zespół chorej zatoki

Zespół chorej zatoki (ang. sick sinus syndrome, SSS) to zaburzenie czynności węzła zatokowego, będącego naturalnym rozrusznikiem serca. Charakteryzuje się ono nieprawidłową automatyką węzła zatokowego, co prowadzi do różnych zaburzeń rytmu serca, takich jak bradykardia zatokowa, zahamowania zatokowe, blok zatokowo-przedsionkowy czy zespół tachykardia-bradykardia.

Przyczyny zespołu chorej zatoki mogą być różnorodne, najczęściej jest to idiopatyczne włóknienie i degeneracja węzła zatokowego związane z wiekiem. Inne przyczyny obejmują chorobę niedokrwienną serca, kardiomiopatię, zapalenie mięśnia sercowego, choroby naciekowe (np. amyloidoza, sarkoidoza), a także działania niepożądane leków (beta-blokery, blokery kanału wapniowego, digoksyna).

Objawy kliniczne są związane z niewystarczającym rzutem serca i hipoperfuzją narządów. Pacjenci mogą doświadczać zawrotów głowy, omdleń, zmęczenia, duszności, bólu w klatce piersiowej, a nawet incydentów zakrzepowo-zatorowych. Diagnostyka opiera się głównie na badaniu EKG, monitorowaniu holterowskim oraz badaniach elektrofizjologicznych.

Leczenie zespołu chorej zatoki zależy od nasilenia objawów i obejmuje odstawienie leków mogących pogarszać czynność węzła zatokowego, a w przypadku objawowej bradykardii – implantację stałego rozrusznika serca. U pacjentów z zespołem tachykardia-bradykardia może być konieczne stosowanie leków antyarytmicznych wraz z rozrusznikiem. Rokowanie zależy od chorób współistniejących, ale implantacja rozrusznika znacząco poprawia jakość życia i zmniejsza ryzyko powikłań.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Przeciwwskazania – ACEBIS 5 mg + 2,5 mg

Lek ACEBIS, zawierający ramipryl (inhibitor ACE) oraz bisoprolol (beta-adrenolityk), posiada liczne bezwzględne przeciwwskazania. Należą do nich nadwrażliwość na składniki leku, obrzęk naczynioruchowy w wywiadzie, ostra niewydolność serca, wstrząs kardiogenny, zaawansowane zaburzenia przewodnictwa (blok AV II/III stopnia bez stymulatora, zespół chorej zatoki, bradykardia objawowa), ciężka astma oskrzelowa i POChP, ciężka choroba zarostowa tętnic obwodowych, znaczące zwężenie tętnic nerkowych, nieleczony guz chromochłonny, kwasica metaboliczna oraz ciąża w II i III trymestrze. Przeciwwskazania wynikają z ryzyka nasilenia niewydolności serca, skurczu oskrzeli, pogorszenia perfuzji obwodowej i nerkowej, reakcji anafilaktoidalnych oraz teratogenności. Szczególną uwagę należy zwrócić na interakcje z aliskirenem u pacjentów z cukrzycą lub GFR <60 ml/min/1,73m² oraz z sakubitrylem/walsartanem ze względu na ryzyko obrzęku naczynioruchowego.
aliskiren, astma, astma oskrzelowa, beta-adrenolityk, bisoprolol, blok przedsionkowo-komorowy, blok zatokowo-przedsionkowy, blokada receptorów alfa-adrenergicznych, bradykardia, choroba zarostowa tętnic obwodowych, dializoterapia, guz chromochłonny, guz chromochłonny nadnerczy, hiperkaliemia, hiponatremia, hipoplazja czaszki, hipotonia, inhibitor konwertazy angiotensyny, kwasica metaboliczna, nadwrażliwość na ramipryl, niedociśnienie, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność serca, przełom nadciśnieniowy, przewlekła obturacyjna choroba płuc, ramipryl, reakcja anafilaktoidalna, sakubitryl walsartan, skurcz oskrzeli, wstrząs kardiogenny, zawał mięśnia sercowego, zespół chorej zatoki, zespół Raynauda, zwężenie tętnicy nerkowej
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ramizek Plus 10 mg + 5 mg

Lek Ramizek Plus, zawierający ramipryl (inhibitor ACE) oraz bisoprolol (selektywny β-bloker), posiada liczne przeciwwskazania, które należy uwzględnić przed rozpoczęciem terapii. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na składniki leku lub inne inhibitory ACE, zwłaszcza u pacjentów z historią obrzęku naczynioruchowego, w tym dziedzicznego lub idiopatycznego. Ze względu na działanie bisoprololu, lek jest przeciwwskazany w ostrych stanach kardiologicznych, takich jak ostra niewydolność serca wymagająca dożylnej terapii inotropowej, wstrząs kardiogenny, blok przedsionkowo-komorowy II/III stopnia bez stymulatora, zespół chorej zatoki, objawowa bradykardia i niedociśnienie. Ponadto, Ramizek Plus nie powinien być stosowany u pacjentów z ciężką astmą oskrzelową, ciężką POChP, ciężkimi postaciami choroby zarostowej tętnic obwodowych, zespołem Raynauda, znaczącym obustronnym zwężeniem tętnicy nerkowej oraz w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko teratogenności i toksyczności płodowej. Przeciwwskazaniem jest także nieleczony guz chromochłonny nadnerczy oraz kwasica metaboliczna.
Interakcje lekowe stanowią istotny element przeciwwskazań do stosowania Ramizek Plus. Nie zaleca się jednoczesnego podawania z aliskirenem u pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniami czynności nerek (GFR <60 ml/min/1,73 m²) oraz z preparatami zawierającymi sakubitryl i walsartan. Lek jest również przeciwwskazany podczas procedur pozaustrojowych, takich jak hemodializa czy hemofiltracja z określonymi błonami, ze względu na ryzyko ciężkich reakcji anafilaktoidalnych. W kapsułkach Ramizek Plus znajduje się laktoza jednowodna w dawkach od 40,97 mg (2,5 mg + 1,25 mg) do 163,88 mg (10 mg + 10 mg), co wyklucza stosowanie u pacjentów z dziedziczną nietolerancją galaktozy, całkowitym niedoborem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy. Znajomość tych przeciwwskazań jest kluczowa dla bezpiecznego stosowania leku i minimalizacji ryzyka powikłań.
aliskiren, astma oskrzelowa, beta-bloker, bisoprolol, blok przedsionkowo-komorowy, blok zatokowo-przedsionkowy, blokada alfa-adrenergiczna, bradykardia objawowa, choroba zarostowa tętnic obwodowych, dziedziczny obrzęk naczynioruchowy, guz chromochłonny, hipotensja, inhibitor ACE, katecholaminy, kwasica metaboliczna, nadwrażliwość na składniki leku, niedobór laktazy, niedociśnienie objawowe, nietolerancja galaktozy, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność serca, pheochromocytoma, POChP, ramipryl, reakcja anafilaktoidalna, receptory beta-2, sakubitryl, trymestr ciąży, wstrząs kardiogenny, zaburzenia kwasowo-zasadowe, zaburzenie czynności nerek, zespół chorej zatoki, zespół Raynauda, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zwężenie tętnicy nerkowej
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Piramil Biso 2,5 mg + 1,25 mg

Lek Piramil Biso, zawierający ramipryl (inhibitor ACE) oraz bisoprolol (beta-adrenolityk), posiada liczne przeciwwskazania wynikające z ich mechanizmów działania. Bezwzględnie nie powinien być stosowany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki, historią obrzęku naczynioruchowego po inhibitorach ACE, ostrą niewydolnością serca wymagającą dożylnych leków inotropowych, wstrząsem kardiogennym, blokami przedsionkowo-komorowymi II i III stopnia bez stymulatora, zespołem chorej zatoki, objawową bradykardią i niedociśnieniem tętniczym. Ponadto, bisoprolol wyklucza stosowanie u chorych z ciężką astmą oskrzelową i ciężką POChP ze względu na ryzyko zaostrzenia obturacji dróg oddechowych. Przeciwwskazania obejmują także ciężkie postaci choroby zarostowej tętnic obwodowych, zespół Raynauda, nieleczonego guza chromochłonnego oraz kwasicę metaboliczną. Lek jest przeciwwskazany w II i III trymestrze ciąży z powodu ryzyka uszkodzenia i śmierci płodu związanego z inhibitorami ACE.
agranulocytoza, aliskiren, astma oskrzelowa, beta-adrenolityk, bisoprolol, blok przedsionkowo-komorowy, blok zatokowo-przedsionkowy, bradykardia, choroba zarostowa tętnic obwodowych, guz chromochłonny nadnerczy, hiperkaliemia, hipoglikemia, inhibitor ACE, kwasica metaboliczna, nadwrażliwość na składniki leku, neutropenia, niedociśnienie tętnicze, niestabilna choroba wieńcowa, obrzęk naczynioruchowy, obturacja oskrzeli, ostra niewydolność nerek, ostra niewydolność serca, ostry zawał serca, POChP, ramipryl, sakubitryl, tachyarytmia, walsartan, wstrząs kardiogenny, zespół chorej zatoki, zespół Raynauda, zwężenie tętnic nerkowych
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Rozaduo 40 mcg/ml + 5 mg/ml

Lek Rozaduo, zawierający trawoprost 40 mikrogramów/ml oraz tymolol 5 mg/ml (maleinian tymololu), jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki aktywne lub substancje pomocnicze, w tym chlorek benzalkoniowy (150 mikrogramów/ml) i makrogologlicerol hydroksystearynian 40 (5 mg/ml). Ze względu na obecność beta-adrenolityku tymololu, preparat nie powinien być stosowany u chorych z astmą oskrzelową (czynna lub w wywiadzie), ciężką POChP, bradykardią zatokową, zespołem chorej zatoki, blokiem przedsionkowo-zatokowym II/III stopnia bez stymulatora, niewydolnością serca oraz wstrząsem kardiogennym. Dodatkowo, przeciwwskazaniem są ciężkie alergiczne zapalenia błony śluzowej nosa oraz zmiany zanikowe rogówki, które mogą ulec pogorszeniu pod wpływem leku.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, alergiczny nieżyt nosa, astma oskrzelowa, beta-adrenolityk, blok przedsionkowo-komorowy, blok przedsionkowo-zatokowy, bradykardia zatokowa, chlorek benzalkoniowy, choroba niedokrwienna serca, makrogologlicerolu hydroksystearynian, nadwrażliwość krzyżowa, nadwrażliwość na leki, niewydolność serca, POChP, reaktywna choroba dróg oddechowych, skurcz oskrzeli, trawoprost, trawoprost i tymolol, wstrząs kardiogenny, zanikowe zmiany rogówki, zawał mięśnia sercowego, zespół chorej zatoki
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Piramil Biso 5 mg + 5 mg

Produkt leczniczy Piramil Biso, zawierający ramipryl (inhibitor ACE) oraz bisoprolol fumaran (selektywny beta-adrenolityk), jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki leku, w tym na laktozę (40,97–163,88 mg w zależności od dawki). Przeciwwskazania obejmują ostre stany sercowo-naczyniowe, takie jak ostra niewydolność serca wymagająca dożylnych leków inotropowych, wstrząs kardiogenny, zaburzenia przewodnictwa serca (blok AV II/III stopnia bez stymulatora, zespół chorej zatoki, blok zatokowo-przedsionkowy), objawową bradykardię oraz objawowe niedociśnienie tętnicze. Ze względu na bisoprolol, lek jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężką astmą oskrzelową i ciężką POChP, a także u osób z ciężką chorobą zarostową tętnic obwodowych, ciężkim zespołem Raynauda oraz znacznym obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych lub zwężeniem tętnicy zaopatrującej jedyną nerkę.
astma oskrzelowa, bisoprolol, blok przedsionkowo-komorowy, blok zatokowo-przedsionkowy, bradykardia, choroba zarostowa tętnic obwodowych, hiperkaliemia, inhibitor ACE, kwasica metaboliczna, laktoza jednowodna, metody pozaustrojowe, nadwrażliwość na substancje czynne, niedociśnienie tętnicze, nietolerancja laktozy, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność serca, pheochromocytoma, POChP, ramipryl, reakcja anafilaktoidalna, skurcz oskrzeli, wstrząs kardiogenny, zaburzenia kwasowo-zasadowe, zespół chorej zatoki, zespół Raynauda, zwężenie tętnic nerkowych
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ramizek Plus 5 mg + 5 mg

