maribawir
Maribawir to doustny lek przeciwwirusowy, który wykazuje działanie przeciwko wirusowi cytomegalii (CMV). Jego mechanizm działania polega na hamowaniu kinazy UL97, enzymu kodowanego przez wirusa, który jest niezbędny do jego replikacji i uwalniania z komórek zakażonych.
Lek ten jest stosowany w leczeniu opornych na leczenie zakażeń CMV u pacjentów po przeszczepach narządów miąższowych lub komórek krwiotwórczych. Maribawir wykazuje skuteczność wobec szczepów CMV opornych na gancyklowir, foskarnet i cidofowir, które są standardowymi lekami w terapii zakażeń CMV.
W badaniach klinicznych maribawir wykazał korzystny profil bezpieczeństwa w porównaniu do innych leków przeciw CMV. Najczęstsze działania niepożądane obejmują zaburzenia smaku, nudności, biegunkę i wymioty. W przeciwieństwie do innych leków przeciw CMV, maribawir rzadko powoduje mielosupresję i nefrotoksyczność, co czyni go wartościową opcją terapeutyczną u pacjentów z upośledzoną funkcją nerek lub szpiku kostnego.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Infekcja wirusem cytomegalii – Leczenie
Infekcja wirusem cytomegalii (CMV) wymaga zróżnicowanego podejścia terapeutycznego zależnego od stanu immunologicznego pacjenta oraz nasilenia objawów. U osób immunokompetentnych leczenie jest zwykle objawowe, natomiast u pacjentów z immunosupresją (np. po przeszczepach, zakażonych HIV) wskazane jest stosowanie leków przeciwwirusowych takich jak gancyklowir (5 mg/kg co 12 h i następnie 5 mg/kg/dobę), walgancyklowir (900 mg co 12 h, potem 900 mg/dobę), foskarnet (60 mg/kg co 8 h lub 90 mg/kg co 12 h), cidofowir (5 mg/kg raz w tygodniu) oraz nowszych preparatów maribawir (400 mg dwa razy dziennie) i letermowir (480 mg/dobę). Leczenie obejmuje fazę indukcyjną (2-3 tygodnie) i podtrzymującą, a także profilaktykę i terapię wyprzedzającą opartą na monitorowaniu wiremii CMV metodą PCR. Wrodzona infekcja CMV u noworodków z objawami wymaga dożylnego gancyklowiru (6 mg/kg co 12 h) przez 2-6 tygodni, a następnie doustnego walgancyklowiru (16 mg/kg co 12 h) przez 6 miesięcy, co poprawia wyniki słuchowe i neurorozwojowe.
ciało szkliste, cidofowir, foskarnet, gancyklowir, hipogammaglobulinemia, immunoglobulina anty-CMV, inhibitor kalcyneuryny, komórka CD4+, komórka macierzysta, lek przeciwwirusowy, letermowir, leukopenia, limfocyt T, maribawir, mykofenolan mofetylu, niedosłuch czuciowo-nerwowy, ośrodkowy układ nerwowy, probenecyd, przeszczepienie narządów, terapia antyretrowirusowa, walacyklowir, wiremia CMV, wirus cytomegalii, wrodzona infekcja CMV, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie siatkówki - Leksykon chorób i schorzeń
Cytomegalowirus – Leczenie
Cytomegalowirus (CMV) jest wirusem z rodziny Herpesviridae, który pozostaje latentny w organizmie po zakażeniu. U osób immunokompetentnych zakażenie przebiega zwykle bezobjawowo lub jako łagodny zespół mononukleozopodobny, nie wymagający leczenia przeciwwirusowego. W grupach immunosupresyjnych, takich jak pacjenci z HIV/AIDS (zwłaszcza przy liczbie CD4+ <50 komórek/mm3), biorcy przeszczepów narządów lub komórek macierzystych, zakażenie CMV może prowadzić do poważnych powikłań (np. zapalenie płuc, wątroby, jelita grubego, siatkówki). Leczenie pierwszego rzutu opiera się na gancyklowirze (5 mg/kg i.v. 2x/d przez 2-3 tygodnie) oraz jego doustnym proleku walgancyklowirze (900 mg 2x/d p.o.), z zastosowaniem foskarnetu (90 mg/kg i.v. 2x/d) lub cidofowiru w przypadku oporności lub nietolerancji. Nowe leki, takie jak letermowir (480 mg/d p.o., dawka zmniejszona do 240 mg/d przy jednoczesnym stosowaniu cyklosporyny) i maribawir (400-800 mg 2x/d p.o.), oferują dodatkowe opcje profilaktyki i terapii, zwłaszcza u biorców przeszczepów z wysokim ryzykiem CMV. Profilaktyka przeciwwirusowa i terapia wyprzedzająca (preemptive therapy) są kluczowe w zapobieganiu rozwojowi choroby CMV u pacjentów z grup ryzyka, a monitorowanie wiremii CMV (PCR, antygenemia pp65) umożliwia szybkie wdrożenie leczenia.
anemia, brincidofovir, choroba neurologiczna, cidofowir, cytomegalowirus, foskarnet, gancyklowir, hipogammaglobulinemia, immunoglobulina CMV, leflunomid, letermowir, maribawir, neutropenia, niedosłuch czuciowo-nerwowy, profilaktyka przeciwwirusowa, przeszczep komórek macierzystych, przeszczep narządów miąższowych, seronegatywny, seropozytywny, terapia wyprzedzająca, trombocytopenia, układ odpornościowy, walgancyklowir, wrodzone zakażenie CMV, zapalenie jelita grubego, zapalenie nerek, zapalenie płuc, zapalenie przełyku, zapalenie siatkówki, zapalenie wątroby, zespół mononukleozopodobny