prylokaina
Prylokaina to anestetyk lokalny z grupy amidów, stosowany w różnych procedurach medycznych wymagających miejscowego znieczulenia. Charakteryzuje się szybkim początkiem działania (2-3 minuty) i umiarkowanym czasem trwania efektu (około 1-2 godziny), co czyni ją odpowiednią do krótkich zabiegów diagnostycznych i terapeutycznych.
W praktyce klinicznej prylokaina jest często stosowana w stomatologii, dermatologii oraz podczas drobnych zabiegów chirurgicznych. Występuje w różnych formach: roztwory do iniekcji, kremy, żele i aerozole do aplikacji miejscowej. Popularne jest również jej połączenie z lidokainą w preparacie EMLA, stosowanym do powierzchniowego znieczulenia skóry.
Prylokaina wyróżnia się niższym ryzykiem toksyczności sercowo-naczyniowej w porównaniu do innych anestetyków lokalnych, co zwiększa jej profil bezpieczeństwa. Jednym z potencjalnych działań niepożądanych przy zastosowaniu wyższych dawek jest methemoglobinemia, szczególnie u pacjentów z niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, niemowląt oraz kobiet w ciąży, co wymaga uwzględnienia przy kwalifikacji do znieczulenia.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Interakcje leku – Tlenek azotu Messer 800 ppm (v/v)
Tlenek azotu Messer 800 ppm (V/V) stosowany wziewnie w terapii hipoksyjnej niewydolności oddechowej wykazuje istotne interakcje farmakodynamiczne, zwłaszcza z donorami tlenku azotu (np. nitroprusydek sodowy, nitrogliceryna), co zwiększa ryzyko methemoglobinemii. Zaleca się ścisłe monitorowanie poziomu methemoglobiny u pacjentów otrzymujących jednocześnie te leki. Podobne ryzyko dotyczy azotanów alkilowych, sulfonamidów oraz prylokainy, przy czym szczególną ostrożność należy zachować przy stosowaniu prylokainy ze względu na wysokie ryzyko methemoglobinemii. Bezpieczne jest natomiast łączenie tlenku azotu z lekami stosowanymi w intensywnej terapii, takimi jak tolazolina, dopamina, dobutamina, steroidy czy surfaktant, a także podczas wentylacji o wysokiej częstotliwości.
antagonista receptorów alfa-adrenergicznych, azotan alkilowy, choroba niedokrwienna serca, ciśnienie tętnicze, ciśnienie w tętnicy płucnej, cykliczny adenozynomonofosforan, cykliczny guanozynomonofosforan, dobutamina, dopamina, dwutlenek azotu, hipoksyjna niewydolność oddechowa, krążenie centralne, lek inotropowy, methemoglobinemia, nitrogliceryna, nitroprusydek sodowy, parametr hemodynamiczny, prawa komora serca, prylokaina, steryd, sulfonamid, surfaktant, syldenafil, tlenek azotu, toksyczność dróg oddechowych, tolazolina, wentylacja wysokiej częstotliwości - Leksykon leków
Skład i postać leku – Motti 2,5 % + 2,5 %
Preparat Motti to krem miejscowo znieczulający zawierający lidokainę i prylokainę w równych stężeniach 2,5% każda, co odpowiada 25 mg każdej substancji czynnej na gram kremu (łącznie 50 mg/g). Krem ma białą, kremową konsystencję i zawiera substancje pomocnicze takie jak uwodorniony polioksylenowany olej rycynowy (19 mg/g), karbomer 974P, wodorotlenek sodu oraz wodę oczyszczoną. Produkt dostępny jest w aluminiowych tubach o pojemnościach 5 g i 30 g, z opcjonalnymi opatrunkami poliuretanowymi z klejem akrylowym, które ułatwiają aplikację i utrzymanie preparatu na skórze. Nie wszystkie warianty opakowań muszą być dostępne na rynku.
