niepowodzenie wirologiczne
Niepowodzenie wirologiczne to stan, w którym terapia przeciwwirusowa nie osiąga zamierzonego efektu w postaci redukcji lub eliminacji wiremii. W leczeniu zakażeń wirusowych, takich jak HIV, HBV czy HCV, niepowodzenie wirologiczne definiuje się jako brak osiągnięcia niewykrywalnego poziomu wirusa we krwi pomimo stosowania odpowiedniej terapii lub ponowny wzrost wiremii po początkowym sukcesie leczenia.
W przypadku terapii antyretrowirusowej HIV, niepowodzenie wirologiczne rozpoznaje się, gdy po 6 miesiącach leczenia nie osiągnięto obniżenia wiremii poniżej progu wykrywalności lub gdy po wcześniejszym uzyskaniu supresji wirusologicznej dochodzi do ponownego wzrostu wiremii powyżej 200 kopii/ml w dwóch kolejnych oznaczeniach. Główne przyczyny tego zjawiska obejmują nieprzestrzeganie zaleceń terapeutycznych przez pacjenta, nieodpowiednie dawkowanie leków, interakcje lekowe oraz rozwój oporności wirusa na stosowane leki.
Postępowanie w przypadku niepowodzenia wirologicznego wymaga kompleksowej oceny, obejmującej analizę adherencji pacjenta, badanie oporności wirusa na leki, analizę stężenia leków we krwi oraz ewentualną modyfikację schematu terapeutycznego. Wczesne wykrycie niepowodzenia wirologicznego ma kluczowe znaczenie dla zapobiegania progresji choroby, ograniczenia transmisji wirusa oraz zmniejszenia ryzyka rozwoju oporności krzyżowej na leki przeciwwirusowe.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Darunavir Accord 300 mg
Darunawir jest silnym inhibitorem proteazy HIV-1, działającym poprzez hamowanie dimeryzacji i aktywności katalitycznej enzymu (KD = 4,5 x 10⁻¹² M), co uniemożliwia dojrzewanie zakaźnych cząsteczek wirusa. W badaniach in vitro wykazano medianę EC50 w zakresie 1,2–8,5 nM (0,7–5,0 ng/ml) wobec różnych szczepów HIV-1 i HIV-2, z wysokim indeksem terapeutycznym (CC50 od 87 μM do >100 μM). Opór na darunawir rozwija się powoli, a klinicznie istotne mutacje oporności (RAMs) obejmują m.in. V11I, V32I, L33F, I47V, I50V, I54L/M, T74P, L76V, I84V i L89V. Krotność zmian EC50 (FC) jest kluczowa dla oceny wrażliwości: FC ≤ 10 oznacza wrażliwość, FC 10–40 zmniejszoną wrażliwość, a FC > 40 oporność. Darunawir wykazuje skuteczność wobec większości izolatów opornych na inne inhibitory proteazy, co potwierdza jego unikalny profil oporności i brak oporności krzyżowej w badaniu ARTEMIS.
aktywność przeciwwirusowa, enfuwirtyd, inhibitor proteazy HIV-1, inhibitory proteazy, komórki CD4, komórki jednojądrzaste krwi obwodowej, kompleks poliproteinowy Gag-Pol, leki przeciwretrowirusowe, limfocyty T, monocyty/makrofagi, mutacje związane z opornością, nienukleozydowe inhibitory odwrotnej transkryptazy, niepowodzenie wirologiczne, nukleozydowe inhibitory odwrotnej transkryptazy, odpowiedź wirologiczna, oporność krzyżowa, profil oporności, przeniesienie zakażenia z matki na dziecko, supresja wirusowa, wiremia HIV-1 RNA, zakażenie HIV-1 - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Darunavir Zentiva 800 mg
Darunawir, klasyfikowany pod kodem ATC J05AE10, jest inhibitorem proteazy HIV-1 o bardzo wysokiej powinowactwie (KD = 4,5 x 10⁻¹² M), który hamuje rozszczepienie kompleksu poliproteinowego Gag-Pol, zapobiegając powstawaniu dojrzałych cząsteczek wirusa. W badaniach in vitro wykazuje silną aktywność przeciwwirusową wobec różnych szczepów HIV-1 i HIV-2, z medianą EC50 w zakresie 1,2–8,5 nM (0,7–5,0 ng/ml), przy wysokim indeksie selektywności (50% stężenie cytotoksyczne >87 μM). Selekcja opornych szczepów jest powolna (>3 lata), a oporność wiąże się z mutacjami w genie proteazy (V11I, V32I, L33F, I47V, I50V, I54L/M, T74P, L76V, I84V, L89V) i wzrostem FC EC50 powyżej 10, co koreluje ze zmniejszoną odpowiedzią kliniczną. Darunawir wykazuje minimalną oporność krzyżową z innymi inhibitorami proteazy, co potwierdzają badania kliniczne i analizy izolatów opornych na inne leki z tej grupy.
działanie przeciwwirusowe, farmakokinetyka darunawiru, genotypowanie, inhibitor proteazy HIV, inhibitor proteazy HIV-1, izolat kliniczny, komórka CD4+, komórka jednojądrzasta krwi obwodowej, leczenie przeciwretrowirusowe, lek przeciwretrowirusowy, limfocyt T, makrofag, mutacja oporności, niepowodzenie wirologiczne, odpowiedź wirologiczna, oporność krzyżowa, oporność wirusowa, proteaza HIV-1, stężenie cytotoksyczne, stężenie skuteczne, supresja wirusologiczna, szczep dziki, terapia przeciwretrowirusowa, wiremia, wzmacniacz farmakokinetyczny, zakażenie HIV-1, zakażenie wertykalne, zakażenie wirusowe - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Darunavir Synoptis 600 mg
Darunawir, inhibitor proteazy HIV-1 o kodzie ATC J05AE10, wykazuje silne i selektywne działanie przeciwwirusowe poprzez hamowanie dimeryzacji i aktywności katalitycznej proteazy wirusa HIV-1, co zapobiega dojrzewaniu zakaźnych cząsteczek wirusa. Wartość stałej dysocjacji KD wynosi 4,5 x 10⁻¹² M, a mediany wartości EC50 dla różnych izolatów HIV-1 i HIV-2 mieszczą się w zakresie 1,2–8,5 nM (0,7–5,0 ng/mL), z szerokim spektrum aktywności obejmującym genetyczne warianty grup M i O. Margines bezpieczeństwa jest wysoki, gdyż stężenia toksyczne dla komórek wynoszą od 87 μM do >100 μM. Badania in vitro wskazują na wysoką barierę genetyczną oporności, z opóźnionym rozwojem oporności powyżej 3 lat i koniecznością obecności 2–4 mutacji w genie proteazy, takich jak V11I, V32I, L33F, I47V, I50V, I54L/M, T74P, L76V, I84V i L89V, które wpływają na zmniejszoną wrażliwość na lek (FC >10 do 40). W praktyce klinicznej izolaty z FC ≤ 10 są wrażliwe, FC >10 do 40 wykazują zmniejszoną wrażliwość, a FC >40 są oporne na darunawir.
działanie przeciwwirusowe, efekt immunologiczny, enfuwirtyd, inhibitor dimeryzacji, inhibitor proteazy, izolat HIV-1, komórki CD4, komórki jednojądrzaste krwi obwodowej, kompleks poliproteinowy Gag-Pol, lek przeciwwirusowy, mutacja oporności, niepowodzenie wirologiczne, odpowiedź wirologiczna, oporność na darunawir, proteaza HIV-1, replikacja HIV, stała dysocjacji, supresja wirusowa, terapia przeciwretrowirusowa, wiremia HIV-1 RNA, zakażenie HIV - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Darunavir Synoptis 400 mg
Darunavir Synoptis, dostępny w tabletkach powlekanych o dawkach 400 mg i 800 mg, jest inhibitorem proteazy HIV-1, działającym poprzez hamowanie dimeryzacji i aktywności katalitycznej proteazy wirusa z wartością KD wynoszącą 4,5 x 10⁻¹² M. Lek selektywnie blokuje rozszczepienie kompleksu poliproteinowego Gag-Pol, zapobiegając powstawaniu dojrzałych, zakaźnych cząsteczek wirusa. W badaniach in vitro wykazano skuteczność darunawiru wobec laboratoryjnych i klinicznych szczepów HIV-1 oraz HIV-2, z medianą EC₅₀ w zakresie 1,2–8,5 nM (0,7–5,0 ng/mL), co jest znacznie poniżej toksycznych stężeń komórkowych (87 μM do >100 μM). Darunavir wykazuje szerokie spektrum działania wobec różnych podtypów HIV-1 (M i O) oraz skuteczność w różnych liniach komórkowych, w tym limfocytach T, komórkach jednojądrzastych krwi obwodowej oraz monocytach/makrofagach.
aktywność przeciwwirusowa, darunawir, inhibitor dimeryzacji, inhibitor proteazy, klasyfikacja ATC, komórki jednojądrzaste krwi obwodowej, kompleks Gag-Pol, krotność zmian EC50, lek przeciwwirusowy, limfocyt T, monocyty, mutacje związane z opornością, niepowodzenie wirologiczne, odpowiedź wirologiczna, oporność krzyżowa, oporność na darunawir, proteaza HIV-1, rytonawir, stała dysocjacji, stężenie skuteczne, stężenie toksyczne, terapia przeciwretrowirusowa, typranawir, zakażenie HIV - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Darunavir Accord 75 mg
Darunawir, będący inhibitorem proteazy HIV-1 (ATC: J05AE10), wykazuje wysokie powinowactwo do enzymu (KD = 4,5 x 10⁻¹² M) i skutecznie hamuje rozszczepienie poliprotein Gag-Pol, co uniemożliwia formowanie zakaźnych wirionów. W badaniach in vitro wykazano silną aktywność przeciwwirusową wobec różnych podtypów HIV-1 grup M i O, z wartościami EC50 w zakresie 1,2–8,5 nM (0,7–5,0 ng/ml), znacznie poniżej toksycznych stężeń komórkowych (87–100 μM). Selekcja szczepów opornych jest opóźniona (>3 lata), a mutacje związane z opornością (m.in. V11I, V32I, I50V) wpływają na skuteczność darunawiru, szczególnie przy ≥3 mutacjach RAM, co koreluje z wyższym FC EC50 (klasyfikacja: FC ≤ 10 – wrażliwe, FC 10–40 – zmniejszona wrażliwość, FC > 40 – oporne). Darunawir zachowuje aktywność wobec większości szczepów opornych na inne inhibitory proteazy, co potwierdza jego unikalny profil farmakodynamiczny i wysoki próg genetyczny oporności.
badanie genotypowe, efekt immunologiczny, HIV-1 grupa M, inhibitor proteazy, kompleks Gag-Pol, krotność zmian EC50, leczenie przeciwretrowirusowe, limfocyt T, monocyt-makrofag, mutacja związana z opornością, niepowodzenie wirologiczne, odpowiedź wirologiczna, oporność na inhibitory proteazy, proteaza wirusa HIV-1, replikacja wirusa, supresja wirusowa, terapia przeciwretrowirusowa, wiremia HIV-1 RNA, zakażenie wertykalne, zoptymalizowane leczenie podstawowe - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Darunavir Aurovitas 600 mg
Darunavir Aurovitas jest inhibitorem proteazy HIV-1, działającym poprzez selektywne hamowanie dimeryzacji i aktywności katalitycznej proteazy z wartością stałej dysocjacji KD = 4,5 x 10⁻¹² M. Mechanizm ten uniemożliwia rozszczepienie poliproteiny Gag-Pol, co zapobiega powstawaniu dojrzałych, zakaźnych cząstek wirusa i skutkuje zahamowaniem replikacji HIV. Lek wykazuje wysoką aktywność przeciwwirusową wobec laboratoryjnych i klinicznych szczepów HIV-1 oraz HIV-2, z medianą EC50 w zakresie 1,2–8,5 nM (0,7–5,0 ng/ml) oraz szerokim spektrum działania wobec podtypów HIV-1 grupy M i O (EC50 <0,1–4,3 nM). Stężenia toksyczne dla komórek są znacznie wyższe (87 μM do >100 μM), co wskazuje na korzystny profil bezpieczeństwa. Rozwój oporności jest powolny i wymaga wielu mutacji w genie proteazy, a klinicznie istotne mutacje RAMs (m.in. V11I, V32I, I50V) wpływają na zmniejszenie skuteczności terapii, co odzwierciedla parametr krotności zmian EC50 (FC): wrażliwość przy FC ≤ 10, zmniejszona wrażliwość przy FC 10–40, oporność przy FC > 40.
cykl replikacyjny HIV, darunawir rytonawir, HIV-1 grupa M, inhibitor proteazy HIV, inhibitor proteazy HIV-1, komórki jednojądrzaste krwi obwodowej, kompleks Gag-Pol, kompleks poliproteinowy, krotność zmian EC50, leki przeciwretrowirusowe, monocyty/makrofagi, mutacje związane z opornością, niepowodzenie wirologiczne, oporność krzyżowa, oporność na darunawir, replikacja HIV, terapia przeciwretrowirusowa, toksyczność komórkowa, typranawir, zakażenie HIV - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Darunavir Sandoz 600 mg
Darunawir, będący inhibitorem proteazy HIV-1 (KD=4,5 x 10⁻¹² M), wykazuje szerokie spektrum działania przeciwwirusowego wobec różnych szczepów HIV-1 (grupy M i O) oraz HIV-2, z medianą wartości EC₅₀ w zakresie 1,2–8,5 nM (0,7–5,0 ng/ml). Jego mechanizm polega na selektywnym hamowaniu rozszczepienia poliprotein Gag-Pol, co zapobiega powstawaniu zakaźnych cząstek wirusa. Wartości EC₅₀ są znacznie niższe niż stężenia toksyczne (87 μM do >100 μM), co wskazuje na korzystny profil bezpieczeństwa. Selekcja oporności na darunawir jest powolna (>3 lata), a oporność wiąże się z obecnością ≥3 mutacji RAM (V11I, V32I, L33F, I47V, I50V, I54L/M, T74P, L76V, I84V, L89V) i wzrostem wartości FC EC₅₀ powyżej 10, co koreluje z obniżoną skutecznością terapii. W badaniach klinicznych (TITAN, POWER, DUET) wykazano, że darunawir w skojarzeniu z rytonawirem (600/100 mg 2× dziennie) istotnie poprawia supresję wirusową (45,0% vs. 11,3% z wiremią <50 kopii/ml w 48 tygodniu) oraz utrzymuje efekt immunologiczny do 96 tygodni u pacjentów doświadczonych w terapii przeciwretrowirusowej.
aktywność przeciwwirusowa in vitro, enfuwirtyd, farmakokinetyka, gen proteazy, HIV-1 RNA, inhibitor proteazy, izolat HIV-1, komórka CD4+, komórka jednojądrzasta krwi obwodowej, kompleks poliproteinowy Gag-Pol, krotność zmian, leczenie przeciwretrowirusowe, lek przeciwwirusowy, limfocyt T, monocyt-makrofag, mutacja związana z opornością, niepowodzenie wirologiczne, nukleozydowy inhibitor odwrotnej transkryptazy, oporność na darunawir, proteaza HIV-1, stężenie toksyczne, supresja wirusowa, szczep typu dzikiego, terapia przeciwretrowirusowa, wartość EC50, zakażenie HIV-1 - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Darunavir Synoptis 150 mg
Darunawir, będący inhibitorem proteazy HIV-1 (ATC: J05AE10), wykazuje silne i selektywne hamowanie aktywności katalitycznej proteazy wirusa HIV-1 poprzez blokadę dimeryzacji enzymu (KD = 4,5 x 10⁻¹² M). W badaniach in vitro wykazano wysoką aktywność przeciwwirusową wobec różnych szczepów HIV-1 i HIV-2, z medianami EC₅₀ w zakresie 1,2–8,5 nM (0,7–5,0 ng/ml), znacznie poniżej stężeń toksycznych dla komórek (87 μM do >100 μM), co wskazuje na korzystny profil terapeutyczny. Oporność na darunawir rozwija się powoli, a kluczowe mutacje związane z opornością (m.in. V11I, V32I, L33F, I47V, I50V, I54L/M, T74P, L76V, I84V, L89V) wpływają na wzrost wartości FC EC₅₀, gdzie FC ≤ 10 oznacza wrażliwość, FC 10–40 zmniejszoną wrażliwość, a FC > 40 oporność. W badaniach klinicznych (TITAN, POWER, DUET) darunawir w skojarzeniu z rytonawirem wykazał skuteczność nie gorszą od lopinawiru/rytonawiru, z odpowiedzią wirologiczną (HIV-1 RNA < 50 kopii/ml) u 60,4–70,8% pacjentów po 48–96 tygodniach terapii, a także korzystny efekt immunologiczny (wzrost CD4+ o 86–147 komórek/μl). Schemat dawkowania 800/100 mg raz na dobę jest skuteczny u pacjentów bez mutacji DRV-RAM i z wiremią < 100 000 kopii/ml.
