oporność na imatynib

Oporność na imatynib to zjawisko kliniczne, w którym komórki nowotworowe, najczęściej w przewlekłej białaczce szpikowej (CML) lub nowotworach podścieliskowych przewodu pokarmowego (GIST), przestają reagować na leczenie imatynibem. Imatynib jest inhibitorem kinazy tyrozynowej, który selektywnie blokuje aktywność białka BCR-ABL, charakterystycznego dla CML.

Oporność może być pierwotna (brak odpowiedzi od początku leczenia) lub wtórna (utrata początkowo uzyskanej odpowiedzi). Mechanizmy oporności obejmują mutacje w domenie kinazowej BCR-ABL (najczęściej mutacja T315I), amplifikację genu BCR-ABL, aktywację alternatywnych szlaków sygnałowych niezależnych od BCR-ABL oraz zaburzenia w transporcie leku do komórki.

W przypadku rozpoznania oporności na imatynib, strategia terapeutyczna obejmuje zwiększenie dawki leku, zmianę na inhibitory kinazy tyrozynowej drugiej generacji (dazatynib, nilotynib) lub trzeciej generacji (ponatynib, zwłaszcza w przypadku mutacji T315I), a w niektórych przypadkach rozważenie przeszczepienia komórek macierzystych. Diagnostyka molekularna, w tym sekwencjonowanie domeny kinazowej BCR-ABL, jest kluczowa dla identyfikacji mechanizmu oporności i doboru optymalnej terapii.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl