nadmiar glikokortykosteroidów

Nadmiar glikokortykosteroidów w organizmie może wystąpić w wyniku endogennej nadprodukcji (zespół Cushinga) lub długotrwałego leczenia egzogennymi glikokortykosteroidami. Stan ten prowadzi do charakterystycznych zmian klinicznych, takich jak otyłość centralna, „księżycowata twarz”, „bawoli kark”, rozstępy skórne, osteoporoza, miopatia, nadciśnienie tętnicze i zaburzenia metaboliczne.

Z punktu widzenia metabolicznego, nadmiar glikokortykosteroidów powoduje insulinooporność, hiperglikemię i może prowadzić do rozwoju cukrzycy posteroidowej. Charakterystyczne są również zaburzenia gospodarki lipidowej z hiperlipidemią oraz osłabienie układu immunologicznego zwiększające podatność na infekcje.

W diagnostyce istotne są badania laboratoryjne, takie jak oznaczanie poziomu kortyzolu w surowicy, rytmu dobowego kortyzolu, test hamowania deksametazonem oraz oznaczanie ACTH. W przypadkach endogennej nadprodukcji konieczne jest określenie przyczyny (guz przysadki, guz nadnercza, ektopowa produkcja ACTH) za pomocą badań obrazowych, w tym MRI i tomografii komputerowej.

Leczenie zależy od etiologii. W przypadku nadmiaru egzogennego konieczna jest stopniowa redukcja dawki glikokortykosteroidów, aby uniknąć niewydolności nadnerczy. W przypadku endogennej nadprodukcji podstawą jest leczenie przyczynowe, najczęściej chirurgiczne. Terapia powinna obejmować również leczenie powikłań, takich jak nadciśnienie, cukrzyca i osteoporoza.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl