terapia genowa ex vivo
Terapia genowa ex vivo to innowacyjna metoda leczenia, w której komórki pobiera się od pacjenta, modyfikuje genetycznie poza organizmem, a następnie wprowadza z powrotem do chorego. Technika ta umożliwia precyzyjną manipulację materiałem genetycznym komórek bez bezpośredniego narażania organizmu na wektory genowe.
W procedurze tej najczęściej wykorzystuje się komórki macierzyste krwiotwórcze, limfocyty T lub fibroblasty, które po pobraniu poddawane są modyfikacji genetycznej przy użyciu wektorów wirusowych (np. retrowirusów, lentiwirusów) lub metod niewirusowych (np. elektroporacji). Zmodyfikowane komórki są następnie namnażane i reimplantowane do organizmu pacjenta.
Terapia genowa ex vivo znalazła zastosowanie w leczeniu chorób genetycznych (np. ciężkiego złożonego niedoboru odporności SCID, adrenoleukodystrofii), nowotworów (terapie CAR-T) oraz chorób hematologicznych. Jej zaletą jest możliwość selekcji i kontroli zmodyfikowanych komórek przed reimplantacją, co zwiększa bezpieczeństwo procedury w porównaniu z terapią in vivo.
Wyzwaniami związanymi z terapią ex vivo pozostają wysokie koszty, złożoność procedury oraz konieczność indywidualnego przygotowania terapii dla każdego pacjenta. Mimo to, metoda ta stanowi jeden z najbardziej obiecujących kierunków rozwoju medycyny personalizowanej i precyzyjnej.