guz endokrynny
Guz endokrynny to nowotwór rozwijający się z komórek układu endokrynnego (wydzielania wewnętrznego), który może wydzielać hormony lub ich prekursory. Guzy te mogą występować w różnych narządach, w tym w trzustce, przysadce mózgowej, tarczycy, nadnerczach oraz układzie pokarmowym (guzy neuroendokrynne – NET).
Charakterystyczną cechą guzów endokrynnych jest zdolność do produkcji i wydzielania hormonów, co może prowadzić do charakterystycznych zespołów objawowych związanych z nadmiarem konkretnych substancji hormonalnych. Mogą one jednak również być hormonalnie nieaktywne, co często opóźnia ich rozpoznanie z powodu braku specyficznych objawów.
Diagnostyka guzów endokrynnych obejmuje badania laboratoryjne (oznaczanie stężenia hormonów i markerów nowotworowych), obrazowe (USG, TK, MRI, scyntygrafia receptorowa, PET) oraz histopatologiczne. W klasyfikacji guzów endokrynnych uwzględnia się ich lokalizację, stopień zróżnicowania, potencjał złośliwości oraz aktywność hormonalną.
Leczenie guzów endokrynnych ma charakter wielokierunkowy i obejmuje leczenie chirurgiczne, farmakoterapię (analogi somatostatyny, interferony, inhibitory kinaz tyrozynowych), radioterapię oraz leczenie izotopowe. Rokowanie zależy od lokalizacji guza, jego stopnia złośliwości, zaawansowania klinicznego oraz możliwości radykalnego leczenia.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tiapridal 100 mg
Przedkliniczne badania na zwierzętach laboratoryjnych wykazały, że tiapryd nie wykazuje działania teratogennego ani embriofetotoksycznego u gryzoni, natomiast u królików zaobserwowano embriotoksyczność przy dawkach 80 i 160 mg/kg mc./dobę. Mechanizm działania tiaprydu opiera się na antagonizmie receptorów dopaminowych D2, co prowadzi do hiperprolaktynemii – podwyższenia stężenia prolaktyny w osoczu. W badaniach kancerogenności stwierdzono rozwój guzów endokrynnych u niektórych gatunków gryzoni, co jest konsekwencją farmakologicznego działania leku i nadmiernej sekrecji prolaktyny.
działanie embriofetotoksyczne, działanie teratogenne, embriotoksyczność, guz endokrynny, guz hormonozależny, hiperprolaktynemia, nowotwór, potencjał kancerogenny, potencjał teratogenny, prolaktyna, przysadka mózgowa, receptor dopaminowy D2, sekrecja prolaktyny, tiapryd, toksyczność zarodkowa, zaburzenia neurorozwojowe - Leksykon substancji czynnych
Somatostatyna – Wskazania do stosowania
Somatostatyna, dostępna w postaci octanu somatostatyny (Somatostatin-Eumedica) w stężeniach 0,25 mg/ml i 3 mg/ml po rekonstytucji, znajduje zastosowanie w leczeniu ostrych krwotoków z przewodu pokarmowego o różnej etiologii, w tym krwawień z wrzodów żołądka i dwunastnicy, krwotocznego zapalenia błony śluzowej żołądka oraz żylaków przełyku. Lek może być podawany zarówno przy potwierdzonej endoskopowo etiologii krwawienia, jak i w sytuacjach klinicznych, gdy badanie endoskopowe jest opóźnione lub niemożliwe, co umożliwia stabilizację pacjenta przed dalszymi procedurami diagnostycznymi lub terapeutycznymi. Ponadto, somatostatyna jest skuteczna w leczeniu przetok jelitowych i trzustkowych poprzez hamowanie wydzielania soków trawiennych i trzustkowych, co sprzyja zmniejszeniu przepływu przez przetokę i jej samoistnemu zamknięciu, szczególnie w przypadku przetok wysokowydajnościowych.
badanie endoskopowe, ERCP, gastrinoma, GEP-NET, glukagonoma, guz endokrynny, guz neuroendokrynny, hormon peptydowy, insulinoma, krwotoczne zapalenie błony śluzowej żołądka, krwotok z przewodu pokarmowego, octan somatostatyny, ostre zapalenie trzustki, podanie parenteralne, przetoka jelitowa, przetoka trzustkowa, roztwór do wstrzykiwań, sok trawienny, sok trzustkowy, somatostatyna, VIPoma, wrzód żołądka, zespół Zollingera-Ellisona, żylaki przełyku