częstoskurcz z odstawienia
Częstoskurcz z odstawienia to zaburzenie rytmu serca, które pojawia się jako skutek nagłego przerwania stosowania określonych leków, najczęściej leków antyarytmicznych. Mechanizm tego zjawiska opiera się na nadmiernej wrażliwości receptorów, które po odstawieniu leku stają się nadreaktywne, co prowadzi do przyspieszenia akcji serca i zaburzeń przewodnictwa.
Najczęściej częstoskurcz z odstawienia występuje po przerwaniu terapii beta-adrenolitykami, które blokują receptory beta-adrenergiczne. Nagłe zaprzestanie ich stosowania powoduje wzrost aktywności katecholamin, co może skutkować tachykardią, wzrostem ciśnienia tętniczego, a nawet niedokrwieniem mięśnia sercowego. Podobne reakcje mogą wystąpić po odstawieniu klonidyny, digoksyny czy amiodaronu.
Objawy kliniczne częstoskurczu z odstawienia obejmują kołatanie serca, duszność, niepokój, bóle w klatce piersiowej i zawroty głowy. W badaniu EKG można zaobserwować przyspieszoną czynność serca, częstoskurcz zatokowy lub inne formy tachyarytmii. W ciężkich przypadkach może dojść do poważnych powikłań, włącznie z zawałem mięśnia sercowego czy nagłym zatrzymaniem krążenia.
Postępowanie w przypadku częstoskurczu z odstawienia polega na ponownym włączeniu odstawionego leku i stopniowym zmniejszaniu jego dawki. W przypadkach objawowych może być konieczne zastosowanie doraźnego leczenia przeciwarytmicznego. Profilaktyka tego zaburzenia polega na edukacji pacjentów o konieczności stopniowego odstawiania leków zgodnie z zaleceniami lekarza.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Landiolol – Dawkowanie i sposób podawania
Landiolol jest selektywnym beta1-adrenolitykiem przeznaczonym do dożylnego podawania w warunkach szpitalnych, wyłącznie przez wykwalifikowany personel. Standardowa dawka początkowa wynosi 10-40 µg/kg mc./min, co zwykle skutkuje zwolnieniem akcji serca w ciągu 10-20 minut. W sytuacjach wymagających szybszej kontroli rytmu serca można zastosować dawkę nasycającą 100 µg/kg mc./min przez 1 minutę, po której następuje infuzja ciągła. U pacjentów z niewydolnością serca (LVEF <40%, CI <2,5 l/min/m², klasa NYHA 3-4) oraz we wstrząsie septycznym zaleca się niższe dawki początkowe (1 µg/kg mc./min) z powolnym zwiększaniem dawki pod ścisłą kontrolą hemodynamiczną. Maksymalna dawka dobowa nie powinna przekraczać 57,6 mg/kg mc./dobę (odpowiadająca infuzji 40 µg/kg mc./min przez 24 godziny). Dawkowanie u osób starszych i pacjentów z niewydolnością nerek nie wymaga modyfikacji, natomiast u chorych z zaburzeniami czynności wątroby zaleca się ostrożność i rozpoczynanie terapii od najmniejszych dawek.
beta-adrenolityk, bolus dożylny, bradykardia, ciśnienie tętnicze, częstość akcji serca, częstoskurcz z odstawienia, dawka nasycająca, frakcja wyrzutowa lewej komory, infuzja ciągła, infuzja landiololu, klasyfikacja NYHA, landiolol chlorowodorek, lek przeciwarytmiczny, niedociśnienie, niedokrwienie, stan septyczny, układ sercowo-naczyniowy, wkłucie centralne, wkłucie obwodowe, wstrząs septyczny, zaburzenie czynności lewej komory serca, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie serca - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Runrapiq 300 mg
Landiolol chlorowodorek (Runrapiq) jest beta-adrenolitykiem stosowanym wyłącznie dożylne w warunkach kontrolowanych, z indywidualnym dostosowaniem dawki. Standardowa infuzja rozpoczyna się od 10-40 μg/kg mc./min, co zwykle skutkuje zwolnieniem akcji serca w ciągu 10-20 minut. W sytuacjach wymagających szybszej kontroli rytmu serca można zastosować dawkę nasycającą 100 μg/kg mc./min przez 1 minutę, następnie kontynuując infuzję w dawce 10-40 μg/kg mc./min. U pacjentów z niewydolnością serca (LVEF <40%, CI <2,5 l/min/m², klasa NYHA 3-4) oraz we wstrząsie septycznym zaleca się stosowanie mniejszych dawek początkowych, zaczynając od 1 μg/kg mc./min i stopniowo zwiększając pod ścisłą kontrolą hemodynamiczną. Maksymalna dawka dobowa wynosi 57,6 mg/kg mc./dobę (odpowiadająca 40 μg/kg mc./min przez 24 godziny). Dawkowanie można przeliczać na szybkość infuzji (ml/godz.) według wzoru: dawka (μg/kg mc./min) × masa ciała (kg) / 100, a podanie dawki nasycającej wymaga infuzji 1-minutowej z szybkością równą masie ciała (ml/godz.).
beta-adrenolityk, bradykardia, ciśnienie tętnicze, częstość akcji serca, częstoskurcz z odstawienia, dawka nasycająca, działanie niepożądane, infuzja dożylna, infuzja landiololu, landiolol chlorowodorek, lek przeciwarytmiczny, niedociśnienie, niedokrwienie, parametr hemodynamiczny, stan septyczny, układ sercowo-naczyniowy, wstrząs septyczny, zaburzenia serca, zaburzenie czynności lewej komory serca, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby