infekcja miejscowa

Infekcja miejscowa to zlokalizowany proces zapalny wywołany przez drobnoustroje chorobotwórcze, który ogranicza się do określonego obszaru tkanki lub narządu. W przeciwieństwie do infekcji ogólnoustrojowej, nie rozprzestrzenia się przez krew na cały organizm, a jej objawy są zazwyczaj ograniczone do miejsca zakażenia.

Najczęstsze czynniki etiologiczne infekcji miejscowych to bakterie (np. Staphylococcus aureus, Streptococcus spp.), wirusy (np. HSV powodujący opryszczkę), grzyby (np. Candida albicans) czy pasożyty. Objawy typowo obejmują miejscowe zaczerwienienie (rubor), obrzęk (tumor), ocieplenie tkanek (calor), ból (dolor) oraz upośledzenie funkcji (functio laesa) – klasyczne objawy stanu zapalnego opisane przez Celsusa i Galena.

Diagnostyka infekcji miejscowej opiera się na badaniu fizykalnym, badaniach laboratoryjnych (np. poziom CRP, OB, leukocytoza), badaniach mikrobiologicznych materiału pobranego z miejsca zakażenia (posiewy, testy PCR) oraz badaniach obrazowych (USG, RTG, TK, MRI). Leczenie zależy od czynnika etiologicznego i obejmuje najczęściej antybiotykoterapię celowaną, leki przeciwgrzybicze lub przeciwwirusowe, drenaż ropni, a w niektórych przypadkach interwencję chirurgiczną.

Właściwe i szybkie rozpoznanie infekcji miejscowej ma kluczowe znaczenie w zapobieganiu progresji do poważniejszych stanów, takich jak posocznica czy wstrząs septyczny. Szczególnej uwagi wymagają infekcje miejscowe u pacjentów z upośledzoną odpornością, cukrzycą oraz osoby w wieku podeszłym, gdzie przebieg może być cięższy i mniej typowy.

Powiązane wpisy

  1. 13.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl