminy, jest lekiem rozszerzającym naczynia krwionośne stosowanym w chorobach serca (kod ATC: C01DX12). Mechanizm działania opiera się na uwalnianiu tlenku azotu (NO) z aktywnego metabolitu wątrobowego SIN-1, co naśladuje działanie śródbłonkowego czynnika rozkurczowego (EDRF). Uwolniony NO powoduje rozkurcz mięśni gładkich naczyń oraz hamuje funkcję płytek krwi, co prowadzi do rozszerzenia nasierdziowych naczyń wieńcowych i poprawy perfuzji mięśnia sercowego. Aktywny metabolit linsydomina (SIN 1A) dodatkowo zmniejsza napięcie mięśni gładkich i wykazuje działanie antyagregacyjne. Efekty hemodynamiczne obejmują zwiększenie pojemności żył pozawłośniczkowych i łożyska żylnego, zmniejszenie powrotu żylnego oraz ciśnienia napełniania komór, co redukuje obciążenie serca i zapotrzebowanie tlenowe mięśnia sercowego. Molsydomina rozszerza również tętnice wieńcowe, przeciwdziałając ich skurczowi i poprawiając ukrwienie.
choroba niedokrwienna serca, choroba serca, ciśnienie napełniania komór serca, ciśnienie wewnątrzkomorowe, donor NO, dotlenienie mięśnia sercowego, działanie antyagregacyjne, działanie przeciwdławicowe, efekt hemodynamiczny, hamowanie czynności płytek krwi, lek rozszerzający naczynia, linsydomina, łożysko żylne, metabolit wątrobowy, molsydomina, niedokrwienie mięśnia sercowego, opór obwodowy, powrót żylny, rozszerzenie naczyń krwionośnych, schorzenie układu sercowo-naczyniowego, skurcz tętnic wieńcowych, śródbłonkowy czynnik rozkurczowy, tachyfilaksja, tlenek azotu, tolerancja farmakologiczna, żyły pozawłośniczkowe
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Molsidomina WZF 4 mg

Molsydomina, będąca pochodną sydnoniminy i aktywnym donorem tlenku azotu (NO) poprzez metabolit linsydominę (SIN-1A), wykazuje wielokierunkowe działanie na układ sercowo-naczyniowy. Mechanizm jej działania opiera się na rozszerzeniu mięśni gładkich naczyń oraz hamowaniu funkcji płytek krwi, co przekłada się na zmniejszenie napięcia naczyń żylnych i tętniczych, redukcję powrotu żylnego oraz obciążenia wstępnego serca. W efekcie dochodzi do obniżenia ciśnienia napełniania komór, zmniejszenia oporu obwodowego i spadku zapotrzebowania tlenowego mięśnia sercowego. Ponadto molsydomina rozszerza tętnice wieńcowe, poprawiając przepływ i dotlenienie mięśnia sercowego, co jest kluczowe w leczeniu choroby niedokrwiennej serca. Preparat dostępny jest w dawkach 2 mg i 4 mg w formie tabletek (kod ATC: C01DX12).
adhezja płytek krwi, choroba niedokrwienna serca, ciśnienie wewnątrzkomorowe, dotlenienie mięśnia sercowego, działanie antyagregacyjne, działanie przeciwdławicowe, efekt wazodylatacyjny, komory serca, linsydomina, metabolit aktywny, metabolit wątrobowy, mięśnie gładkie naczyń, obciążenie wstępne, opór obwodowy, płytki krwi, przepływ wieńcowy, rozkurcz mięśni gładkich, skurcz tętnic wieńcowych, śródbłonkowy czynnik rozkurczowy, sydnonimina, tachyfilaksja, tętnice wieńcowe, tlenek azotu, zakrzep, zapotrzebowanie tlenowe mięśnia sercowego

ciśnienie wewnątrzkomorowe

Powiązane wpisy

Molsydomina – Właściwości farmakodynamiczne

Właściwości farmakodynamiczne – Molsidomina WZF 4 mg