aktywność przeciwwirusowa, darunawir, genotyp i fenotyp, inhibitor proteazy, izolat HIV-1, komórka CD4+, komórka jednojądrzasta krwi obwodowej, kompleks poliproteinowy Gag-Pol, krotność zmian, monocyt-makrofag, mutacja związana z opornością, niepowodzenie wirologiczne, odpowiedź wirologiczna, oporność na lek, profil bezpieczeństwa, proteaza wirusa HIV-1, przeniesienie zakażenia z matki na dziecko, rytonawir, spektrum działania, supresja wirusowa, terapia przeciwretrowirusowa, wiremia HIV-1 RNA - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Darunavir Accord 150 mg
Darunawir Accord to inhibitor proteazy HIV-1 o wysokiej skuteczności, charakteryzujący się stałą dysocjacji KD = 4,5 x 10⁻¹² M oraz medianą wartości EC50 w zakresie 1,2–8,5 nM (0,7–5,0 ng/ml) wobec różnych szczepów HIV-1 i HIV-2. Lek hamuje rozszczepienie poliprotein Gag-Pol, zapobiegając powstawaniu dojrzałych cząsteczek wirusa. Wartości EC50 są znacznie niższe niż poziomy toksyczności komórkowej (87 μM do >100 μM), co wskazuje na wysoki indeks terapeutyczny. Oporność na darunawir rozwija się powoli, a obecność 3 lub więcej mutacji RAM (m.in. V11I, V32I, I50V) wiąże się ze zmniejszoną odpowiedzią na terapię. Parametr FC (fold change) EC50 darunawiru jest istotnym wskaźnikiem wrażliwości wirusa, z klinicznymi progami: FC ≤ 10 (wrażliwe), 10 < FC ≤ 40 (zmniejszona wrażliwość), FC > 40 (oporne). Badania kliniczne (TITAN, ODIN, POWER, DUET) potwierdziły skuteczność darunawiru w skojarzeniu z rytonawirem, wykazując wyższą lub nie gorszą skuteczność w porównaniu do innych inhibitorów proteazy, z utrzymującą się supresją wiremii HIV-1 RNA <50 kopii/ml u 60,4% pacjentów po 96 tygodniach terapii w badaniu TITAN.
cząsteczka wirusa, enfuwirtyd, indeks terapeutyczny, inhibitor proteazy, komórka jednojądrzasta krwi obwodowej, kompleks poliproteinowy, leczenie podstawowe, lek przeciwretrowirusowy, limfocyt T, mechanizm działania, monocyt-makrofag, mutacja związana z opornością, nienukleozydowy inhibitor odwrotnej transkryptazy, niepowodzenie wirologiczne, nukleozydowy inhibitor odwrotnej transkryptazy, odpowiedź immunologiczna, odpowiedź wirologiczna, odpowiedź wirusologiczna, oporność kliniczna, oporność krzyżowa, proteaza HIV, przeniesienie zakażenia z matki na dziecko, stała dysocjacji, stężenie skuteczne EC50, supresja wirusa, toksyczność komórkowa, wiremia HIV, właściwość przeciwwirusowa, zakażenie HIV - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Darunavir Synoptis 800 mg
Darunawir, inhibitor proteazy HIV-1 o kodzie ATC J05AE10, wykazuje wysoką skuteczność przeciwwirusową poprzez hamowanie dimeryzacji i aktywności katalitycznej proteazy HIV-1 (KD = 4,5 x 10⁻¹² M). Mechanizm działania polega na selektywnym blokowaniu rozszczepienia poliprotein Gag-Pol, co uniemożliwia powstawanie dojrzałych, zakaźnych cząsteczek wirusa. W badaniach in vitro mediana EC₅₀ mieściła się w zakresie 1,2–8,5 nM (0,7–5,0 ng/mL), potwierdzając wysoką aktywność wobec różnych szczepów HIV-1 (grupy M i O) oraz HIV-2. Darunawir wykazuje szerokie spektrum działania na modele komórkowe, w tym limfocyty T, komórki jednojądrzaste krwi obwodowej oraz monocyty/makrofagi, z wysokim wskaźnikiem selektywności i marginesem bezpieczeństwa (stężenia toksyczne 87–>100 μM).
aktywność przeciwwirusowa, HIV-1 grupa M, inhibitor dimeryzacji, inhibitor proteazy, komórki jednojądrzaste, komórki jednojądrzaste krwi obwodowej, krotność zmian EC50, leczenie pierwszego rzutu, lek przeciwwirusowy, limfocyty T, monocyty/makrofagi, niepowodzenie wirologiczne, oporność krzyżowa, oporność na darunawir, proteaza HIV-1, replikacja wirusa, selekcja in vitro, stężenie skuteczne EC50, terapia przeciwretrowirusowa, toksyczność komórkowa, zakażenie HIV - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Darunavir Synoptis 300 mg
Darunavir Synoptis, dostępny w tabletkach o dawkach 75 mg, 150 mg, 300 mg i 600 mg, jest inhibitorem proteazy HIV-1, działającym poprzez hamowanie dimeryzacji i aktywności katalitycznej proteazy z KD = 4,5 x 10⁻¹² M. Lek selektywnie blokuje rozszczepienie poliprotein Gag-Pol, zapobiegając powstawaniu dojrzałych, zakaźnych cząsteczek wirusa. W badaniach in vitro wykazano skuteczność darunawiru wobec różnych szczepów HIV-1 (grupy M i O) oraz HIV-2, z medianą EC50 w zakresie 0,1–8,5 nM, znacznie poniżej toksycznego stężenia komórkowego (>87 μM). Selekcja szczepów opornych jest powolna (>3 lata), a oporność wiąże się z obecnością 2–4 mutacji w genie proteazy, przy czym kliniczny margines oporności określono jako FC EC50 ≤10 (wrażliwe), 10–40 (zmniejszona wrażliwość) i >40 (oporne). Badania kliniczne (TITAN, POWER, DUET) potwierdziły skuteczność darunawiru w skojarzeniu z rytonawirem, wykazując nie gorszą odpowiedź wirologiczną (HIV-1 RNA <50 kopii/mL) w porównaniu do lopinawiru/rytonawiru, z odsetkiem pacjentów osiągających supresję wirusową do 60,4% po 96 tygodniach terapii.
darunawir, enfuwirtyd, HIV-1 grupa M, inhibitor proteazy, inhibitor proteazy HIV-1, komórki CD4, kompleks Gag-Pol, lopinawir, mutacje oporności, niepowodzenie wirologiczne, nukleozydowe inhibitory odwrotnej transkryptazy, odpowiedź wirologiczna, rytonawir, stężenie toksyczne, supresja wirusowa, terapia przeciwretrowirusowa, typranawir, wiremia HIV-1, zakażenie HIV-1, zoptymalizowany schemat podstawowy - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Darunavir Glenmark 600 mg
Darunawir, inhibitor proteazy HIV-1 o wysokiej selektywności (KD = 4,5 x 10⁻¹² M), hamuje dimeryzację i aktywność katalityczną proteazy, uniemożliwiając dojrzewanie zakaźnych cząsteczek wirusa. Wykazuje silną aktywność przeciwwirusową wobec szerokiego spektrum szczepów HIV-1 (grupy M i O) oraz HIV-2, z medianą EC50 w zakresie 1,2–8,5 nM (0,7–5,0 ng/ml), co jest znacznie niższe od toksycznego stężenia komórkowego (87–>100 μM), wskazując na szeroki indeks terapeutyczny. Rozwój oporności na darunawir jest powolny (>3 lata), a kluczowe mutacje proteazy (m.in. V11I, V32I, I50V, I54L/M) wpływają na zmniejszoną wrażliwość, ocenianą za pomocą krotności zmian (FC) EC50, gdzie FC ≤ 10 oznacza wrażliwość, FC 10–40 zmniejszoną wrażliwość, a FC > 40 oporność. Terapia darunawirem z rytonawirem (600/100 mg dwa razy dziennie) wykazuje skuteczność u pacjentów z wcześniejszym leczeniem przeciwretrowirusowym, potwierdzoną w badaniach fazy III (TITAN, ODIN) oraz IIb (POWER 1 i 2), z utrzymującą się supresją wirusową (<50 kopii/ml) u 80% pacjentów po 96 tygodniach.
aktywność przeciwwirusowa, HIV-1 RNA, indeks terapeutyczny, inhibitor proteazy HIV, jednojądrzaste komórki krwi obwodowej, kompleks poliproteinowy Gag-Pol, krotność zmian EC50, leczenie przeciwretrowirusowe, lek przeciwretrowirusowy, monocyty/makrofagi, mutacje oporności, niepowodzenie wirologiczne, odpowiedź wirusologiczna, oporność na darunawir, profil bezpieczeństwa, profil farmakokinetyczny, proteaza HIV-1, przeniesienie zakażenia z matki na dziecko, stężenie skuteczne, stężenie toksyczne, supresja wirusowa, szczep typu dzikiego, terapia przeciwretrowirusowa, zakażenie HIV-1