łuski łuszczycowe
Łuski łuszczycowe to charakterystyczne zmiany skórne występujące w przebiegu łuszczycy. Są to nawarstwiające się, srebrzysto-białe złogi komórek naskórka, które odkładają się na rumieniowych zmianach skórnych. Powstają w wyniku przyspieszonego cyklu odnowy naskórka, który w łuszczycy trwa około 3-4 dni zamiast fizjologicznych 28 dni.
Proces tworzenia łusek łuszczycowych wynika z zaburzonej keratynizacji oraz nieprawidłowej dojrzewania keratynocytów. Komórki te nie przechodzą pełnego cyklu różnicowania, co prowadzi do retencji jąder komórkowych w warstwie rogowej (parakeratoza) oraz do nadmiernego rogowacenia (hiperkeratoza). Łuski łuszczycowe charakteryzują się objawem Auspitza (krwista rosa) – po ich zdrapaniu pojawiają się punktowe krwawienia.
W diagnostyce różnicowej należy uwzględnić inne dermatozy przebiegające z łuszczeniem, takie jak liszaj płaski, łupież czerwony mieszkowy czy wyprysk. Obecność charakterystycznych, grubych, srebrzystych łusek na dobrze odgraniczonych zmianach rumieniowych, szczególnie w lokalizacjach typowych dla łuszczycy (łokcie, kolana, okolica krzyżowa, skóra owłosiona głowy), stanowi istotną wskazówkę diagnostyczną.
Powiązane wpisy
-
Leksykon leków
Psotriol to preparat dermatologiczny zawierający kalcypotriol (50 µg/g) oraz betametazon dipropionian (0,5 mg/g) w postaci żelu, stosowany miejscowo. Po aplikacji na zdrową skórę o powierzchni 625 cm² przez 12 godzin, wchłanianie ogólnoustrojowe obu substancji jest minimalne i wynosi mniej niż 1% dawki (2,5 g). Wchłanianie może jednak wzrosnąć do około 24% przy stosowaniu na uszkodzoną skórę, pod opatrunkiem okluzyjnym lub na obszarach zmienionych chorobowo (łuszczyca). Obie substancje wykazują wysokie wiązanie z białkami osocza (~64%) oraz preferencyjną dystrybucję do nerek i wątroby. Metabolizm kalcypotriolu i betametazonu jest szybki i intensywny, z głównym metabolizmem betametazonu w wątrobie i nerkach (glukuronidy, estry siarczanowe). Po podaniu dożylnym okres półtrwania eliminacji wynosi 5-6 godzin, natomiast po podaniu miejscowym na skórę czas eliminacji jest znacznie dłuższy, liczony w dniach ze względu na powolne uwalnianie z miejsca depozycji.
betametazon, betametazon dipropionian, dystrybucja tkankowa, efekt okluzyjny, ekspozycja ogólnoustrojowa, eliminacja leku, farmakokinetyka, glukuronidy, kalcypotriol, kalcypotriol jednowodny, łuski łuszczycowe, metabolizm leku, okres półtrwania, opatrunek okluzyjny, penetracja substancji, podanie dożylne, podanie miejscowe na skórę, wchłanianie ogólnoustrojowe, wiązanie z białkami osocza -
Leksykon leków
Psotriol to maść zawierająca kalcypotriol (50 µg/g) oraz betametazon dipropionian (0,5 mg/g), stosowana miejscowo w leczeniu łuszczycy. Farmakokinetyka obu składników wykazuje minimalne wchłanianie ogólnoustrojowe (<1% dawki 2,5 g na 625 cm² zdrowej skóry przez 12 h), które może wzrosnąć do około 24% przy aplikacji na skórę uszkodzoną lub pod opatrunkiem okluzyjnym. Obie substancje wykazują wysokie wiązanie z białkami osocza (~64%) oraz szybki metabolizm – betametazon głównie w wątrobie i nerkach do glukuronidów i estrów siarczanowych. W badaniach klinicznych stężenia kalcypotriolu i betametazonu w osoczu były poniżej granicy oznaczalności, choć wykryto metabolity u niektórych pacjentów. Okres półtrwania po podaniu dożylnym wynosi 5-6 godzin, jednak po aplikacji miejscowej eliminacja jest wydłużona do kilku dni z powodu odkładania się substancji w skórze.
aplikacja miejscowa, betametazon, betametazonu dipropionian, charakterystyka farmakokinetyczna, dystrybucja tkankowa, ekspozycja ogólnoustrojowa, faza eliminacji, granica oznaczalności, kalcypotriol, łuski łuszczycowe, okres półtrwania, opatrunek okluzyjny, owłosiona skóra głowy, wchłanianie kortykosteroidów, wchłanianie ogólnoustrojowe, wiązanie z białkami osocza, właściwości farmakokinetyczne, znakowanie radioizotopowe
