brak apetytu

Brak apetytu, określany medycznie jako anoreksja (nie mylić z anorexia nervosa), to zmniejszenie lub całkowita utrata chęci do spożywania pokarmów. Jest to objaw, który może towarzyszyć wielu różnym schorzeniom, zarówno somatycznym, jak i psychicznym, a także może być skutkiem ubocznym stosowanych leków.

W diagnostyce różnicowej braku apetytu należy uwzględnić choroby przewodu pokarmowego (refluks żołądkowo-przełykowy, zapalenie błony śluzowej żołądka, choroby wątroby i trzustki), infekcje, zaburzenia endokrynologiczne (niedoczynność tarczycy, cukrzyca), nowotwory złośliwe, niewydolność serca i nerek, choroby psychiczne (depresja, zaburzenia lękowe) oraz działania niepożądane leków (antybiotyki, cytostatyki, niektóre leki psychiatryczne).

Ocena kliniczna pacjenta z brakiem apetytu powinna obejmować szczegółowy wywiad, badanie fizykalne oraz odpowiednie badania laboratoryjne i obrazowe. Istotne jest ustalenie, czy występują inne objawy towarzyszące, jak utrata masy ciała, nudności, wymioty, ból brzucha, zmęczenie, gorączka, które mogą ukierunkować diagnostykę.

Leczenie braku apetytu zależy od przyczyny podstawowej. Może obejmować modyfikację diety, leczenie choroby podstawowej, odstawienie leków powodujących anoreksję, a w niektórych przypadkach zastosowanie leków stymulujących apetyt. U pacjentów z przewlekłymi chorobami, takimi jak nowotwory czy AIDS, często stosuje się octan megestrolu, dronabinol lub kortykosteroidy w celu poprawy apetytu.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl