biegunka długotrwała

Biegunka długotrwała (przewlekła) to stan, w którym pacjent doświadcza zwiększonej liczby luźnych lub wodnistych wypróżnień trwających powyżej 4 tygodni. Jest to istotny problem kliniczny wymagający diagnostyki różnicowej oraz kompleksowego podejścia terapeutycznego.

Etiologia biegunki przewlekłej jest złożona i obejmuje: choroby zapalne jelit (choroba Leśniowskiego-Crohna, wrzodziejące zapalenie jelita grubego), zespół jelita drażliwego, celiakię, nowotwory jelita grubego, zaburzenia wchłaniania, nietolerancje pokarmowe, infekcje przewlekłe oraz zaburzenia czynnościowe. Diagnostyka powinna uwzględniać dokładny wywiad, badanie fizykalne, badania laboratoryjne oraz obrazowe przewodu pokarmowego.

W procesie diagnostycznym należy zwrócić uwagę na obecność objawów alarmowych, takich jak: utrata masy ciała, krew w stolcu, niedokrwistość, objawy nocne oraz występowanie biegunki u pacjentów powyżej 50. roku życia. Leczenie zależy od przyczyny i może obejmować: modyfikację diety, leki przeciwbiegunkowe, probiotyki, antybiotykoterapię w przypadku infekcji, leki immunosupresyjne w chorobach zapalnych jelit czy leczenie operacyjne w wybranych przypadkach.

Biegunka długotrwała może prowadzić do poważnych powikłań, takich jak odwodnienie, zaburzenia elektrolitowe oraz niedożywienie. Monitorowanie pacjenta pod kątem tych powikłań jest kluczowym elementem opieki medycznej. W przypadku braku poprawy pomimo wdrożonego leczenia konieczne jest poszerzenie diagnostyki o bardziej specjalistyczne badania, takie jak endoskopia czy badania obrazowe.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl