różnicowanie leukocytów

Różnicowanie leukocytów (WBC) to ważne badanie diagnostyczne, polegające na określeniu procentowego lub bezwzględnego udziału poszczególnych typów białych krwinek w krwi obwodowej. Badanie to, nazywane również rozmazem krwi obwodowej lub leukogramem, dostarcza istotnych informacji na temat stanu układu odpornościowego pacjenta.

W różnicowaniu leukocytów wyróżnia się pięć głównych populacji komórek: neutrofile (55-70%), limfocyty (20-40%), monocyty (2-8%), eozynofile (1-4%) i bazofile (0-1%). Odchylenia od tych wartości referencyjnych mogą wskazywać na różne stany patologiczne – od infekcji bakteryjnych (neutrofilia) i wirusowych (limfocytoza), przez choroby alergiczne (eozynofilia), po nowotwory układu krwiotwórczego.

Ocena różnicowania leukocytów jest przeprowadzana metodą mikroskopową (rozmaz manualny) lub automatyczną z wykorzystaniem analizatorów hematologicznych. Badanie to stanowi istotny element diagnostyki różnicowej wielu chorób, w tym zakażeń, chorób autoimmunologicznych, reakcji polekowych oraz zaburzeń hematologicznych. Jest rutynowym elementem morfologii krwi z rozmazem i kluczowym narzędziem w codziennej praktyce klinicznej.

Powiązane wpisy

  1. 14.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl