spadek apetytu

Spadek apetytu, określany medycznie jako anoreksja (nie mylić z jadłowstrętem psychicznym – anorexia nervosa), to zmniejszenie pragnienia przyjmowania pokarmów. Stanowi częsty objaw wielu schorzeń, zarówno fizycznych jak i psychicznych, oraz może być skutkiem ubocznym farmakoterapii.

Z perspektywy klinicznej spadek apetytu może towarzyszyć infekcjom, chorobom przewlekłym (niewydolność nerek, wątroby, serca), chorobom nowotworowym, zaburzeniom endokrynologicznym, jak również stanom depresyjnym czy reakcjom na stres. Wśród leków powodujących anoreksję wymienia się antybiotyki, chemioterapeutyki, opioidowe leki przeciwbólowe oraz niektóre leki psychotropowe.

Diagnostyka spadku apetytu powinna obejmować dokładny wywiad lekarski, badanie fizykalne oraz w uzasadnionych przypadkach badania laboratoryjne i obrazowe. Przy długotrwałym spadku apetytu istotne jest monitorowanie stanu odżywienia pacjenta, gdyż może prowadzić do niedożywienia i wyniszczenia organizmu.

Leczenie anoreksji koncentruje się na identyfikacji i eliminacji przyczyny podstawowej. W przypadkach, gdy spadek apetytu prowadzi do znacznego niedożywienia, stosuje się leki stymulujące apetyt (oreksygeniczne) oraz żywienie dojelitowe lub pozajelitowe jako formę wsparcia żywieniowego.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl