bradykardia graniczna
Bradykardia graniczna to stan, w którym częstość akcji serca znajduje się na dolnej granicy normy, zazwyczaj między 50 a 60 uderzeń na minutę. Stan ten może występować fizjologicznie, szczególnie u osób wysportowanych lub w czasie snu, ale również może być pierwszym objawem zaburzeń przewodzenia.
Bradykardia graniczna zazwyczaj nie wymaga leczenia, jeśli pacjent nie zgłasza objawów takich jak osłabienie, zawroty głowy czy omdlenia. Wymaga jednak diagnostyki różnicowej w celu wykluczenia patologii układu bodźcoprzewodzącego, chorób strukturalnych serca, zaburzeń elektrolitowych czy działań niepożądanych leków.
W diagnostyce bradykardii granicznej kluczowe znaczenie ma EKG spoczynkowe, badanie holterowskie oraz próby wysiłkowe. U pacjentów objawowych lub z postępującym zwolnieniem rytmu serca może być konieczna konsultacja elektrofizjologiczna i rozważenie wszczepienia stymulatora serca, szczególnie gdy bradykardia jest związana z blokami przedsionkowo-komorowymi.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Dilzem 120 retard 120 mg
Diltiazem chlorowodorek w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu Dilzem 120 retard jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, w tym 205,3 mg laktozy jednowodnej na tabletkę, co jest istotne u osób z nietolerancją laktozy. Bezwzględne przeciwwskazania obejmują zespół chorego węzła zatokowego (z wyjątkiem pacjentów z wszczepionym stymulatorem komorowym), blok przedsionkowo-komorowy II i III stopnia, ciężką bradykardię (HR <40/min) oraz niewydolność lewej komory z zastojem płucnym, ze względu na ryzyko nasilenia bradykardii, zaburzeń przewodzenia i pogorszenia funkcji serca. Przeciwwskazane jest także łączenie diltiazemu z dożylnym dantrolenem, iwabradyną oraz lomitapidem ze względu na potencjalnie ciężkie interakcje farmakokinetyczne i hemodynamiczne.
W sytuacjach klinicznych takich jak upośledzona funkcja węzła zatokowego bez pełnych kryteriów zespołu chorego węzła, blok przedsionkowo-komorowy I stopnia, bradykardia graniczna (40-50 uderzeń/min) oraz nietolerancja laktozy, stosowanie Dilzem 120 retard wymaga starannej oceny korzyści i ryzyka. Przed rozpoczęciem terapii zaleca się wykonanie EKG w celu wykluczenia zaburzeń rytmu i przewodnictwa oraz ocenę funkcji lewej komory u pacjentów z ryzykiem niewydolności serca. Monitorowanie pacjentów w początkowym okresie leczenia jest kluczowe ze względu na możliwość nasilenia bradykardii i zaburzeń przewodzenia nawet u osób bez wyjściowych przeciwwskazań.
badanie EKG, blok przedsionkowo-komorowy, blok przedsionkowo-komorowy I stopnia, bradykardia, bradykardia graniczna, ciężka bradykardia, dantrolen, diltiazemu chlorowodorek, dysfunkcja węzła zatokowego, działanie chronotropowo ujemne, działanie inotropowe, funkcja lewej komory serca, interakcje farmakokinetyczne, iwabradyna, laktoza jednowodna, lomitapid, nadwrażliwość na diltiazem, nietolerancja laktozy, niewydolność lewej komory serca, przewodnictwo przedsionkowo-komorowe, stymulator komorowy, zaburzenia hemodynamiczne, zaburzenia przewodzenia, zapaść krążeniowa, zastój płucny, zespół chorego węzła zatokowego - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Laktomag B6 1000 mg [(70 mg Mg2+) + 5 mg]
Laktomag B6, zawierający 70 mg jonów magnezu w formie magnezu wodoroasparaginianu oraz 5 mg pirydoksyny chlorowodorku (witamina B6), jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki aktywne lub substancje pomocnicze, w tym aspartam (2 mg/tabletkę). Nie zaleca się stosowania u chorych z miastenią, chorobą Parkinsona leczoną lewodopą bez inhibitora dekarboksylazy obwodowej oraz przy hiperwitaminozie B6 ze względu na ryzyko nasilenia objawów neurologicznych i zmniejszenia skuteczności terapii. W kardiologii przeciwwskazania obejmują blok przedsionkowo-komorowy, bradykardię (<50 uderzeń/min) oraz znaczne niedociśnienie tętnicze, gdyż magnez może nasilać zaburzenia przewodzenia i obniżać ciśnienie krwi. Ciężka niewydolność nerek jest bezwzględnym przeciwwskazaniem z uwagi na ryzyko hipermagnezemii wynikającej z upośledzonego wydalania magnezu. Preparat jest również niewskazany przy zaburzeniach wchłaniania i biegunkach, które mogą pogarszać tolerancję leku.
aspartam, biegunka, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, bradykardia graniczna, choroba Parkinsona, działanie hipotensyjne, hipermagnezemia, hiperwitaminoza B6, hipotonia, inhibitor dekarboksylazy lewodopy, lewodopa, magnezu wodoroasparaginian, miastenia, nadwrażliwość na składniki aktywne, neuropatia obwodowa, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, osłabienie mięśniowe, pirydoksyny chlorowodorek, stężenie magnezu w surowicy, zaburzenie motoryki przewodu pokarmowego, zaburzenie przewodnictwa, zaburzenie przewodzenia przedsionkowo-komorowego, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie wchłaniania, zespół jelita drażliwego