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ropivacaine Kabi 2 mg/ml
Ropivacaine Kabi 2 mg/ml, zawierający chlorowodorek ropiwakainy, jest amidowym lekiem znieczulającym miejscowo, którego stosowanie wymaga szczegółowej kwalifikacji pacjenta z uwzględnieniem licznych przeciwwskazań. Bezwzględne przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na ropiwakainę, inne amidowe anestetyki miejscowe (np. lidokainę, bupiwakainę) oraz substancje pomocnicze preparatu. Nie należy stosować ropiwakainy w odcinkowym znieczuleniu dożylnym (blokada Biera) ze względu na ryzyko ciężkiej toksyczności ogólnoustrojowej, a także w znieczuleniu okołoszyjkowym w położnictwie z powodu potencjalnych działań niepożądanych u matki i płodu. Hipowolemia stanowi kolejne bezwzględne przeciwwskazanie, gdyż zmniejszona objętość krwi krążącej zwiększa ryzyko zapaści krążeniowej po podaniu leku. Przed zastosowaniem ropiwakainy u pacjentów z hipowolemią konieczne jest wyrównanie niedoborów płynów i stabilizacja hemodynamiczna.
amidowe leki znieczulające, amidowy lek znieczulający, artykaina, blokada Biera, bupiwakaina, chlorowodorek ropiwakainy, choroby neurologiczne, hipowolemia, lek znieczulający miejscowo, lidokaina, mepiwakaina, nadciśnienie tętnicze oporne, nadwrażliwość na substancję czynną, niewydolność nerek, niewydolność serca, podwyższone ciśnienie śródczaszkowe, prylokaina, reakcja anafilaktyczna, spadek ciśnienia tętniczego, stan hemodynamiczny, terapia przeciwzakrzepowa, zaburzenia krzepnięcia, zapaść krążeniowa, znieczulenie dożylne odcinkowe, znieczulenie okołoszyjkowe, znieczulenie zewnątrzoponowe - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – EMLA
Krem EMLA zawierający 25 mg/g lidokainy i 25 mg/g prylokainy wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej oraz samoistną methemoglobinemią, ze względu na ryzyko indukcji methemoglobinemii. U tych pacjentów stosowanie błękitu metylenowego jako antidotum jest nieskuteczne i może pogorszyć stan poprzez oksydację hemoglobiny. Preparatu nie należy aplikować na otwarte rany, z wyjątkiem owrzodzeń kończyn dolnych, a także należy unikać stosowania na świeżo ogoloną skórę, aby nie zwiększać wchłaniania substancji czynnych. U pacjentów z atopowym zapaleniem skóry czas aplikacji powinien być skrócony do 15-30 minut, aby zmniejszyć ryzyko miejscowych reakcji naczyniowych, takich jak zaczerwienienie, wybroczyny i plamica. Szczególną ostrożność należy zachować podczas aplikacji w okolicy oczu oraz u dzieci, monitorując ryzyko przypadkowego kontaktu z oczami i potencjalnego uszkodzenia rogówki.
amiodaron, atopowe zapalenie skóry, błękit metylenowy, działanie bakteriostatyczne, hydroksystearynian makrogologlicerolu, iniekcja śródskórna, lek przeciwarytmiczny klasy III, lidokaina, methemoglobinemia, mięczak zakaźny, nakłucie pięty, narząd płciowy, niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, obrzezanie, oparzenie chemiczne oka, ototoksyczność, owrzodzenie kończyn dolnych, podrażnienie rogówki, prylokaina, samoistna methemoglobinemia, szczepienie BCG, uszkodzenie błony bębenkowej, zapis EKG - Leksykon substancji czynnych
Prylokaina – Działania niepożądane
Prylokaina, stosowana miejscowo jako środek znieczulający, wykazuje dobrze udokumentowany profil bezpieczeństwa, jednak może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu. Najczęściej obserwuje się reakcje miejscowe w miejscu aplikacji, takie jak uczucie pieczenia, świąd, rumień, obrzęk, odczucie ciepła oraz bladość skóry, występujące z częstością ≥1/100 do <1/10. Szczególnie istotnym działaniem niepożądanym jest methemoglobinemia, klasyfikowana jako często występująca, polegająca na utlenieniu żelaza hemoglobiny z Fe2+ do Fe3+, co ogranicza transport tlenu. Stan ten jest szczególnie niebezpieczny dla noworodków i niemowląt (0-12 miesięcy), u których enzymatyczny mechanizm redukcji methemoglobiny jest niedojrzały. Objawy methemoglobinemii obejmują sinicę, duszność, osłabienie i w ciężkich przypadkach utratę przytomności, wymagającą natychmiastowej interwencji medycznej.
atopowe zapalenie skóry, czerwona krwinka, hemoglobina, methemoglobinemia, mięczak zakaźny, obrzęk, oparzenie chemiczne oka, parestezja, plamica, podrażnienie rogówki, prylokaina, reakcja nadwrażliwości, rumień, sinica, środek znieczulający miejscowo, układ enzymatyczny, układ immunologiczny, wstrząs anafilaktyczny, wybroczyna - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ropivacaine Kabi 10 mg/ml
Chlorowodorek ropiwakainy (Ropivacaine Kabi) jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na ropiwakainę lub inne amidowe środki znieczulenia miejscowego (np. lidokainę, bupiwakainę), a także na substancje pomocnicze preparatu. Szczególną uwagę należy zwrócić na zawartość sodu w ampułkach, która waha się od 1,2 mmol (28 mg) do 2,96 mmol (68 mg), co jest istotne u pacjentów wymagających ograniczenia podaży sodu. Nie zaleca się stosowania ropiwakainy do znieczulenia dożylnego (blokada Biera) oraz znieczulenia okołoszyjkowego w położnictwie ze względu na ryzyko powikłań. Hipowolemia stanowi istotne przeciwwskazanie ze względu na możliwość nasilenia hipotensji i poważnych powikłań sercowo-naczyniowych.
artykaina, blokada Biera, bupiwakaina, chlorowodorek ropiwakainy, choroba nerek, choroba serca, choroba wątroby, ciśnienie śródczaszkowe, deformacja kręgosłupa, hipowolemia, infekcja miejscowa, lidokaina, mepiwakaina, nadwrażliwość na ropiwakainę, niewydolność serca, prylokaina, stwardnienie rozsiane, wstrząs hipowolemiczny, wstrząs kardiogenny, zaburzenia krzepnięcia krwi, zawał mięśnia sercowego, znieczulenie dożylne odcinkowe, znieczulenie okołoszyjkowe, znieczulenie zewnątrzoponowe - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Dynexan 20 mg/g
Preparat Dynexan, zawierający lidokainy chlorowodorek w stężeniu 20 mg/g, jest miejscowym anestetykiem z grupy amidów przeznaczonym do stosowania w jamie ustnej. Bezwzględnym przeciwwskazaniem do jego zastosowania jest potwierdzona nadwrażliwość na lidokainę oraz nadwrażliwość krzyżowa na inne anestetyki amidowe, takie jak mepiwakaina, bupiwakaina czy prylokaina. Konieczne jest dokładne zebranie wywiadu alergologicznego przed podaniem leku, aby uniknąć reakcji alergicznych. Ponadto, preparat zawiera chlorek benzalkoniowy w stężeniu 1 mg/g, który również może wywoływać reakcje alergiczne u predysponowanych pacjentów, co stanowi dodatkowe przeciwwskazanie do stosowania Dynexanu.
anestetyk amidowy, błona śluzowa jamy ustnej, bupiwakaina, chlorek benzalkoniowy, lidokainy chlorowodorek, mepiwakaina, miejscowe znieczulenie, miejscowy anestetyk, nadwrażliwość krzyżowa, nadwrażliwość na lidokainę, prylokaina, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, reaktywność krzyżowa, substancja pomocnicza, wywiad alergologiczny - Leksykon substancji czynnych
Azot – Interakcje
Tlenek azotu (NO) wykazuje istotne interakcje farmakochemiczne i farmakodynamiczne, które mają kluczowe znaczenie w terapii intensywnej, zwłaszcza w leczeniu niewydolności oddechowej. Najważniejszą interakcją jest szybkie utlenianie NO w obecności tlenu (O₂) do toksycznego dwutlenku azotu (NO₂), którego stężenie należy utrzymywać poniżej 0,5 ppm przy dawkach NO <20 ppm, a przekroczenie 1 ppm wymaga natychmiastowej redukcji dawki NO lub FiO₂. Donory NO, takie jak nitroprusydek sodu i nitrogliceryna, oraz leki zwiększające methemoglobinę (azotany alkilowe, sulfonamidy, prylokaina) zwiększają ryzyko methemoglobinemii, co wymaga ścisłego monitorowania stężenia methemoglobiny. Ponadto, inhibitory fosfodiesterazy i prostacyklina (PGI₂) wykazują synergistyczne działanie rozszerzające naczynia płucne, co może wpływać na hemodynamikę prawej komory serca i wymaga ostrożności klinicznej.
agregacja płytek krwi, almitryna, azotan alkilowy, dehydrogenaza alkoholowa, dobutamina, donor tlenku azotu, dopamina, dwutlenek azotu, fenylefryna, inhibitor fosfodiesterazy, intensywna terapia, interakcja farmakodynamiczna, interakcja lekowa, lek steroidowy, methemoglobinemia, niewydolność oddechowa, niewydolność serca, nitrogliceryna, nitroprusydek sodu, norepinefryna, prostacyklina, prylokaina, sulfonamid, surfaktant, tlenek azotu, tolazolina, układ sercowo-naczyniowy, zespół zaburzeń oddychania - Leksykon substancji czynnych
Prylokaina – Właściwości farmakodynamiczne
Prylokaina, stosowana w połączeniu z lidokainą w preparatach takich jak Anesderm, EMLA czy Motti (25 mg prylokainy + 25 mg lidokainy na 1 g kremu lub plastra), działa jako miejscowy anestetyk amidowy poprzez hamowanie przepływu jonów w błonach neuronów, co prowadzi do stabilizacji błon i blokady przewodzenia impulsów nerwowych. Znieczulenie osiąga się po 1-2 godzinach aplikacji na nieuszkodzoną skórę pod opatrunkiem okluzyjnym, z wyjątkiem skóry twarzy (30-60 minut) i męskich narządów płciowych (15 minut). Czas trwania znieczulenia wynosi co najmniej 2 godziny po zdjęciu opatrunku, a głębokość znieczulenia pozwala na wykonanie biopsji skóry do 3 mm po 120 minutach stosowania. Preparaty te wykazują dwufazową odpowiedź naczyniową (początkowe zwężenie, następnie rozszerzenie naczyń) i ułatwiają procedury inwazyjne, takie jak nakłucia żył, bez wpływu na pigmentację skóry (typy I-VI). Wchłanianie i początek działania na błonach śluzowych narządów płciowych jest szybsze, a skuteczne znieczulenie utrzymuje się do 20 minut po 5-10 minutowej aplikacji.
atopowe zapalenie skóry, błona śluzowa narządów płciowych, ból pozabiegowy, impuls nerwowy, lek amidowy, lidokaina, methemoglobinemia, miano przeciwciał, mięczak zakaźny, nakłucie lędźwiowe, nakłucie żyły, nieuszkodzona skóra, odpowiedź naczyniowa, opatrunek okluzyjny, owrzodzenie kończyny dolnej, prylokaina, przepływ jonowy, rozszerzenie naczyniowe, serokonwersja, skóra właściwa, stabilizacja błony neuronowej, wchłanianie leku, zakończenie nerwowe, zmiana naczyniowa skóry, znieczulenie miejscowe, zwężenie naczyniowe - Leksykon leków
Przeciwwskazania – EMLA 25 mg/g + 25 mg/g
Krem EMLA zawiera lidokainę i prylokainę w stężeniu 25 mg/g każdej substancji czynnej i jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na te składniki lub na inne miejscowe anestetyki amidowe ze względu na ryzyko reakcji krzyżowych. Ponadto, preparat zawiera makrogloglicerolu hydroksystearynian (19 mg/g), który może wywoływać reakcje alergiczne skórne. Przed zastosowaniem kremu konieczne jest dokładne zebranie wywiadu alergologicznego, aby wykluczyć uczulenie na składniki aktywne lub substancje pomocnicze, co jest kluczowe dla uniknięcia poważnych działań niepożądanych, w tym reakcji anafilaktycznych.
działanie niepożądane, krem EMLA, leki znieczulające amidowe, lidokaina, makrogologlicerolu hydroksystearynian, miejscowy środek znieczulający, nadwrażliwość na substancje czynne, prylokaina, przeciwwskazanie, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja krzyżowa, test alergiczny, wywiad alergologiczny - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Lignocainum Jelfa 20 mg/g
Lignocainum Jelfa w postaci żelu zawiera 20 mg/g lidokainy chlorowodorku i jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na lidokainę, inne miejscowe anestetyki amidowe (np. bupiwakainę, mepiwakainę, prylokainę) oraz na substancje pomocnicze, w tym metylu i propylu parahydroksybenzoesan, które mogą wywoływać reakcje alergiczne typu późnego. Szczególną ostrożność należy zachować u osób z udokumentowaną alergią na parabeny, a w przypadku wątpliwości co do nadwrażliwości wskazane jest przeprowadzenie testów alergicznych przed zastosowaniem preparatu.
bupiwakaina, leki miejscowo znieczulające amidowe, lidokainy chlorowodorek, mepiwakaina, metoda znieczulenia, metylu parahydroksybenzoesan, nadwrażliwość na parabeny, nadwrażliwość na substancję czynną, nadwrażliwość na substancję pomocniczą, pochodna estrowa, propylu parahydroksybenzoesan, prylokaina, reakcja alergiczna, reakcja alergiczna na lidokainę, reakcja krzyżowa, reakcja typu późnego, środki znieczulające amidowe, test alergiczny, wywiad alergologiczny - Leksykon leków
Skład i postać leku – Anesderm (25 mg + 25 mg)/g
Produkt leczniczy Anesderm to krem o stężeniu 25 mg prylokainy i 25 mg lidokainy na gram, co zapewnia miejscowe działanie znieczulające. Substancje pomocnicze obejmują karbomer 980 (zagęszczacz), makrogloglicerolu hydroksystearynian 40 (20 mg/g), 10% roztwór wodorotlenku sodu (regulacja pH) oraz wodę oczyszczoną jako nośnik. Preparat dostępny jest w tubach aluminiowych pokrytych żywicą epoksyfenolową, w opakowaniach o pojemności 5 g (z opatrunkami adhezyjnymi) oraz 30 g, z okresem ważności 2 lata przed otwarciem i 1 miesiąc po otwarciu tuby.
karbomer, krem farmaceutyczny, lek znieczulający miejscowo, lidokaina, makrogologlicerolu hydroksystearynian, nadwrażliwość na lek, okres ważności leku, polimer kwasu akrylowego, prylokaina, środek zwiększający lepkość, tuba aluminiowa, utylizacja produktów medycznych, wodorotlenek sodu, żywica epoksyfenolowa - Leksykon leków
Skład i postać leku – EMLA 25 mg/g + 25 mg/g
EMLA to krem o stężeniu 25 mg/g lidokainy i 25 mg/g prylokainy, stosowany miejscowo jako środek znieczulający. Krem jest biały, jednorodny, zawiera substancje pomocnicze takie jak makrogloglicerolu hydroksystearynian (19 mg/g), karbomery, sodu wodorotlenek oraz wodę oczyszczoną, które wpływają na konsystencję, stabilność i właściwości emulsji. Produkt dostępny jest w różnych opakowaniach, od tub 5 g do 30 g, często z dołączonymi opatrunkami, co umożliwia precyzyjną aplikację i dostosowanie do potrzeb klinicznych. Okres ważności kremu wynosi 3 lata, pod warunkiem przechowywania w odpowiednich warunkach, bez zamrażania i z zachowaniem szczelności opakowania.
aplikacja na skórę, karbomer, lidokaina, makrogologlicerolu hydroksystearynian, nadwrażliwość, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności, postać farmaceutyczna, produkt leczniczy, prylokaina, regulator pH, stabilność produktu leczniczego, stężenie kremu, substancja czynna, substancja pomocnicza, substancja żelująca, tuba aluminiowa, właściwości organoleptyczne, wodorotlenek sodu, znieczulenie miejscowe - Leksykon substancji czynnych
Prylokaina – Przeciwwskazania stosowania
Prylokaina, będąca amidowym lekiem miejscowo znieczulającym, jest stosowana głównie w połączeniu z lidokainą w preparatach takich jak Anesderm, EMLA, EMLA PLASTER oraz Motti, zawierających po 25 mg prylokainy i 25 mg lidokainy na gram kremu lub plaster o powierzchni około 10 cm². Kluczowymi przeciwwskazaniami do jej stosowania są nadwrażliwość na prylokainę, lidokainę oraz inne amidowe leki znieczulające (np. mepiwakainę, bupiwakainę, artykainę) ze względu na ryzyko nadwrażliwości krzyżowej. Ponadto, przeciwwskazaniem jest uczulenie na substancje pomocnicze, zwłaszcza hydroksystearynian makrogologlicerolu (20 mg/g w Anesderm, 19 mg/g w EMLA i Motti) oraz olej rycynowy uwodorniony polioksylenowany (w Motti), które mogą wywoływać reakcje alergiczne.
Anesderm, artykaina, bupiwakaina, EMLA, hydroksystearynian makrogologlicerolu, lek znieczulający amidowy, lidokaina, mepiwakaina, Motti, nadwrażliwość krzyżowa, olej rycynowy polioksylenowany, plaster leczniczy, prylokaina, reakcja alergiczna, substancja czynna, substancja pomocnicza, znieczulenie miejscowe skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – EMLA 25 mg/g + 25 mg/g
Lek EMLA, zawierający 25 mg/g lidokainy i 25 mg/g prylokainy, wykazuje profil działań niepożądanych głównie o charakterze miejscowym, klasyfikowanych jako często występujące. Najczęstsze reakcje obejmują uczucie pieczenia, świąd, rumień, obrzęk, odczucie ciepła oraz bladość w miejscu aplikacji, które są przemijające i ustępują po zaprzestaniu stosowania. Istotnym działaniem niepożądanym jest methemoglobinemia, szczególnie u noworodków i niemowląt do 12 miesiąca życia, wynikająca z niedojrzałości enzymatycznej i prowadząca do upośledzenia transportu tlenu przez hemoglobinę. Inne działania niepożądane to reakcje nadwrażliwości (wysypka, pokrzywka, obrzęk, reakcje anafilaktyczne), oparzenia chemiczne oczu oraz podrażnienie rogówki, a także plamica i wybroczyny u dzieci z atopowym zapaleniem skóry lub mięczakiem zakaźnym przy długotrwałym stosowaniu.
atopowe zapalenie skóry, bladość skóry, lidokaina, methemoglobinemia, mięczak zakaźny, mrowienie, obrzęk, odczucie ciepła, oparzenie chemiczne oka, parestezja, plamica, podrażnienie rogówki, pokrzywka, prylokaina, reakcja anafilaktyczna, reakcja miejscowa, reakcja nadwrażliwości, rumień, sinica, świąd, tachykardia, uczucie pieczenia, zaburzenie czucia - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ophtesic 20 mg/g
Lek Ophtesic w postaci żelu do oczu o stężeniu 20 mg/g lidokainy chlorowodorku jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na lidokainę lub inne amidowe środki znieczulające miejscowo, takie jak bupiwakaina, mepiwakaina, prylokaina czy artykaina. Reakcje alergiczne mogą obejmować objawy miejscowe (zaczerwienienie, obrzęk, świąd) oraz poważne reakcje ogólnoustrojowe. Ponadto, przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na substancje pomocnicze zawarte w preparacie, które mogą wywoływać podobne reakcje alergiczne. Szczegółowy wykaz substancji pomocniczych znajduje się w Charakterystyce Produktu Leczniczego (punkt 6.1).
amidowe środki znieczulające, amidowy lek znieczulający, artykaina, bupiwakaina, charakterystyka produktu leczniczego, lidokainy chlorowodorek jednowodny, mepiwakaina, nadwrażliwość na lidokainę, nadwrażliwość pacjenta, objaw miejscowy, objaw ogólnoustrojowy, postać farmaceutyczna, prylokaina, reakcja alergiczna, reakcja krzyżowa, struktura chemiczna, substancja pomocnicza, żel do oczu, znieczulenie miejscowe - Leksykon substancji czynnych
Tlenek azotu – Interakcje
Tlenek azotu (NO) podawany wziewnie wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i chemiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Najważniejszą z nich jest szybka reakcja utleniania NO do toksycznego dwutlenku azotu (NO₂) w obecności tlenu, co może uszkadzać nabłonek oskrzeli i barierę pęcherzykowo-włośniczkową. Stężenie NO₂ powinno być ściśle monitorowane i utrzymywane poniżej 0,5 ppm przy dawkach NO <20 ppm, a przekroczenie 1 ppm wymaga natychmiastowej redukcji dawki NO lub FiO₂. Donory NO (np. nitroprusydek sodu, nitrogliceryna) oraz leki zwiększające methemoglobinę (azotany alkilowe, sulfonamidy, prylokaina) mogą nasilać ryzyko methemoglobinemii, co wymaga ostrożności i monitorowania poziomu methemoglobiny. Ponadto NO wykazuje addytywne działanie rozszerzające naczynia z inhibitorami fosfodiesterazy (np. syldenafilem) oraz prostacykliną i jej analogami, co może wpływać na hemodynamikę i potencjalnie zwiększać ryzyko krwawień.
agregacja płytek krwi, almitryna, azotany alkilowe, błona pęcherzykowo-włośniczkowa, ciśnienie w tętnicy płucnej, dobutamina, dopamina, drogi oddechowe, dwutlenek azotu, fenylefryna, hipoksja tkankowa, inhibitor fosfodiesterazy, krążenie centralne, krążenie płucne, lek rozszerzający naczynia, lek steroidowy, methemoglobina, methemoglobinemia, nabłonek oskrzeli, nitrogliceryna, nitroprusydek sodu, norepinefryna, parametr krzepnięcia, prawa komora serca, prostacyklina, prylokaina, skurcz naczyń krwionośnych, sulfonamid, surfaktant, syldenafil, tlenek azotu, tolazolina - Leksykon substancji czynnych
Prylokaina – Wskazania do stosowania
Prylokaina, będąca lekiem miejscowo znieczulającym, jest najczęściej stosowana w preparatach łączonych z lidokainą w równych proporcjach 25 mg + 25 mg/g, co zapewnia synergistyczne działanie anestetyczne. Preparaty takie jak Anesderm, EMLA, Motti oraz EMLA PLASTER (plaster o powierzchni około 10 cm² nasączony 25 mg prylokainy i 25 mg lidokainy) są wskazane do miejscowego znieczulenia skóry przed procedurami medycznymi wywołującymi ból lub dyskomfort, w tym przed nakłuciem i cewnikowaniem żył, pobieraniem krwi oraz powierzchownymi zabiegami chirurgicznymi. Preparaty te mogą być stosowane u pacjentów w każdym wieku, w tym u dzieci i młodzieży, z wyjątkiem znieczulenia błony śluzowej narządów płciowych, które jest zarezerwowane dla dorosłych i młodzieży powyżej 12 roku życia.
cewnikowanie żył, lek miejscowo znieczulający, lidokaina, oczyszczenie rany, owrzodzenie kończyn dolnych, plaster leczniczy, pobieranie krwi, postać farmaceutyczna, prylokaina, zabieg chirurgiczny powierzchowny, znieczulenie błony śluzowej, znieczulenie miejscowe skóry, znieczulenie nasiękowe, zniesienie czucia bólowego - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Emla Plaster
Produkt leczniczy EMLA PLASTER zawierający 25 mg lidokainy i 25 mg prylokainy wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z dziedzicznym niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej oraz samoistną methemoglobinemią, ze względu na ryzyko indukcji methemoglobinemii. U tych pacjentów standardowe leczenie błękitem metylenowym jest nieskuteczne i może pogorszyć oksydację hemoglobiny. W przypadku atopowego zapalenia skóry zaleca się skrócenie czasu aplikacji plastra do 15-30 minut, aby ograniczyć ryzyko miejscowych reakcji naczyniowych, takich jak zaczerwienienie, wybroczyny i plamica. Szczególną ostrożność należy zachować przy stosowaniu plastra w okolicy oczu, aby uniknąć podrażnienia i uszkodzenia rogówki, a w razie kontaktu z okiem natychmiast przepłukać je wodą lub roztworem chlorku sodu.
atopowe zapalenie skóry, błękit metylenowy, działanie bakteriobójcze, lidokaina, makrogologlicerolu hydroksystearynian, methemoglobina, methemoglobinemia, mięczak zakaźny, nakłucie pięty, niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, podrażnienie rogówki, prylokaina, szczepienie BCG, wybroczyny i plamica, żywe szczepionki