proliferacyjna brodawkowata leukoplakia

Proliferacyjna brodawkowata leukoplakia (PVL – Proliferative Verrucous Leukoplakia) to rzadka, lecz niezwykle agresywna postać leukoplakii jamy ustnej, charakteryzująca się tworzeniem białych, brodawkowatych zmian na błonie śluzowej. PVL wyróżnia się wysokim ryzykiem transformacji złośliwej, które według badań może wynosić nawet 70-100% przypadków.

Etiologia proliferacyjnej brodawkowatej leukoplakii pozostaje nie w pełni wyjaśniona, choć rozważa się udział wirusa brodawczaka ludzkiego (HPV), zakażeń grzybiczych, przewlekłych stanów zapalnych oraz czynników genetycznych. Zmiany najczęściej lokalizują się na błonie śluzowej policzków, dziąsłach oraz języku.

Diagnostyka PVL opiera się na ocenie klinicznej, badaniu histopatologicznym oraz długoterminowej obserwacji progresji zmian. Charakterystyczną cechą jest stopniowe rozprzestrzenianie się zmian, ich nawrotowy charakter oraz oporność na leczenie. Biopsja jest niezbędna do wykluczenia obecności dysplazji lub transformacji nowotworowej.

Leczenie proliferacyjnej brodawkowatej leukoplakii stanowi wyzwanie ze względu na wysoką skłonność do nawrotów. Stosuje się chirurgiczne wycięcie zmian, laseroterapię, krioterapię oraz terapię fotodynamiczną. Kluczowe znaczenie ma regularna, długoterminowa kontrola pacjentów z PVL ze względu na wysokie ryzyko progresji do raka płaskonabłonkowego jamy ustnej.