Ramizek Plus, zawierający ramipryl (inhibitor ACE) oraz bisoprolol (beta-adrenolityk), jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki leku, ostrą niewydolnością serca, wstrząsem kardiogennym, blokami przedsionkowo-komorowymi II/III stopnia bez stymulatora, zespołem chorej zatoki, bradykardią objawową, niedociśnieniem objawowym oraz ciężką astmą oskrzelową lub POChP. Ponadto, lek nie powinien być stosowany u osób z ciężkimi postaciami choroby zarostowej tętnic obwodowych, zespołem Raynauda, nieleczonym guzem chromochłonnym nadnerczy, kwasicą metaboliczną, obrzękiem naczynioruchowym w wywiadzie, a także w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko uszkodzenia płodu. Przeciwwskazaniem jest także stosowanie leku w skojarzeniu z aliskirenem u pacjentów z cukrzycą lub GFR <60 ml/min/1,73m² oraz z sakubitrylem i walsartanem z powodu ryzyka obrzęku naczynioruchowego. Dawkowanie ramiprylu w preparacie wynosi od 2,5 mg do 10 mg, bisoprololu od 1,25 mg do 10 mg, a zawartość laktozy jednowodnej w kapsułkach waha się od 40,97 mg do 163,88 mg w zależności od dawki.
astma oskrzelowa, beta-adrenolityk, bisoprolol, blok przedsionkowo-komorowy, blok zatokowo-przedsionkowy, bradykardia, choroba zarostowa tętnic obwodowych, fumaran bisoprololu, guz chromochłonny nadnerczy, hipoglikemia, hipotensja, inhibitor ACE, kwasica metaboliczna, laktoza jednowodna, małowodzie, nadwrażliwość, niedociśnienie, obrzęk naczynioruchowy, obturacyjna choroba płuc, ostra niewydolność nerek, ostra niewydolność serca, pheochromocytoma, POChP, ramipryl, równowaga kwasowo-zasadowa, skurcz oskrzeli, wstrząs kardiogenny, zespół chorej zatoki, zespół Raynauda, zwężenie tętnicy nerkowej
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ramipril + Bisoprolol fumarate Aristo 5 mg + 2,5 mg

Produkt leczniczy Ramipril + Bisoprolol fumarate Aristo, łączący inhibitor ACE (ramipryl) oraz selektywny beta-adrenolityk (bisoprolol), jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki, obrzękiem naczynioruchowym w wywiadzie, ostrą niewydolnością serca, wstrząsem kardiogennym, zaawansowanymi zaburzeniami przewodnictwa serca (blok AV II/III stopnia bez stymulatora, zespół chorej zatoki, blok zatokowo-przedsionkowy), objawową bradykardią i niedociśnieniem tętniczym. Ponadto, ze względu na bisoprolol, lek jest przeciwwskazany u chorych z ciężką astmą oskrzelową, ciężką POChP, ciężkimi postaciami choroby zarostowej tętnic obwodowych i zespołu Raynauda, a także u pacjentów z nieleczonym guzem chromochłonnym nadnerczy, kwasicą metaboliczną, istotnym obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych lub zwężeniem tętnicy nerkowej jedynej czynnej nerki. Stosowanie w II i III trymestrze ciąży jest bezwzględnie przeciwwskazane ze względu na ryzyko poważnych uszkodzeń płodu. Jednoczesne stosowanie z aliskirenem u pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniami czynności nerek (GFR <60 ml/min/1,73 m²) oraz z sakubitrylem + walsartanem zwiększa ryzyko hiperkaliemii, hipotensji i pogorszenia funkcji nerek.
astma oskrzelowa, beta-adrenolityk, blok przedsionkowo-komorowy, blok zatokowo-przedsionkowy, bradykardia, bronchospazm, choroba zarostowa tętnic obwodowych, dławica piersiowa, guz chromochłonny nadnerczy, hiperkaliemia, hipoglikemia, hipotensja, hipowolemia, inhibitor ACE, inhibitor konwertazy angiotensyny, kwasica metaboliczna, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, niewyrównana cukrzyca, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk naczynioruchowy dziedziczny, ostra niewydolność nerek, ostra niewydolność serca, przewlekła obturacyjna choroba płuc, receptor beta, skurcz oskrzeli, współczynnik filtracji kłębuszkowej, wstrząs kardiogenny, zaburzenie czynności nerek, zespół chorej zatoki, zespół Raynauda, zwężenie tętnicy nerkowej
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ramipril + Bisoprolol fumarate Aristo 10 mg + 10 mg

Produkt leczniczy Ramipril + Bisoprolol fumarate Aristo, zawierający ramipryl (inhibitor ACE) oraz bisoprolol (selektywny beta-adrenolityk), jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki, obrzękiem naczynioruchowym po inhibitorach ACE, poważnymi zaburzeniami rytmu serca (blok AV II/III stopnia bez stymulatora, zespół chorej zatoki, blok zatokowo-przedsionkowy, objawowa bradykardia), wstrząsem kardiogennym, ostrą lub dekompensowaną niewydolnością serca wymagającą inotropów dożylnych oraz objawowym niedociśnieniem tętniczym. Ponadto, lek jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężką astmą oskrzelową, ciężką POChP, ciężką chorobą zarostową tętnic obwodowych, zespołem Raynauda, nieleczonym guzem chromochłonnym, kwasicą metaboliczną, istotnym obustronnym zwężeniem tętnicy nerkowej lub zwężeniem tętnicy nerkowej jedynej czynnej nerki oraz w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko uszkodzenia płodu. Przeciwwskazane jest także jednoczesne stosowanie z aliskirenem u pacjentów z cukrzycą lub GFR <60 ml/min/1,73 m² oraz z sakubitrylem + walsartanem z powodu ryzyka obrzęku naczynioruchowego. Zabiegi pozaustrojowe z kontaktu krwi z powierzchniami ujemnie naładowanymi (np. dializa, hemofiltracja) również stanowią przeciwwskazanie ze względu na ryzyko reakcji anafilaktoidalnych.
alfa-adrenolityk, aliskiren, astma oskrzelowa, beta-adrenolityk, bisoprolol, blok przedsionkowo-komorowy, blok zatokowo-przedsionkowy, bradykardia, choroba zarostowa tętnic, dekompensacja, guz chromochłonny, hiperkalemia, hipotonia ortostatyczna, inhibitor ACE, kwasica metaboliczna, lek inotropowy, nadwrażliwość, niedociśnienie tętnicze, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk naczynioruchowy dziedziczny, ostra niewydolność serca, POChP, ramipryl, reakcja anafilaktoidalna, receptor alfa-adrenergiczny, receptor beta-adrenergiczny, sakubitryl, skurcz oskrzeli, toczeń rumieniowaty układowy, walsartan, wstrząs kardiogenny, zastawka aortalna, zastawka mitralna, zespół chorej zatoki, zespół Raynauda, zwężenie tętnicy nerkowej
Leksykon leków
Interakcje leku – Metoprolol Biofarm ZK 47,5 mg

Metoprolol Biofarm ZK (47,5 mg) wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne o różnym nasileniu klinicznym. Interakcje farmakodynamiczne obejmują m.in. nasilenie ujemnego działania inotropowego i chronotropowego przy jednoczesnym stosowaniu antagonistów kanału wapniowego (werapamil, diltiazem), co jest szczególnie niebezpieczne przy dożylnym podaniu werapamilu. Leki przeciwarytmiczne klasy I (np. dyzopiramid) wykazują addytywne działanie inotropowe, zwiększając ryzyko ciężkich zaburzeń hemodynamicznych, zwłaszcza u pacjentów z dysfunkcją lewej komory. Metoprolol może nasilać działanie leków hipotensyjnych, a w połączeniu z lekami alfa-adrenergicznymi (rezerpina, alfa-metylodopa, klonidyna, guanfacyna) prowadzić do znacznego zwolnienia czynności serca. Ponadto, metoprolol osłabia objawy hipoglikemii i hamuje uwalnianie insuliny u pacjentów z cukrzycą typu 2, co wymaga regularnej kontroli glikemii i dostosowania terapii przeciwcukrzycowej. W terapii anafilaksji należy uwzględnić osłabienie skuteczności adrenaliny u pacjentów przyjmujących metoprolol.
amiodaron, antagonista kanału wapniowego, beta-adrenolityk, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, celekoksyb, chinidyna, cukrzyca typu 2, cymetydyna, CYP2D6, difenhydramina, dysfunkcja lewej komory, dyzopiramid, działanie hipotensyjne, działanie inotropowe, glikozyd nasercowy, hipoglikemia, hydralazyna, hydroksychlorochina, indometacyna, inhibitor MAO, inhibitor syntezy prostaglandyn, insulina, katecholamina, klonidyna, lek alfa-adrenergiczny, lek blokujący zwoje współczulne, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwcukrzycowy, lek sympatykomimetyczny, lidokaina, neuroleptyk, niesteroidowy lek przeciwzapalny, pochodna sulfonylomocznika, propafenon, przełom nadciśnieniowy, reakcja anafilaktyczna, ryfampicyna, SSRI, stężenie glukozy, tachykardia, terbinafina, zaburzenie hemodynamiczne, zaburzenie przewodzenia przedsionkowo-komorowego, zespół chorej zatoki, znieczulenie ogólne
Leksykon substancji czynnych
Digoksyna – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności

Digoksyna, glikozyd nasercowy o wąskim indeksie terapeutycznym, wymaga ścisłego monitorowania stężenia w osoczu, elektrolitów (zwłaszcza potasu, wapnia i magnezu) oraz czynności nerek (stężenie kreatyniny). Optymalne stężenie digoksyny wynosi 0,5–1,0 ng/ml (0,64–1,28 nmol/l), a objawy toksyczności pojawiają się częściej powyżej 2 ng/ml. Interpretacja wyników powinna uwzględniać stan kliniczny pacjenta oraz możliwe interferencje z innymi glikozydami i metabolitami. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z zaburzeniami rytmu serca, chorobami tarczycy, niewydolnością nerek, po zawale mięśnia sercowego oraz u osób w podeszłym wieku, dostosowując dawkę leku do indywidualnych potrzeb i ryzyka. Monitorowanie EKG jest niezbędne ze względu na potencjalne zmiany w odstępie PR i odcinku ST, które mogą odzwierciedlać działanie terapeutyczne lub toksyczne digoksyny.
amyloidoza serca, arytmia serca, azotemia, badanie czynnościowe wątroby, blok przedsionkowo-komorowy, blok przewodzenia przedsionkowo-komorowego, blok zatokowo-przedsionkowy, bradykardia zatokowa, całkowity blok serca, choroba beri-beri, częstoskurcz przedsionkowy, czynność nerek, działanie inotropowe, elektrolity w surowicy, glikozyd nasercowy, hemodializa, hiperkalcemia, hipokaliemia, hipoksja, hipomagnezemia, indeks terapeutyczny, inhibitor konwertazy angiotensyny, kardiowersja elektryczna, kardiowersja prądem stałym, klirens kreatyniny, klirens nerkowy, kreatynina, metoda radioimmunologiczna, migotanie przedsionków, monitorowanie czynności serca, nadczynność tarczycy, niedobór laktazy, niedobór tiaminy, niedoczynność tarczycy, niedokrwienie, nietolerancja galaktozy, niewydolność oddechowa, odcinek ST, odstęp PR, potas w surowicy, próba wysiłkowa, skrobiawica serca, tarczyca, zaburzenie zatokowo-przedsionkowe, zaciskające zapalenie osierdzia, zapalenie mięśnia sercowego, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, zespół chorej zatoki, zespół złego wchłaniania
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Lignocain 2%

Stosowanie lidokainy 2% (20 mg/ml) wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z padaczką, zespołem Melkerssona-Rosenthala, chorobami wątroby, myasthenia gravis, zespołem chorej zatoki, bradykardią (<50/min), ciężkim niedociśnieniem (skurczowe <90 mmHg) oraz chorobami nerek. U pacjentów z alergią na lidokainę należy rozważyć alergię krzyżową na amidowe środki znieczulające. W przypadku terapii przeciwzakrzepowej (heparyny, NLPZ, środki osoczozastępcze) konieczne jest monitorowanie układu krzepnięcia (PTT, aPTT, wskaźnik Quicka, liczba płytek) przed znieczuleniem, zwłaszcza przy znieczuleniu podpajęczynówkowym lub zewnątrzoponowym. U pacjentów z kwasicą obserwuje się zwiększone stężenie wolnej lidokainy, co może nasilać jej działanie toksyczne.
alergia na lidokainę, bradykardia, choroba nerek, choroba wątroby, ciężkie niedociśnienie, czas kaolinowo-kefalinowy, częściowy czas tromboplastyny, hipowolemia, kwasica, lek przeciwdrgawkowy, lek przeciwzakrzepowy, lek zwężający naczynia krwionośne, liczba płytek krwi, metabolizm lidokainy, miastenia, niedociśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, osłabienie mięśni, padaczka, podanie donaczyniowe, równowaga kwasowo-zasadowa, środek miejscowo znieczulający, środek osoczozastępczy, stężenie elektrolitów w surowicy, sztuczne oddychanie, toksyczny wpływ na OUN, wskaźnik Quicka, zaburzenie zakrzepowo-zatorowe, zdarzenie zakrzepowo-zatorowe, zespół chorej zatoki, zespół Melkerssona-Rosenthala, znieczulenie podpajęczynówkowe, znieczulenie zewnątrzoponowe
Leksykon leków
Interakcje leku – Metoprolol Biofarm ZK 95 mg

Metoprolol Biofarm ZK wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne, zwłaszcza u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego. Szczególną uwagę należy zwrócić na jednoczesne stosowanie antagonisty kanału wapniowego (werapamil, diltiazem) oraz leków przeciwarytmicznych klasy I (np. dyzopiramid), które mogą wywołać addytywne ujemne działanie inotropowe i chronotropowe, zwiększając ryzyko poważnych powikłań hemodynamicznych. W przypadku terapii skojarzonej z klonidyną, metoprolol powinien być odstawiany kilka dni przed odstawieniem klonidyny, aby uniknąć nadmiernej reakcji hipertensyjnej. Metoprolol może również nasilać działanie leków hipotensyjnych oraz maskować objawy hipoglikemii, co wymaga regularnej kontroli glikemii u pacjentów z cukrzycą typu 2. Wziewne środki znieczulające mogą potęgować bradykardię indukowaną przez metoprolol, co wymaga poinformowania anestezjologa o stosowaniu tego leku.
alfa-metylodopa, amiodaron, antagonista kanału wapniowego, bradykardia, celekoksyb, chinidyna, chloropromazyna, cukrzyca typu 2, cymetydyna, CYP2D6, difenhydramina, dysfagia, dyzopiramid, działanie chronotropowe, działanie hipotensyjne, działanie inotropowe, glikozyd nasercowy, guanfacyna, hipoglikemia, hydralazyna, hydroksychlorochina, indometacyna, inhibitor MAO, inhibitor syntezy prostaglandyn, insulina, klonidyna, leczenie przeciwcukrzycowe, lek beta-adrenolityczny, lek blokujący zwoje współczulne, lek obniżający ciśnienie tętnicze, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwarytmiczny klasy I, lek sympatykomimetyczny, lidokaina, neuroleptyk, niedociśnienie, niewydolność serca, noradrenalina, paroksetyna, propafenon, reakcja anafilaktyczna, receptor beta-adrenergiczny, rezerpina, ryfampicyna, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, stężenie glukozy we krwi, terbinafina, tymolol, werapamil, wziewny lek znieczulający, zaburzenie czynności lewej komory, zaburzenie przewodzenia przedsionkowo-komorowego, zawrót głowy, zespół chorej zatoki
Leksykon leków
Przeciwwskazania – RABADA 10 mg + 10 mg

Lek RABADA, zawierający ramipryl i bisoprolol, posiada liczne przeciwwskazania wynikające z farmakologicznych właściwości obu składników. Bezwzględnie nie powinien być stosowany u pacjentów z nadwrażliwością na ramipryl, bisoprolol, inne inhibitory ACE lub substancje pomocnicze, a także u osób z ostrą niewydolnością serca, wstrząsem kardiogennym, blokiem przedsionkowo-komorowym II/III stopnia bez stymulatora, zespołem chorej zatoki, objawową bradykardią i niedociśnieniem. Przeciwwskazania obejmują także ciężką astmę oskrzelową, ciężką POChP, ciężkie postacie choroby zarostowej tętnic obwodowych, zespół Raynauda, znaczące zwężenie tętnic nerkowych, nieleczonego guza chromochłonnego nadnerczy, obrzęk naczynioruchowy w wywiadzie oraz drugi i trzeci trymestr ciąży. Preparat zawiera laktozę w dawkach od 40,97 mg do 163,88 mg jednowodnej laktozy na kapsułkę, co wymaga uwagi u pacjentów z nietolerancją laktozy.
astma oskrzelowa, blok przedsionkowo-komorowy, blok zatokowo-przedsionkowy, bradykardia, choroba niedokrwienna serca, choroba zarostowa tętnic, guz chromochłonny nadnerczy, hemodializa, inhibitor ACE, kwasica metaboliczna, laktoza, LDL-afereza, niedociśnienie, nietolerancja laktozy, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność serca, pheochromocytoma, POChP, reakcja anafilaktoidalna, reakcja anafilaktyczna, sakubitryl i walsartan, wahania glikemii, wstrząs kardiogenny, zabiegi pozaustrojowe, zaburzenia czynności nerek, zawał mięśnia sercowego, zespół chorej zatoki, zespół Raynauda, znieczulenie ogólne, zwężenie tętnicy nerkowej
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Carvetrend 12,5 mg

Lek Carvetrend zawiera karwedylol w dawce 12,5 mg i jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, w tym laktozę (67,08 mg/tabletkę). Bezwzględne przeciwwskazania obejmują niestabilną lub zdekompensowaną niewydolność serca, blok przedsionkowo-komorowy II lub III stopnia (z wyjątkiem pacjentów ze stymulatorem serca), ciężką bradykardię (< 50 uderzeń/min), zespół chorej zatoki, ciężkie niedociśnienie tętnicze (ciśnienie skurczowe < 85 mm Hg), wstrząs kardiogenny, stany skurczowe oskrzeli lub astmę, klinicznie istotne zaburzenia czynności wątroby, guz chromochłonny bez uprzedniego leczenia alfa-adrenolitykami, znaczne przeciążenie płynami oraz kwasicę metaboliczną. Karwedylol metabolizowany jest głównie w wątrobie, co uzasadnia przeciwwskazanie w przypadku jej dysfunkcji.
alfa-adrenolityk, astma oskrzelowa, beta-adrenolityk, blok przedsionkowo-komorowy, blok zatokowo-przedsionkowy, bradykardia, choroba Raynauda, glikemia, guz chromochłonny, hipoglikemia, karwedylol, kwasica metaboliczna, nadwrażliwość na karwedylol, niedociśnienie tętnicze, nietolerancja laktozy, niewydolność serca zdekompensowana, pheochromocytoma, przewlekła obturacyjna choroba płuc, retencja płynów, skurcz oskrzeli, wstrząs kardiogenny, zaburzenie czynności wątroby, zespół chorej zatoki
Leksykon leków
Przeciwwskazania – RABADA 5 mg + 5 mg

Lek RABADA, zawierający ramipryl i bisoprolol fumaran, posiada liczne przeciwwskazania, które należy uwzględnić przed rozpoczęciem terapii. Bezwzględne przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki leku, w tym laktozę (obecna w ilościach od 40,97 mg do 163,88 mg w zależności od dawki), obrzęk naczynioruchowy w wywiadzie, ostrą niewydolność serca, wstrząs kardiogenny, bloki przedsionkowo-komorowe II i III stopnia bez stymulatora, objawową bradykardię, ciężką astmę oskrzelową, ciężkie postacie choroby zarostowej tętnic obwodowych, nieleczony guz chromochłonny nadnerczy, kwasicę metaboliczną oraz stosowanie w II i III trymestrze ciąży. Ponadto, lek jest przeciwwskazany w skojarzeniu z aliskirenem u pacjentów z cukrzycą lub GFR <60 ml/min/1,73m² oraz z sakubitrylem i walsartanem. RABADA nie powinna być stosowana podczas zabiegów pozaustrojowych z kontaktu krwi z ujemnie naładowanymi powierzchniami oraz u pacjentów ze znaczącym obustronnym zwężeniem tętnicy nerkowej lub zwężeniem tętnicy do jedynej nerki ze względu na ryzyko pogorszenia funkcji nerek.
aliskiren, astma oskrzelowa, blok przedsionkowo-komorowy, blok zatokowo-przedsionkowy, bradykardia, choroba zarostowa tętnic, farmakokinetyka, guz chromochłonny, hiperkaliemia, hipoglikemia, hipotensja śródoperacyjna, inhibitor ACE, kwasica metaboliczna, niedobór laktazy, niedociśnienie tętnicze, nietolerancja galaktozy, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność serca, POChP, ramipryl i bisoprolol fumaran, reakcja anafilaktoidalna, sakubitryl i walsartan, substancja czynna, trymestr ciąży, wstrząs kardiogenny, zabieg pozaustrojowy, zespół chorej zatoki, zespół Raynauda, zespół złego wchłaniania, zwężenie tętnicy nerkowej
Leksykon leków
Interakcje leku – Beto 25 ZK 23,75 mg

Metoprolol, metabolizowany głównie przez izoenzym CYP2D6 cytochromu P450, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne z innymi lekami, które mogą znacząco wpływać na jego stężenie w osoczu oraz efekt terapeutyczny. Inhibitory CYP2D6 (np. leki przeciwarytmiczne, przeciwhistaminowe, przeciwdepresyjne, przeciwpsychotyczne, inhibitory COX-2, rytonawir, hydroksychlorochina, chinidyna, terbinafina) zwiększają stężenie metoprololu, co podnosi ryzyko bradykardii i hipotensji. Z kolei induktory enzymów, takie jak ryfampicyna, obniżają jego stężenie. Alkohol i hydralazyna również zwiększają stężenie metoprololu, co może nasilać jego działanie kardiodepresyjne. Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu antagonistów wapnia (werapamil, diltiazem), leków przeciwarytmicznych (amiodaron, chinidyna, flekainid, propafenon, dyzopiramid), glikozydów naparstnicy oraz inhibitorów monoaminooksydazy (IMAO), ze względu na ryzyko ciężkiej bradykardii, bloków przedsionkowo-komorowych i zatrzymania akcji serca.
alkaloid sporyszu, antagonista receptora alfa-adrenergicznego, antagonista receptora H2, antagonista wapnia, beta-adrenolityk, blok przedsionkowo-komorowy, działanie chronotropowe, działanie inotropowe ujemne, działanie kardiodepresyjne, farmakokinetyka metoprololu, glikozyd naparstnicy, hipotensja śródoperacyjna, induktor enzymów wątrobowych, inhibitor COX-2, inhibitor monoaminooksydazy, lek alfa-adrenolityczny, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwmalaryczny, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwpsychotyczny, lek przeciwretrowirusowy, lek sympatykomimetyczny, modulator receptora fosforanu sfingozyny, niedociśnienie ortostatyczne, niesteroidowy lek przeciwzapalny, pochodna sulfonylomocznika, przełom nadciśnieniowy, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, toksyczność lidokainy, wziewny lek znieczulający, zaburzenie czynności lewej komory, zespół chorego węzła zatokowo-przedsionkowego, zespół chorej zatoki
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Piramil Biso 10 mg + 10 mg

Lek Piramil Biso, zawierający ramipryl (inhibitor ACE) oraz bisoprolol (beta-adrenolityk), posiada liczne przeciwwskazania bezwzględne, które należy uwzględnić w praktyce klinicznej. Stosowanie leku jest przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na substancje czynne lub pomocnicze, ostrą niewydolnością serca, wstrząsem kardiogennym, blokiem przedsionkowo-komorowym II i III stopnia bez stymulatora, zespołem chorej zatoki, objawową bradykardią, ciężką astmą oskrzelową, ciężką POChP, ciężkimi postaciami choroby zarostowej tętnic obwodowych, nieleczonym guzem chromochłonnym nadnerczy, kwasicą metaboliczną, obrzękiem naczynioruchowym w wywiadzie oraz w drugim i trzecim trymestrze ciąży. Ponadto, lek jest przeciwwskazany u pacjentów z istotnym obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych lub zwężeniem tętnicy zaopatrującej jedyną nerkę ze względu na ryzyko ostrej niewydolności nerek. Szczególną uwagę należy zwrócić na przeciwwskazania dotyczące jednoczesnego stosowania z aliskirenem u pacjentów z cukrzycą lub GFR < 60 ml/min/1,73 m² oraz z sakubitrylem/walsartanem, co zwiększa ryzyko obrzęku naczynioruchowego.
astma oskrzelowa, beta-adrenolityk, bisoprolol, blok przedsionkowo-komorowy, blok przedsionkowo-komorowy pierwszego stopnia, blok zatokowo-przedsionkowy, bradykardia, bradykardia zatokowa, choroba obturacyjna dróg oddechowych, choroba zarostowa tętnic obwodowych, GFR, guz chromochłonny nadnerczy, inhibitor ACE, kwasica metaboliczna, metoda pozaustrojowa, niedociśnienie tętnicze, niestabilna niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, ostra niewydolność serca, pheochromocytoma, POChP, postępująca niewydolność nerek, przewlekła niewydolność serca, ramipryl, umiarkowana astma oskrzelowa, umiarkowana POChP, wstrząs kardiogenny, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia rytmu serca, zespół chorej zatoki, zespół Raynauda, znieczulenie ogólne, zwężenie tętnicy nerkowej
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Digoxin Teva 100 mcg

Digoxin Teva, zawierający digoksynę w dawkach 100 μg i 250 μg, jest glikozydem nasercowym o wąskim indeksie terapeutycznym, co wymaga szczególnej ostrożności w doborze pacjentów i monitorowaniu terapii. Lek jest bezwzględnie przeciwwskazany u osób z nadwrażliwością na digoksynę, glikozydy nasercowe lub składniki pomocnicze, w tym laktozę (52,30 mg w tabletce 100 μg i 65,25 mg w tabletce 250 μg), co jest istotne u pacjentów z nietolerancją galaktozy. Przeciwwskazania obejmują arytmie związane z zatruciem glikozydami, częstoskurcz komorowy, migotanie komór, zespół chorej zatoki, zespół Wolffa–Parkinsona–White’a oraz blok przedsionkowo-komorowy II i III stopnia, ze względu na ryzyko nasilenia zaburzeń rytmu i całkowitego bloku przedsionkowo-komorowego.
arytmia, asystolia, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, częstoskurcz komorowy, digoksyna, dysfagia, glikozyd nasercowy, indeks terapeutyczny, kardiomiopatia przerostowa, migotanie komór, nadwrażliwość, nagła śmierć sercowa, nietolerancja galaktozy, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie rytmu serca, zapalenie mięśnia sercowego, zawał serca, zespół chorej zatoki, zespół preekscytacji, zespół WPW, zwężenie podzastawkowe aorty
Leksykon leków
Przeciwwskazania – RABADA 10 mg + 5 mg

Preparat RABADA, zawierający ramipryl i bisoprolol fumaran, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki leku lub inne inhibitory ACE, a także u osób z historią obrzęku naczynioruchowego, zarówno dziedzicznego, jak i idiopatycznego. Przeciwwskazania kardiologiczne obejmują ostrą niewydolność serca, wstrząs kardiogenny, blok przedsionkowo-komorowy II/III stopnia bez stymulatora, zespół chorej zatoki, objawową bradykardię i niedociśnienie. Lek jest również niewskazany u pacjentów z ciężką astmą oskrzelową, ciężką POChP, ciężką chorobą zarostową tętnic obwodowych, zespołem Raynauda, znaczącym obustronnym zwężeniem tętnicy nerkowej lub zwężeniem tętnicy do jedynej nerki (GFR <60 ml/min/1,73m²), a także u osób z nieleczonym guzem chromochłonnym nadnerczy i kwasicą metaboliczną. Stosowanie RABADY w II i III trymestrze ciąży jest bezwzględnie przeciwwskazane ze względu na ryzyko teratogenności i uszkodzenia płodu.
afereza LDL, astma oskrzelowa, bisoprolol, blok przedsionkowo-komorowy, blok zatokowo-przedsionkowy, bradykardia, choroba zarostowa tętnic, działanie beta-adrenolityczne, działanie niepożądane, działanie teratogenne, dziedziczny obrzęk naczynioruchowy, guz chromochłonny, hemodializa, hiperkaliemia, hipotonia śródoperacyjna, inhibitor ACE, kwasica metaboliczna, nadciśnienie, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, POChP, przełom nadciśnieniowy, ramipryl, reakcja anafilaktoidalna, skurcz oskrzeli, wstrząs kardiogenny, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia równowagi kwasowo-zasadowej, zespół chorej zatoki, zespół Raynauda, zwężenie tętnicy nerkowej
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Dilatrend 25 mg

Dilatrend 25 mg (karwedylol), beta-adrenolityk, posiada liczne przeciwwskazania, które należy uwzględnić przed rozpoczęciem terapii. Bezwzględne przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na substancję czynną lub składniki pomocnicze (w tym 10 mg laktozy i 25 mg sacharozy na tabletkę), niestabilną lub zdekompensowaną niewydolność serca, blok przedsionkowo-komorowy II/III stopnia bez stymulatora, ciężką bradykardię (<50 uderzeń/min), zespół chorej zatoki, ciężkie niedociśnienie tętnicze (ciśnienie skurczowe <85 mmHg), wstrząs kardiogenny oraz znaczne przeciążenie płynami. Ponadto, karwedylol jest przeciwwskazany u pacjentów z astmą lub skurczami oskrzeli, kwasicą metaboliczną, guzem chromochłonnym bez wcześniejszego leczenia alfa-adrenolitykami oraz u osób z klinicznie istotnym zaburzeniem czynności wątroby, ze względu na intensywny metabolizm leku w tym narządzie i ryzyko toksyczności. Względne przeciwwskazania wymagają ostrożności i ścisłego monitorowania, zwłaszcza u pacjentów z niestabilną niewydolnością serca, graniczną bradykardią (50-60 uderzeń/min), POChP bez komponenty skurczowej, cukrzycą (ryzyko maskowania hipoglikemii), przygotowywanych do znieczulenia ogólnego, przyjmujących inne leki hipotensyjne oraz z zaawansowaną niewydolnością nerek. Monitorowanie obejmuje regularne pomiary ciśnienia tętniczego i tętna, kontrolę funkcji wątroby, glikemii oraz obserwację objawów niewydolności serca i parametrów oddechowych. Przy właściwej kwalifikacji i nadzorze, Dilatrend 25 mg jest skutecznym i bezpiecznym lekiem w leczeniu nadciśnienia tętniczego, stabilnej niewydolności serca oraz dławicy piersiowej.
alfa-adrenolityk, astma, beta-adrenolityk, blok przedsionkowo-komorowy, blok zatokowo-przedsionkowy, bradykardia, dekompensacja niewydolności serca, dławica piersiowa, guz chromochłonny, hipoglikemia, karwedylol, kwasica metaboliczna, lek hipotensyjny, leki inotropowe, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na karwedylol, niedociśnienie tętnicze, niestabilna niewydolność serca, nietolerancja cukrów, niewydolność nerek, pheochromocytoma, POChP, przewlekła obturacyjna choroba płuc, retencja płynów, skurcz oskrzeli, stabilna niewydolność serca, wstrząs kardiogenny, zaburzenie czynności wątroby, zdekompensowana niewydolność serca, zespół chorej zatoki, znieczulenie ogólne
Leksykon leków
Interakcje leku – Beto 200 ZK 190 mg

Metoprolol, metabolizowany głównie przez izoenzym CYP2D6, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mogą znacząco wpływać na jego stężenie w osoczu oraz działanie kliniczne. Inhibitory CYP2D6, takie jak chinidyna, amiodaron, leki przeciwdepresyjne, przeciwpsychotyczne, przeciwretrowirusowe (np. rytonawir) oraz alkohol i hydralazyna, zwiększają stężenie metoprololu, natomiast induktor enzymów wątrobowych ryfampicyna je obniża. Metoprolol wykazuje działanie addytywne z innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi, beta-adrenolitykami, inhibitorami MAO oraz lekami przeciwarytmicznymi (np. chinidyna, amiodaron), co wymaga ścisłego monitorowania ze względu na ryzyko bradykardii, bloków przedsionkowo-komorowych i nasilenia ujemnego działania inotropowego. Szczególnie niebezpieczne jest dożylne podanie werapamilu u pacjentów leczonych metoprololem ze względu na ryzyko zatrzymania akcji serca.
alkaloid sporyszu, antagonista receptora H2, blok przedsionkowo-komorowy, dipirydamol, działanie bradykardyzujące, działanie chronotropowe, działanie hipotensyjne, działanie inotropowe, działanie kardiodepresyjne, glikozyd naparstnicy, hipoglikemia, induktor enzymów wątrobowych, inhibitor COX-2, inhibitor monoaminooksydazy, izoenzym CYP2D6, lek alfa-adrenolityczny, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwmalaryczny, lek przeciwretrowirusowy, lek sympatykomimetyczny, metabolizm pierwszego przejścia, modulator receptora fosforanu sfingozyny-1, nadciśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nifedypina, nitrogliceryna, odpowiedź hemodynamiczna, pochodna sulfonylomocznika, reakcja ortostatyczna, ryfampicyna, układ sercowo-naczyniowy, werapamil i diltiazem, zaburzenia czynności lewej komory, zahamowanie syntezy prostaglandyn, zatrzymanie akcji serca, zespół chorego węzła zatokowo-przedsionkowego, zespół chorej zatoki
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ramipril + Bisoprolol fumarate Aristo 10 mg + 5 mg

Ramipril + Bisoprolol fumarate Aristo, będący połączeniem inhibitora konwertazy angiotensyny (ramipryl) oraz beta-adrenolityku (bisoprolol), jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki leku, w tym na inne inhibitory ACE, oraz u osób z obrzękiem naczynioruchowym w wywiadzie. Ze względu na działanie bisoprololu, lek nie powinien być stosowany w ostrych stanach kardiologicznych, takich jak ostra niewydolność serca, wstrząs kardiogenny, blok przedsionkowo-komorowy II/III stopnia bez stymulatora, zespół chorej zatoki, objawowa bradykardia i niedociśnienie tętnicze. Ramipryl jest przeciwwskazany u pacjentów z istotnym obustronnym zwężeniem tętnicy nerkowej, ciężkimi postaciami choroby zarostowej tętnic obwodowych oraz zespołu Raynauda. Ponadto, bisoprolol wyklucza stosowanie u chorych z ciężką astmą oskrzelową i ciężką POChP. Lek jest także przeciwwskazany w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na teratogenne działanie inhibitorów ACE oraz u pacjentów z nieleczonym guzem chromochłonnym nadnerczy i kwasicą metaboliczną.
astma oskrzelowa, blok przedsionkowo-komorowy, blok zatokowo-przedsionkowy, bradykardia, choroba zarostowa tętnic obwodowych, działanie teratogenne, dziedziczny obrzęk naczynioruchowy, guz chromochłonny nadnerczy, hipoglikemia, hipotensja śródoperacyjna, inhibitor konwertazy angiotensyny, interakcja lekowa, kwasica metaboliczna, lek beta-adrenolityczny, nadwrażliwość na składniki leku, niedobór laktazy, niedociśnienie tętnicze, nietolerancja galaktozy, niewydolność nerek, niewydolność serca NYHA, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność serca, przewlekła obturacyjna choroba płuc, reakcja anafilaktoidalna, sakubitryl walsartan, wstrząs kardiogenny, zaostrzenie niewydolności serca, zespół chorej zatoki, zespół Raynauda, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zwężenie tętnicy nerkowej
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Nebinad 5 mg

Lek Nebinad zawierający nebiwolol (5 mg/tabletka) jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, w tym 85,96 mg laktozy jednowodnej na tabletkę, co jest istotne u osób z nietolerancją laktozy. Przeciwwskazania obejmują niewydolność wątroby, ostry stan niewydolności serca, wstrząs kardiogenny, epizody niewyrównanej niewydolności serca wymagające inotropów dożylnych, zespół chorej zatoki, blok serca II i III stopnia bez wszczepionego rozrusznika, bradykardię (<60 uderzeń/min), niedociśnienie tętnicze (ciśnienie skurczowe <90 mmHg) oraz ciężkie zaburzenia krążenia obwodowego. Ze względu na działanie beta-adrenolityczne lek jest także przeciwwskazany u pacjentów z ciężką astmą oskrzelową, skurczem oskrzeli w wywiadzie oraz ciężką POChP.
arytmia komorowa, astma oskrzelowa, beta-adrenolityk, blok serca, blok zatokowo-przedsionkowy, blokada receptorów alfa, blokada receptorów beta, bradykardia, działanie niepożądane, floktafenina, guz chromochłonny nadnerczy, kwasica metaboliczna, laktoza jednowodna, lek inotropowy, metabolizm leku, nadwrażliwość na substancję czynną, nebiwolol, niedociśnienie tętnicze, nietolerancja laktozy, niewydolność wątroby, niewyrównana niewydolność serca, obturacja dróg oddechowych, ostra niewydolność serca, pheochromocytoma, przewlekła obturacyjna choroba płuc, receptor beta-adrenergiczny, skurcz oskrzeli, sultopryd, wstrząs kardiogenny, zaburzenie krążenia obwodowego, zaburzenie równowagi kwasowo-zasadowej, zespół chorej zatoki, zwężenie oskrzeli
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Kivizidiale (40 mcg + 5 mg)/ml

Lek Kivizidiale, zawierający trawoprost (40 mikrogramów/ml) i tymolol (5 mg/ml), jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancje czynne lub składniki pomocnicze, w tym makrogologlicerolu hydroksystearynian 40 (2 mg/ml). Ze względu na obecność tymololu, nieselektywnego beta-blokera, lek nie powinien być stosowany u chorych z aktywną astmą oskrzelową, ciężką obturacyjną chorobą płuc, bradykardią zatokową, zespołem chorej zatoki, blokiem przedsionkowo-zatokowym II/III stopnia bez stymulatora, jawną niewydolnością serca oraz wstrząsem kardiogennym. Ponadto, przeciwwskazaniem są ciężki alergiczny nieżyt nosa oraz zmiany zanikowe rogówki, które mogą ulec pogorszeniu pod wpływem leku. Tymolol może wywoływać reakcje krzyżowe u pacjentów uczulonych na inne beta-adrenolityki.
afakia, alergiczny nieżyt nosa, astma oskrzelowa, beta-adrenolityk, beta-bloker, blok przedsionkowo-zatokowy, bradykardia zatokowa, choroba niedokrwienna serca, hipoglikemia, jaskra barwnikowa, jaskra pseudoeksfoliacyjna, niewydolność serca, obrzęk plamki, obturacyjna choroba płuc, przewlekła obturacyjna choroba płuc, pseudofakia, reakcja anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, trawoprost, tymolol, wstrząs kardiogenny, zanikowe zmiany rogówki, zapalenie błony naczyniowej, zapalenie tęczówki, zapalenie wewnątrzgałkowe, zawał mięśnia sercowego, zespół chorej zatoki
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Digoxin Teva

Digoksyna, ze względu na wąski indeks terapeutyczny, wymaga ścisłego monitorowania, zwłaszcza u pacjentów z zespołem chorej zatoki, zaburzeniami elektrolitowymi (hipokaliemia, hipomagnezemia, hiperkalcemia) oraz u osób w podeszłym wieku i z obniżonym klirensem nerkowym. Toksyczność digoksyny może manifestować się arytmiami, które mogą przypominać pierwotne zaburzenia rytmu, co komplikuje diagnostykę i terapię. Zaleca się regularne oznaczanie stężenia digoksyny w surowicy, jednak interpretacja wyników powinna uwzględniać możliwe interakcje z innymi glikozydami nasercowymi oraz obserwacje kliniczne, zwłaszcza przy stosowaniu glikozydów w ciągu ostatnich 2 tygodni. Dawkowanie wymaga indywidualizacji u pacjentów z zaburzeniami czynności tarczycy: niedoczynność wymaga redukcji dawki, natomiast nadczynność może wymagać jej zwiększenia, z późniejszą korektą po kontroli stanu tarczycy.
amyloidoza serca, arytmia, azotemia, blok przedsionkowo-komorowy, blok zatokowo-przedsionkowy, bradykardia zatokowa, choroba beri-beri, dysfagia, dziedziczna nietolerancja galaktozy, glikozyd nasercowy, hemodializa, hiperkalcemia, hipokaliemia, hipoksja, hipomagnezemia, kardiowersja, kardiowersja elektryczna, klirens kreatyniny, klirens nerkowy digoksyny, nadczynność tarczycy, niedobór laktazy, niedobór tiaminy, niedoczynność tarczycy, niewydolność serca, stężenie digoksyny w surowicy, stężenie elektrolitów, zaciskające zapalenie osierdzia, zapalenie mięśnia sercowego, zawał mięśnia sercowego, zespół chorej zatoki, zespół złego wchłaniania
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ramipril + Bisoprolol fumarate Aristo 2,5 mg + 1,25 mg

Produkt leczniczy Ramipril + Bisoprolol fumarate Aristo łączy ramipryl, inhibitor konwertazy angiotensyny (ACE), oraz bisoprolol, selektywny beta-adrenolityk. Przeciwwskazania do stosowania obejmują nadwrażliwość na składniki, historię obrzęku naczynioruchowego po inhibitorach ACE, ostrą niewydolność serca, wstrząs kardiogenny, blok przedsionkowo-komorowy II/III stopnia bez stymulatora, zespół chorej zatoki, objawową bradykardię i niedociśnienie tętnicze. Ponadto lek jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężką astmą oskrzelową, ciężką POChP, ciężką chorobą zarostową tętnic obwodowych, zespołem Raynauda, nieleczonym guzem chromochłonnym nadnerczy oraz kwasicą metaboliczną. Stosowanie w II i III trymestrze ciąży jest zabronione ze względu na ryzyko uszkodzenia płodu. Preparat dostępny jest w dawkach od 2,5 mg ramiprylu + 1,25 mg bisoprololu do 10 mg + 10 mg, zawierając laktozę jednowodną w ilościach 40,97–163,88 mg, co należy uwzględnić u pacjentów z nietolerancją laktozy.
astma oskrzelowa, beta-adrenolityk, bisoprolol, blok przedsionkowo-komorowy, blok zatokowo-przedsionkowy, bradykardia, choroba zarostowa tętnic obwodowych, guz chromochłonny, guz chromochłonny nadnerczy, hiperkaliemia, inhibitor konwertazy angiotensyny, kwasica metaboliczna, niedociśnienie tętnicze, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk naczynioruchowy dziedziczny, ostra niewydolność serca, przewlekła obturacyjna choroba płuc, ramipryl, skurcz oskrzeli, trymestr ciąży, wstrząs kardiogenny, zespół chorej zatoki, zespół Raynauda, zwężenie tętnicy nerkowej
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Vivacor 25 mg

Karwedylol, substancja czynna leku Vivacor dostępnego w dawkach 6,25 mg, 12,5 mg oraz 25 mg, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na karwedylol lub substancje pomocnicze, w tym laktozę (50 mg, 62,5 mg, 125 mg odpowiednio w dawkach 6,25 mg, 12,5 mg i 25 mg) oraz sacharozę (12,5 mg w dawce 6,25 mg). Przeciwwskazania kardiologiczne obejmują niestabilną lub zdekompensowaną niewydolność serca, wstrząs kardiogenny, blok przedsionkowo-komorowy II i III stopnia (z wyjątkiem pacjentów ze stałym stymulatorem serca), ciężką bradykardię (<50 uderzeń/min) oraz zespół chorej zatoki. Ponadto, lek jest niewskazany u pacjentów z ciężką retencją płynów lub niewydolnością serca wymagającą dożylnego leczenia inotropowego, gdyż karwedylol może antagonizować działanie tych leków.
alfa-adrenolityk, astma oskrzelowa, beta-adrenolityk, blok przedsionkowo-komorowy, blok zatokowo-przedsionkowy, bradykardia, guz chromochłonny, karwedylol, kwasica metaboliczna, laktoza, leki inotropowe dodatnie, metabolizm leku, nadwrażliwość na karwedylol, niewydolność wątroby, pheochromocytoma, przełom nadciśnieniowy, retencja płynów, sacharoza, skurcz oskrzeli, stymulator serca, wstrząs kardiogenny, zaburzenie czynności wątroby, zdekompensowana niewydolność serca, zespół chorej zatoki
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ivineb 5 mg

Lek Ivineb (nebiwolol) w dawce 5 mg jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na nebiwolol lub substancje pomocnicze, w tym laktozę jednowodną (85,96 mg/tabletkę). Nie należy go stosować u osób z niewydolnością wątroby oraz w ostrych stanach kardiologicznych, takich jak ostra niewydolność serca, wstrząs kardiogenny, epizody niewyrównanej niewydolności serca wymagające dożylnego leczenia inotropowego, zespół chorej zatoki, blok serca II i III stopnia bez rozrusznika, bradykardia (HR < 60/min) oraz niedociśnienie tętnicze (ciśnienie skurczowe < 90 mmHg). Ponadto, przeciwwskazaniem jest astma oskrzelowa i wywiad skurczu oskrzeli ze względu na ryzyko nasilenia skurczu oskrzeli przez blokadę receptorów beta-adrenergicznych.
astma oskrzelowa, beta-adrenolityk, blok przewodzenia, blok serca, blok zatokowo-przedsionkowy, bradykardia, floktafenina, kwasica metaboliczna, nebiwolol, niedociśnienie tętnicze, niewydolność wątroby, niewyrównana niewydolność serca, ostra niewydolność serca, pheochromocytoma, POChP, skurcz oskrzeli, sultopryd, wstrząs kardiogenny, zaburzenia krążenia obwodowego, zaburzenia rytmu serca, zespół chorej zatoki
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Pamigen

Chlorowodorek donepezylu (Pamigen) nie był badany u pacjentów z zaawansowanym otępieniem Alzheimera, innymi typami otępienia czy zaburzeniami poznawczymi związanymi z wiekiem, co wymaga ostrożności przy jego stosowaniu w tych grupach. Lek może nasilać zwiotczenie mięśni podczas znieczulenia ogólnego, zwłaszcza w połączeniu z sukcynylocholiną, dlatego anestezjolog powinien być poinformowany o terapii. Donepezyl, jako inhibitor cholinesterazy, może wywoływać bradykardię, szczególnie u pacjentów z zespołem chorej zatoki, blokiem zatokowo-przedsionkowym lub przedsionkowo-komorowym, a także może powodować omdlenia, drgawki, wydłużenie odstępu QTc i torsade de pointes. Zaleca się monitorowanie EKG u pacjentów z wydłużonym QTc, chorobami serca, zaburzeniami elektrolitowymi (hipokaliemia, hipomagnezemia) oraz przyjmujących leki wpływające na QTc. Donepezyl może również nasilać objawy pozapiramidowe i wywoływać drgawki, a w rzadkich przypadkach prowadzić do złośliwego zespołu neuroleptycznego (ZZN), zwłaszcza u pacjentów stosujących leki przeciwpsychotyczne.
astma oskrzelowa, blok sercowy, blok zatokowo-przedsionkowy, bradyarytmia, bradykardia, chlorowodorek donepezylu, choroba Alzheimera, choroba wrzodowa, częstoskurcz komorowy typu torsade de pointes, drgawka, hipokaliemia, hipomagnezemia, inhibitor cholinesterazy, mioglobinuria, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nietolerancja galaktozy, niewydolność serca, objaw pozapiramidowy, ostra niewydolność nerek, otępienie naczyniopochodne, przewlekła obturacyjna choroba płuc, rabdomioliza, skurcz oskrzeli, wpływ wagotoniczny, wydłużenie odstępu QTc, zawał mięśnia sercowego, zespół chorej zatoki, złośliwy zespół neuroleptyczny
Leksykon leków
Interakcje leku – Beto 100 ZK 95 mg

Metoprolol, będący substratem izoenzymu CYP2D6, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne z innymi lekami, które mogą znacząco wpływać na jego stężenie w osoczu oraz działanie kliniczne. Inhibitory CYP2D6 (np. leki przeciwdepresyjne, przeciwpsychotyczne, hydroksychlorochina, chinidyna, terbinafina) mogą zwiększać stężenie metoprololu, co wymaga korekty dawkowania. Z kolei ryfampicyna obniża stężenie metoprololu. Szczególnie niebezpieczne są interakcje z antagonistami wapnia podawanymi dożylnie (werapamil, diltiazem), które mogą prowadzić do zatrzymania akcji serca, oraz z lekami przeciwarytmicznymi (amiodaron, chinidyna, dyzopiramid), nasilającymi ujemne działanie na częstość akcji serca i przewodzenie przedsionkowo-komorowe, co jest ryzykowne u pacjentów z zaburzeniami czynności lewej komory. Metoprolol może również nasilać działanie hipotensyjne nitrogliceryny i innych leków obniżających ciśnienie tętnicze, a także ujemne działanie inotropowe leków do znieczulenia ogólnego.
adrenalina, ajmalina, aldesleukina, alfa-metylodopa, alkaloid sporyszu, amiodaron, antagonista receptora H2, antagonista wapnia, beta-adrenolityk, betanidyna, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, chinidyna, diltiazem, dipirydamol, doksazosyna, dyzopiramid, fingolimod, flekainid, glikozyd naparstnicy, guanetydyna, hipoglikemia, hydralazyna, inhibitor COX-2, inhibitor CYP2D6, izoenzym CYP2D6, klonidyna, lek indukujący enzymy wątrobowe, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwmalaryczny, lek przeciwpsychotyczny, lek przeciwretrowirusowy, lidokaina, metabolizm pierwszego przejścia, modulator receptora fosforanu sfingozyny-1, niedociśnienie ortostatyczne, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nifedypina, nitrogliceryna, pochodna sulfonylomocznika, prazosyna, prokainamid, propafenon, rezerpina, ryfampicyna, sympatykomimetyk, tokainid, werapamil, zespół chorego węzła zatokowo-przedsionkowego, zespół chorej zatoki
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Sotalol Aurovitas 160 mg

Sotalol Aurovitas, będący lekiem przeciwarytmicznym klasy III z właściwościami beta-adrenolitycznymi, posiada liczne przeciwwskazania kardiologiczne, które należy uwzględnić przed rozpoczęciem terapii. Bezwzględnie nie powinien być stosowany u pacjentów z zespołem wydłużonego QT (wrodzonym i nabytym), częstoskurczem torsades de pointes, niekontrolowaną niewydolnością serca, wstrząsem kardiogennym, blokiem przedsionkowo-komorowym II° i III° bez stymulatora, dusznicą Prinzmetala, zespołem chorej zatoki bez stymulatora, bradykardią poniżej 50/min, astmą oskrzelową oraz POChP. Ponadto, przeciwwskazaniem jest ciężka niewydolność nerek z klirensem kreatyniny <10 ml/min, kwasica metaboliczna, nieleczony guz chromochłonny rdzenia nadnerczy bez wcześniejszej alfa-blokady, nadwrażliwość na sotalol lub składniki pomocnicze (w tym laktozę w dawkach 15,50 mg do 62,00 mg na tabletkę), a także znieczulenie ogólne powodujące depresję mięśnia sercowego. Należy unikać jednoczesnego stosowania leków wydłużających odstęp QT, takich jak chinidyna, amiodaron, tiorydazyna czy erytromycyna dożylna, ze względu na ryzyko torsades de pointes.
amiodaron, astma oskrzelowa, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, chinidyna, dusznica Prinzmetala, działanie beta-adrenolityczne, hipokaliemia, hipomagnezemia, kwasica metaboliczna, lek przeciwarytmiczny, leki neuroleptyczne, leki przeciwarytmiczne, niedociśnienie tętnicze, nietolerancja laktozy, niewydolność nerek, niewydolność serca, objaw Raynauda, pheochromocytoma, POChP, przełom nadciśnieniowy, receptor beta-adrenergiczny, skurcz oskrzeli, torsades des pointes, wstrząs kardiogenny, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia krążenia obwodowego, zespół chorej zatoki, zespół wydłużonego odstępu QT
Leksykon substancji czynnych
Ramipryl – Przeciwwskazania stosowania

Ramipryl, jako inhibitor konwertazy angiotensyny (ACE), jest szeroko stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, niewydolności serca po zawale mięśnia sercowego oraz w profilaktyce sercowo-naczyniowej. Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują nadwrażliwość na ramipryl lub inne inhibitory ACE, historię obrzęku naczynioruchowego (dziedzicznego, idiopatycznego lub po inhibitorach ACE/AIIRA), a także drugi i trzeci trymestr ciąży ze względu na ryzyko poważnych uszkodzeń płodu (np. niedociśnienie, hipoplazja czaszki, niewydolność nerek). Ponadto, ramipryl jest przeciwwskazany u pacjentów z istotnym obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych lub zwężeniem tętnicy jedynej czynnej nerki, gdyż może to prowadzić do ostrej niewydolności nerek. U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min) oraz zaburzeniami czynności wątroby (maksymalna dawka 2,5 mg/dobę) stosowanie ramiprylu wymaga szczególnej ostrożności lub jest przeciwwskazane. Dodatkowo, stosowanie ramiprylu jest przeciwwskazane podczas zabiegów pozaustrojowych z kontaktem krwi z powierzchniami o ujemnym ładunku elektrycznym (np. dializa z błonami poliakrylonitrylowymi) ze względu na ryzyko ciężkich reakcji anafilaktoidalnych.
afereza lipoprotein, aliskiren, astma oskrzelowa, blok przedsionkowo-komorowy, blok zatokowo-przedsionkowy, bradykardia, bradykinina, dializa, encefalopatia wątrobowa, guz chromochłonny, hiperkaliemia, inhibitor konwertazy angiotensyny, klirens kreatyniny, kwasica metaboliczna, małowodzie, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na substancję czynną, niedociśnienie, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, profilaktyka sercowo-naczyniowa, przewlekła obturacyjna choroba płuc, reakcja anafilaktoidalna, sakubitryl walsartan, stenoza aortalna, trymestr ciąży, układ renina-angiotensyna-aldosteron, współczynnik filtracji kłębuszkowej, wstrząs kardiogenny, zawał mięśnia sercowego, zespół chorej zatoki, zespół Raynauda, zwężenie tętnic nerkowych
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ramizek Plus 10 mg + 10 mg

Ramizek Plus to preparat złożony zawierający ramipryl (inhibitor ACE) oraz bisoprolol fumaran (selektywny beta-adrenolityk), którego stosowanie jest przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na składniki leku, w tym na inne inhibitory ACE. Produkt zawiera laktozę jednowodną w dawkach od 40,97 mg do 163,88 mg, co jest istotne u pacjentów z nietolerancją laktozy. Przeciwwskazania kardiologiczne obejmują ostrą niewydolność serca, wstrząs kardiogenny, bloki przedsionkowo-komorowe II i III stopnia bez stymulatora, zespół chorej zatoki, objawową bradykardię i niedociśnienie. Ze względu na działanie bisoprololu, lek jest niewskazany u chorych z ciężką astmą oskrzelową, ciężką POChP, ciężkimi postaciami choroby zarostowej tętnic obwodowych oraz zespołem Raynauda, gdzie może nasilać wazokonstrykcję i pogarszać perfuzję obwodową.
afereza lipoprotein, astma oskrzelowa, beta-adrenolityk selektywny, bisoprolol, blok przedsionkowo-komorowy, blok zatokowo-przedsionkowy, bradykardia, choroba zarostowa tętnic, dializa, działanie bronchospastyczne, guz chromochłonny, hiperkalemia, inhibitor ACE, kwasica metaboliczna, laktoza jednowodna, nadwrażliwość na lek, niedociśnienie, nietolerancja laktozy, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, ostra niewydolność serca, POChP, przełom nadciśnieniowy, ramipryl, reakcja anafilaktoidalna, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wstrząs kardiogenny, zabiegi pozaustrojowe, zaburzenia czynności nerek, zespół chorej zatoki, zespół Raynauda, zwężenie tętnicy nerkowej
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Carvetrend 25 mg

Karwedylol, będący nieselektywnym beta-adrenolitykiem z właściwościami blokera receptorów alfa-1, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub laktozę (134,16 mg w tabletce Carvetrend 25 mg). Ze względu na kardiodepresyjne działanie, nie powinien być stosowany w niestabilnej lub zdekompensowanej niewydolności serca, blokach przedsionkowo-komorowych II i III stopnia (z wyjątkiem pacjentów ze stymulatorem), ciężkiej bradykardii (<50 uderzeń/min), zespole chorej zatoki, ciężkim niedociśnieniu tętniczym (ciśnienie skurczowe <85 mm Hg) oraz wstrząsie kardiogennym. Ponadto, ze względu na ryzyko skurczu oskrzeli, jest przeciwwskazany u pacjentów z astmą lub stanami skurczowymi oskrzeli. Karwedylol nie powinien być stosowany u pacjentów z kwasicą metaboliczną, nieleczonym guzem chromochłonnym, klinicznie istotnymi zaburzeniami czynności wątroby oraz w stanach znacznej retencji płynów wymagających inotropów dodatnich.
alfa-adrenolityk, astma oskrzelowa, beta-adrenolityk, blok przedsionkowo-komorowy, blok zatokowo-przedsionkowy, bradykardia, choroba naczyń obwodowych, choroba Raynauda, dializoterapia, guz chromochłonny, hipotensja, karwedylol, kwasica metaboliczna, lek inotropowy, nadwrażliwość na karwedylol, niedociśnienie tętnicze, niestabilna dławica piersiowa, nietolerancja laktozy, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, niewyrównana cukrzyca, pheochromocytoma, POChP, przewlekła niewydolność serca, przewlekła obturacyjna choroba płuc, rozedma płuc, skurcz oskrzeli, wstrząs kardiogenny, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie gospodarki lipidowej, zaburzenie przewodzenia serca, zawał mięśnia sercowego, zespół chorej zatoki, znieczulenie ogólne
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Carvedilol-ratiopharm 12,5 mg

Karwedylol, składnik aktywny preparatu Carvedilol-ratiopharm (dostępnego w dawkach 6,25 mg, 12,5 mg i 25 mg), jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na lek lub składniki pomocnicze, w tym laktozę (89 mg, 86 mg i 171 mg odpowiednio w dawkach). Bezwzględne przeciwwskazania obejmują niestabilną i niewyrównaną niewydolność serca, wstrząs kardiogenny, ciężkie niedociśnienie (ciśnienie skurczowe <85 mm Hg), dławicę Printzmetala, serce płucne, blok przedsionkowo-komorowy II i III stopnia bez stymulatora, ciężką bradykardię (<50 uderzeń/min), zespół chorej zatoki, astmę oskrzelową, POChP, ostrą zatorowość płucną, zaburzenia czynności wątroby, kwasicę metaboliczną oraz nieleczonego guza chromochłonnego. Karwedylol wykazuje działanie beta1-selektywne, ale w wyższych dawkach blokuje również receptory beta2, co może prowadzić do skurczu oskrzeli i nasilenia objawów chorób układu oddechowego.
alfa1-adrenolityk, astma oskrzelowa, beta-adrenolityk, blok przedsionkowo-komorowy, blok zatokowo-przedsionkowy, bradykardia, choroba naczyń obwodowych, choroba niedokrwienna serca, choroba węzła zatokowego, cukrzyca, dekompensacja niewydolności serca, diltiazem, dławica Printzmetala, działanie chronotropowe ujemne, efekt z odbicia, guz chromochłonny, hipoglikemia, hipoksemia, inhibitory MAO, kontrola glikemii, kwasica metaboliczna, leki przeciwarytmiczne, łuszczyca, nadwrażliwość na karwedylol, niedociśnienie, niewydolność serca, POChP, przełom nadciśnieniowy, reakcja alergiczna, serce płucne, skurcz oskrzeli, werapamil, wstrząs kardiogenny, zabieg operacyjny, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego, zatorowość płucna, zespół chorej zatoki
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Travoprost + Timolol Medical Valley (40 mcg + 5 mg)/ml

Travoprost + Timolol Medical Valley to krople do oczu zawierające 40 mikrogramów/ml trawoprostu oraz 5 mg/ml tymololu (maleinian tymololu). Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki aktywne lub pomocnicze, w tym chlorek benzalkoniowy (150 mg/ml) i makrogologlicerolu hydroksystearynian 40 (5 mg/ml), które mogą wywoływać reakcje alergiczne. Ze względu na obecność nieselektywnego beta-adrenolityku tymololu, preparat nie powinien być stosowany u osób z astmą oskrzelową, ciężką obturacyjną chorobą płuc, bradykardią zatokową, zespołem chorej zatoki, blokiem przedsionkowo-zatokowym II/III stopnia, jawną niewydolnością serca oraz wstrząsem kardiogennym, gdyż może to prowadzić do zaostrzenia chorób układu oddechowego i sercowo-naczyniowego, włącznie z ryzykiem zagrażającego życiu skurczu oskrzeli i ciężkich zaburzeń rytmu serca.
alergiczny nieżyt nosa, astma oskrzelowa, beta-adrenolityk, blok przedsionkowo-zatokowy, bradykardia zatokowa, chlorek benzalkoniowy, krople do oczu, kurczliwość mięśnia sercowego, makrogologlicerolu hydroksystearynian, nadwrażliwość na składniki preparatu, niewydolność serca, obturacja dróg oddechowych, obturacyjna choroba płuc, reakcja krzyżowa, reaktywna choroba dróg oddechowych, skurcz oskrzeli, substancje pomocnicze, trawoprost, tymolol, wstrząs kardiogenny, zanik rogówki, zespół chorej zatoki
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Piramil Biso 5 mg + 2,5 mg

Produkt leczniczy Piramil Biso, zawierający ramipryl (inhibitor ACE) oraz bisoprolol (selektywny beta-1-adrenolityk), posiada liczne przeciwwskazania wynikające z farmakologii obu składników. Bezwzględne przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na substancje czynne lub pomocnicze, ostrą niewydolność serca, wstrząs kardiogenny, blok przedsionkowo-komorowy II/III stopnia bez stymulatora, zespół chorej zatoki, objawową bradykardię, ciężką astmę oskrzelową lub POChP, nieleczony guz chromochłonny nadnerczy, obrzęk naczynioruchowy w wywiadzie, kwasicę metaboliczną, znaczne obustronne zwężenie tętnic nerkowych oraz stosowanie w II i III trymestrze ciąży. Ponadto, stosowanie leku jest przeciwwskazane z aliskirenem u pacjentów z cukrzycą lub GFR < 60 ml/min/1,73 m² oraz z sakubitrylem/walsartanem ze względu na ryzyko hiperkaliemii, niewydolności nerek i obrzęku naczynioruchowego. Warto podkreślić, że inhibitor ACE i beta-bloker mogą obniżać ciśnienie tętnicze, co stanowi zagrożenie u pacjentów z objawowym niedociśnieniem tętniczym.
afereza lipoprotein, astma oskrzelowa, beta-adrenolityk, blok przedsionkowo-komorowy, blok zatokowo-przedsionkowy, bradykardia, choroba zarostowa tętnic obwodowych, GFR, guz chromochłonny nadnerczy, hiperkaliemia, hipoglikemia, hipoplazja czaszki, hipotensja, inhibitor ACE, kwasica metaboliczna, łuszczyca, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, ostra niewydolność serca, przełom nadciśnieniowy, przewlekła obturacyjna choroba płuc, reakcja anafilaktoidalna, reakcja anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wstrząs kardiogenny, zespół chorej zatoki, zespół Raynauda, zwężenie tętnicy nerkowej
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Nebivor 5 mg

Nebivor, zawierający 5 mg nebiwololu (5,45 mg nebiwololu chlorowodorku), jest beta-adrenolitykiem stosowanym w leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz niewydolności serca. Jego stosowanie jest bezwzględnie przeciwwskazane w ostrych stanach kardiologicznych, takich jak ostra niewydolność serca, wstrząs kardiogenny, epizody niewyrównanej niewydolności serca wymagające dożylnego leczenia inotropowego, zespół chorej zatoki, blok serca II i III stopnia bez rozrusznika, bradykardia (<60 uderzeń/min), niedociśnienie tętnicze (ciśnienie skurczowe <90 mmHg) oraz ciężkie zaburzenia krążenia obwodowego. Ponadto, nebiwolol jest przeciwwskazany u pacjentów z chorobami układu oddechowego, takimi jak astma oskrzelowa, skurcz oskrzeli w wywiadzie oraz ciężka POChP, ze względu na ryzyko nasilenia obturacji dróg oddechowych. Niewydolność i zaburzenia czynności wątroby również stanowią przeciwwskazanie ze względu na ryzyko nieprzewidywalnych stężeń leku w osoczu. Dodatkowo, nieleczony guz chromochłonny nadnerczy i kwasica metaboliczna wykluczają stosowanie nebiwololu.
Interakcje lekowe stanowią istotny element przeciwwskazań – jednoczesne podawanie nebiwololu z floktafeniną (niesteroidowy lek przeciwzapalny) oraz sultoprydem (neuroleptyk) jest przeciwwskazane z powodu ryzyka poważnych interakcji, w tym arytmii komorowych. Lekarz powinien szczególnie zwrócić uwagę na pacjentów z zaburzeniami rytmu serca, niewydolnością serca w fazie ostrej lub zdekompensowanej, chorobami wątroby, niedociśnieniem tętniczym oraz nietolerancją laktozy (tabletka zawiera 81,66 mg laktozy jednowodnej). Wskazane jest unikanie stosowania Nebivoru u pacjentów z wymienionymi przeciwwskazaniami, aby zapobiec powikłaniom hemodynamicznym, oddechowym oraz farmakokinetycznym.
arytmia komorowa, astma oskrzelowa, beta-adrenolityk, blok przedsionkowo-komorowy, blok serca, blok zatokowo-przedsionkowy, bradykardia, dysfagia, floktafenina, guz chromochłonny, hipotensja, kwasica metaboliczna, laktoza jednowodna, lek inotropowy dodatni, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, nebiwolol, neuroleptyk, niedociśnienie tętnicze, nietolerancja laktozy, niewydolność serca, niewydolność wątroby, niewyrównana niewydolność serca, NLPZ, obturacja dróg oddechowych, ostra niewydolność serca, pheochromocytoma, POChP, przełom nadciśnieniowy, równowaga kwasowo-zasadowa, skurcz oskrzeli, sultopryd, wstrząs kardiogenny, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia krążenia obwodowego, zespół chorej zatoki
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Alotendin 10 mg + 5 mg

Alotendin to lek złożony zawierający bisoprolol fumaranu (selektywny β1-adrenolityk) oraz amlodypinę bezylan (pochodna dihydropirydyny, bloker kanału wapniowego), stosowany w terapii nadciśnienia tętniczego. Przeciwwskazania do stosowania obejmują stany związane z oboma składnikami: amlodypina jest przeciwwskazana w ciężkim niedociśnieniu, wstrząsie (w tym kardiogennym), zwężeniu drogi odpływu lewej komory (np. zaawansowana stenozie aortalnej) oraz niestabilnej hemodynamicznie niewydolności serca po zawale. Bisoprolol jest przeciwwskazany w ostrej niewydolności serca wymagającej dożylnej terapii inotropowej, wstrząsie kardiogennym, zaburzeniach przewodzenia (blok AV II/III stopnia bez rozrusznika, zespół chorej zatoki, blok zatokowo-przedsionkowy), objawowej bradykardii i niedociśnieniu tętniczym. Dodatkowo bisoprolol nie powinien być stosowany u pacjentów z ciężką astmą oskrzelową, zaawansowaną miażdżycą obwodową, nieleczonym guzem chromochłonnym oraz kwasicą metaboliczną.
amlodypina bezylan, antagonista receptorów beta-adrenergicznych, astma oskrzelowa, asystolia, bisoprolol fumaran, blok przedsionkowo-komorowy, blok zatokowo-przedsionkowy, bloker kanału wapniowego, bradykardia, guz chromochłonny, kwasica metaboliczna, miażdżyca zarostowa tętnic obwodowych, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie ciężkie, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie obwodowe, niedostateczna perfuzja narządowa, niewydolność serca, ostra niewydolność serca, pochodna dihydropirydyny, przełom nadciśnieniowy, receptor alfa, receptor alfa-adrenergiczny, skurcz oskrzeli, stenoza aortalna, terapia inotropowa, wstrząs kardiogenny, zapaść krążeniowa, zawał mięśnia sercowego, zespół chorej zatoki, zespół Raynauda, zwężenie drogi odpływu lewej komory
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ramizek Plus 2,5 mg + 2,5 mg

Lek Ramizek Plus, zawierający ramipryl i bisoprolol, posiada liczne przeciwwskazania wynikające z farmakologii obu składników. Bezwzględnie nie powinien być stosowany u pacjentów z nadwrażliwością na ramipryl, bisoprolol lub inne inhibitory ACE, a także u osób z obrzękiem naczynioruchowym w wywiadzie. Przeciwwskazania kardiologiczne obejmują ostrą niewydolność serca, wstrząs kardiogenny, blok przedsionkowo-komorowy II/III stopnia bez stymulatora, zespół chorej zatoki, bradykardię objawową oraz niedociśnienie objawowe. Bisoprolol wyklucza stosowanie u pacjentów z ciężką astmą oskrzelową i ciężką POChP ze względu na ryzyko skurczu oskrzeli. Ponadto, lek jest przeciwwskazany w ciężkich postaciach choroby zarostowej tętnic obwodowych, zespołu Raynauda, znaczącym obustronnym zwężeniu tętnicy nerkowej, nieleczonym guzie chromochłonnym nadnerczy oraz kwasicy metabolicznej. Ramizek Plus zawiera laktozę w dawkach od 40,97 mg do 163,88 mg, co jest istotne u pacjentów z nietolerancją laktozy.
aliskiren, astma oskrzelowa, beta-adrenolityk, blok przedsionkowo-komorowy, blok zatokowo-przedsionkowy, bradykardia, bradykardia zatokowa, choroba niedokrwienna serca, choroba zarostowa tętnic obwodowych, dławica piersiowa, działanie sedatywne, filtracja kłębuszkowa, guz chromochłonny nadnerczy, hiponatremia, inhibitor ACE, kwasica metaboliczna, lek moczopędny, lek przeciwhistaminowy, nadwrażliwość na ramipryl, niedociśnienie, niedociśnienie ortostatyczne, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność serca, POChP, ramipryl, reakcja anafilaktoidalna, sakubitryl, skurcz oskrzeli, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wstrząs kardiogenny, zabieg pozaustrojowy, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie rytmu serca, zespół chorej zatoki, zespół Raynauda, zwężenie tętnicy nerkowej
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ramizek Plus 5 mg + 2,5 mg

Ramizek Plus, zawierający ramipryl (inhibitor ACE) oraz bisoprolol (beta-adrenolityk), posiada liczne bezwzględne przeciwwskazania, które należy uwzględnić przed rozpoczęciem terapii. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki, ostrą niewydolnością serca, dekompensacją niewydolności serca wymagającą dożylnych leków inotropowych, wstrząsem kardiogennym, blokiem przedsionkowo-komorowym II/III stopnia bez stymulatora, zespołem chorej zatoki, objawową bradykardią i niedociśnieniem. Ze względu na bisoprolol, przeciwwskazania obejmują także ciężką astmę oskrzelową, ciężką POChP, ciężkie postacie choroby zarostowej tętnic obwodowych i zespołu Raynauda. Ponadto, lek jest przeciwwskazany u pacjentów z obrzękiem naczynioruchowym w wywiadzie, dziedzicznym lub idiopatycznym obrzękiem naczynioruchowym, nieleczonym guzem chromochłonnym nadnerczy oraz kwasicą metaboliczną. Ramizek Plus nie powinien być stosowany w II i III trymestrze ciąży ze względu na ryzyko poważnych uszkodzeń płodu. Kapsułki zawierają laktozę – np. dawka 5 mg + 2,5 mg zawiera 81,94 mg laktozy.
astma oskrzelowa, beta-adrenolityk, blok przedsionkowo-komorowy, blok zatokowo-przedsionkowy, bradykardia, choroba zarostowa tętnic obwodowych, dekompensacja niewydolności serca, dysfagia, guz chromochłonny nadnerczy, hemodializa, hemofiltracja, hiperkaliemia, hipotonia ortostatyczna, inhibitor ACE, inhibitor konwertazy angiotensyny, kwasica metaboliczna, nadwrażliwość, niedociśnienie, obrzęk naczynioruchowy, obturacja dróg oddechowych, ostra niewydolność nerek, ostra niewydolność serca, pheochromocytoma, POChP, reakcja anafilaktoidalna, trymestr ciąży, wstrząs kardiogenny, zespół chorej zatoki, zespół Raynauda, znieczulenie ogólne, zwężenie tętnicy nerkowej
Leksykon leków
Przeciwwskazania – ACEBIS 5 mg + 5 mg

Lek ACEBIS, zawierający ramipryl (inhibitor ACE) oraz bisoprolol (beta-bloker), posiada liczne przeciwwskazania, które należy bezwzględnie uwzględnić podczas kwalifikacji pacjenta do terapii. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki leku lub inne inhibitory ACE, obecność ostrej niewydolności serca, wstrząsu kardiogennego, zaburzeń przewodnictwa (blok AV II/III stopnia bez stymulatora, zespół chorej zatoki, blok zatokowo-przedsionkowy), objawową bradykardię oraz objawowe niedociśnienie. Dodatkowo, lek jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężką astmą oskrzelową, ciężką POChP, nieleczonym guzem chromochłonnym nadnerczy, ciężkimi postaciami choroby zarostowej tętnic obwodowych i zespołu Raynauda, a także u osób z kwasicą metaboliczną, znaczącym obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych lub zwężeniem tętnicy jedynej czynnej nerki. Preparat zawiera laktozę w dawkach od 40,97 mg do 163,88 mg, co jest istotne u pacjentów z nietolerancją tego cukru. Ponadto, stosowanie ACEBIS jest przeciwwskazane w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko poważnych uszkodzeń płodu, takich jak niewydolność nerek, hiperkaliemia czy uszkodzenie czaszki.
astma oskrzelowa, bisoprolol, blok przedsionkowo-komorowy, blok zatokowo-przedsionkowy, bradykardia, choroba zarostowa tętnic obwodowych, filtracja kłębuszkowa, guz chromochłonny, guz chromochłonny nadnerczy, hiperkaliemia, inhibitor ACE, kwasica metaboliczna, nadwrażliwość na leki, niedociśnienie, nietolerancja laktozy, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność serca, przewlekła obturacyjna choroba płuc, ramipryl, reakcja anafilaktoidalna, trymestr ciąży, wstrząs kardiogenny, zespół chorej zatoki, zespół Raynauda, zwężenie tętnic nerkowych, zwężenie tętnicy nerkowej
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Nedal 10 mg

Nedal, zawierający nebiwolol w dawce 10 mg, jest beta-adrenolitykiem o szerokim spektrum przeciwwskazań, których znajomość jest kluczowa dla bezpieczeństwa terapii. Bezwzględne przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na nebiwolol lub składniki pomocnicze (w tym 244,3 mg laktozy na tabletkę), niewydolność wątroby, ostrą niewydolność serca, wstrząs kardiogenny, niewyrównaną niewydolność serca wymagającą dożylnego leczenia inotropowego, zespół chorej zatoki, blok serca II i III stopnia bez stymulatora, bradykardię <60 uderzeń/min oraz niedociśnienie tętnicze (ciśnienie skurczowe <90 mmHg). Ponadto, lek jest przeciwwskazany u pacjentów z astmą oskrzelową, skurczem oskrzeli w wywiadzie, nieleczonym guzem chromochłonnym nadnerczy, kwasicą metaboliczną oraz ciężkimi zaburzeniami krążenia obwodowego. Nebiwolol nie powinien być łączony z floktafeniną i sultoprydem ze względu na ryzyko ciężkiego niedociśnienia i arytmii komorowych, w tym torsade de pointes.
antagonista wapnia, arytmia komorowa, astma oskrzelowa, beta-adrenolityk, blok serca, blok zatokowo-przedsionkowy, bradykardia, choroba Raynauda, diltiazem, floktafenina, guz chromochłonny, kwasica metaboliczna, lek antyarytmiczny, lek inotropowy dodatni, nadwrażliwość, nebiwolol, niedobór laktazy, niedociśnienie tętnicze, nietolerancja galaktozy, niewydolność wątroby, niewyrównana niewydolność serca, ostra niewydolność serca, przewodnictwo przedsionkowo-komorowe, skurcz oskrzeli, sultopryd, torsade de pointes, werapamil, wstrząs kardiogenny, zaburzenia krążenia obwodowego, zespół chorej zatoki, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Piramil Biso 2,5 mg + 2,5 mg

Piramil Biso to lek łączący ramipryl (inhibitor ACE) oraz bisoprolol (beta-adrenolityk), którego stosowanie jest przeciwwskazane w wielu stanach klinicznych. Należy unikać podawania u pacjentów z nadwrażliwością na składniki, ostrą niewydolnością serca, epizodami dekompensacji niewydolności serca wymagającymi dożylnych leków inotropowych, wstrząsem kardiogennym, blokiem przedsionkowo-komorowym II/III stopnia bez stymulatora, zespołem chorej zatoki, blokiem zatokowo-przedsionkowym, objawową bradykardią (<60 uderzeń/min), objawowym niedociśnieniem tętniczym, ciężką astmą oskrzelową, ciężką POChP, ciężką chorobą zarostową tętnic obwodowych, ciężkim zespołem Raynauda, nieleczonym guzem chromochłonnym nadnerczy oraz kwasicą metaboliczną. Ponadto, lek jest przeciwwskazany u pacjentów z obrzękiem naczynioruchowym w wywiadzie związanym z inhibitorami ACE oraz wrodzonym lub idiopatycznym obrzękiem naczynioruchowym.
aliskiren, astma oskrzelowa, bisoprolol, blok przedsionkowo-komorowy, blok zatokowo-przedsionkowy, bradykardia, choroba zarostowa tętnic obwodowych, dekompensacja niewydolności serca, guz chromochłonny, hiperkaliemia, inhibitor ACE, kwasica metaboliczna, leczenie pozaustrojowe, małowodzie, nadwrażliwość na leki, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność serca, POChP, przełom nadciśnieniowy, ramipryl, reakcja anafilaktoidalna, sakubitryl, wstrząs kardiogenny, zespół chorej zatoki, zespół Raynauda, zwężenie tętnicy nerkowej
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Alotendin 10 mg + 10 mg

Lek Alotendin jest preparatem złożonym zawierającym bisoprolol fumaran (beta-adrenolityk) oraz amlodypinę (antagonista wapnia z grupy dihydropirydyn). Przeciwwskazania do stosowania obejmują zarówno stany związane z amlodypiną, takie jak ciężkie niedociśnienie tętnicze, wstrząs (w tym kardiogenny), zwężenie drogi odpływu lewej komory (np. zaawansowana stenozą aortalna) oraz niestabilna hemodynamicznie niewydolność serca po zawale mięśnia sercowego, jak i stany związane z bisoprololem, w tym ostra niewydolność serca wymagająca dożylnej terapii inotropowej, wstrząs kardiogenny, blok przedsionkowo-komorowy II/III stopnia bez rozrusznika, zespół chorej zatoki, objawową bradykardię, ciężką astmę oskrzelową, zaawansowaną miażdżycę obwodową, ciężki zespół Raynauda, nieleczonego guza chromochłonnego oraz kwasicę metaboliczną. Ponadto, przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na substancje czynne lub pomocnicze leku oraz na pochodne dihydropirydyny.
Preparat dostępny jest w dawkach 5 mg + 5 mg, 5 mg + 10 mg, 10 mg + 5 mg oraz 10 mg + 10 mg bisoprololu i amlodypiny (w postaci bezylanu). Zwiększone dawki mogą nasilać ryzyko działań niepożądanych, zwłaszcza u pacjentów z wymienionymi przeciwwskazaniami. Tabletki posiadają linię podziału ułatwiającą rozkruszenie, jednak nie służy ona do dzielenia na równe dawki, dlatego nie zaleca się modyfikacji dawki poprzez dzielenie tabletek. W praktyce klinicznej należy zachować ostrożność przy doborze dawki, uwzględniając ryzyko hipoperfuzji narządowej i destabilizacji hemodynamicznej u pacjentów z chorobami sercowo-naczyniowymi.
amlodypina, antagonista wapnia, astma oskrzelowa, beta-adrenolityk, bisoprolol, blok przedsionkowo-komorowy, blok zatokowo-przedsionkowy, bradykardia, guz chromochłonny, hipoperfuzja narządowa, hipotensja, kwasica metaboliczna, miażdżyca zarostowa tętnic, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca, ostra niewydolność serca, pheochromocytoma, pochodna dihydropirydyny, rozrusznik serca, skurcz oskrzeli, stenoza aortalna, terapia inotropowa, wstrząs kardiogenny, zawał mięśnia sercowego, zespół chorej zatoki, zespół Raynauda, zwężenie drogi odpływu lewej komory
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Sotahexal 40 40 mg

Lek SotaHEXAL zawierający sotalolu chlorowodorek jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na sotalol, sulfonamidy lub substancje pomocnicze, w tym laktozę jednowodną (13,37 mg w dawce 40 mg, 26,75 mg w dawce 80 mg, 53,50 mg w dawce 160 mg). Bezwzględne przeciwwskazania obejmują zaburzenia rytmu i przewodzenia serca, takie jak wrodzony lub nabyty zespół wydłużonego odstępu QT, torsade de pointes w wywiadzie, blok przedsionkowo-komorowy IIº i IIIº bez rozrusznika, objawową bradykardię zatokową (≤ 45-50/min) oraz zespół chorej zatoki. Ponadto, lek jest przeciwwskazany u pacjentów z niewyrównaną zastoinową niewydolnością serca, wstrząsem kardiogennym, niedociśnieniem tętniczym (poza niedociśnieniem z arytmią), zespołem Raynauda, ciężkimi zaburzeniami krążenia obwodowego, POChP oraz astmą oskrzelową w wywiadzie ze względu na ryzyko nasilenia objawów i powikłań.
arytmia komorowa, astma oskrzelowa, beta-adrenolityk, blok przedsionkowo-komorowy, blok węzłowo-przedsionkowy, bradykardia zatokowa, działanie niepożądane, hipokaliemia, hipomagnezemia, klirens kreatyniny, kwasica metaboliczna, laktoza jednowodna, nadwrażliwość na sulfonamidy, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, pheochromocytoma, POChP, równowaga kwasowo-zasadowa, skurcz oskrzeli, sotalol chlorowodorek, torsade de pointes, wstrząs kardiogenny, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie krążenia obwodowego, zastoinowa niewydolność serca, zespół chorej zatoki, zespół Raynauda, zespół wydłużonego odstępu QT, znieczulenie ogólne
Leksykon leków
Interakcje leku – Metocard 50 mg

Metoprolol wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mogą wpływać na jego skuteczność i bezpieczeństwo stosowania. Szczególnie istotne są interakcje z antagonistami wapnia (werapamil, diltiazem), które nasilają ujemne działanie inotropowe i chronotropowe, a dożylne podanie werapamilu u pacjentów leczonych metoprololem jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko poważnych powikłań hemodynamicznych. Leki przeciwarytmiczne klasy I, takie jak dizopiramid, wykazują addytywne działanie ujemne na siłę skurczu mięśnia sercowego, co może prowadzić do ciężkich zaburzeń u pacjentów z dysfunkcją lewej komory. Metoprolol może nasilać działanie leków hipotensyjnych, a jednoczesne stosowanie z sympatykomimetykami (noradrenalina, adrenalina) może powodować znaczny wzrost ciśnienia tętniczego. Ponadto, beta-adrenolityk może maskować objawy hipoglikemii u pacjentów z cukrzycą, co wymaga monitorowania glikemii i dostosowania terapii przeciwcukrzycowej.
agonista receptora alfa-2, antagonista wapnia, barbiturany, bradykardia, celekoksyb, cukrzyca typu II, cymetydyna, cytochrom P450, difenhydramina, dizopiramid, dysfunkcja lewej komory, działanie chronotropowe, działanie inotropowe, efekt z odbicia, fenotiazyny, glikozyd nasercowy, hipoglikemia, hydralazyna, hydroksychlorochina, indometacyna, inhibitor syntezy prostaglandyn, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, katecholaminy, leczenie przeciwcukrzycowe, lek antyarytmiczny, lek beta-adrenolityczny, lek hipotensyjny, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwnadciśnieniowy, lek sympatykomimetyczny, lidokaina, metabolizm węglowodanów, neuroleptyk, propafenon, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, reakcja anafilaktyczna, ryfampicyna, SSRI, terbinafina, tymolol, układ współczulny, zespół chorej zatoki, znieczulenie ogólne
Leksykon leków
Przeciwwskazania – ACEBIS 2,5 mg + 1,25 mg

Lek ACEBIS, zawierający ramipryl (inhibitor konwertazy angiotensyny) oraz bisoprolol (beta-adrenolityk), posiada liczne przeciwwskazania wynikające z farmakologicznych właściwości obu substancji. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na składniki preparatu, w tym na inne inhibitory ACE, oraz występowanie obrzęku naczynioruchowego w wywiadzie. Ze względu na bisoprolol, lek jest przeciwwskazany u pacjentów z ostrą niewydolnością serca, wstrząsem kardiogennym, blokami przedsionkowo-komorowymi II i III stopnia bez stymulatora, zespołem chorej zatoki, objawową bradykardią i niedociśnieniem. Ponadto, ACEBIS nie powinien być stosowany u chorych z ciężką astmą oskrzelową, ciężką POChP, ciężką chorobą zarostową tętnic obwodowych, zespołem Raynauda, znaczącym obustronnym zwężeniem tętnicy nerkowej lub zwężeniem tętnicy do jedynej nerki, a także u pacjentów z nieleczonym guzem chromochłonnym nadnerczy oraz kwasicą metaboliczną. Stosowanie w ciąży, zwłaszcza w II i III trymestrze, jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko teratogenności i poważnych uszkodzeń płodu.
astma oskrzelowa, beta-adrenolityk, bisoprolol, blok przedsionkowo-komorowy, blok zatokowo-przedsionkowy, bradykardia, choroba zarostowa tętnic obwodowych, dziedziczny obrzęk naczynioruchowy, guz chromochłonny, hiperkaliemia, inhibitor ACE, kwasica metaboliczna, nadwrażliwość, niedobór laktazy, niedociśnienie, nietolerancja galaktozy, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, ostra niewydolność nerek, ostra niewydolność serca, pheochromocytoma, przełom nadciśnieniowy, przewlekła obturacyjna choroba płuc, ramipryl, reakcja rzekomoanafilaktyczna, wstrząs kardiogenny, zespół chorej zatoki, zespół Raynauda, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zwężenie tętnicy nerkowej
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Carvetrend 6,25 mg

Karwedylol (Carvetrend) jest beta-adrenolitykiem z właściwościami alfa-1-adrenolitycznymi, którego stosowanie wymaga ścisłego przestrzegania przeciwwskazań. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na substancję czynną lub składniki pomocnicze, w tym laktozę (33,54 mg/tabletkę). Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z niestabilną lub zdekompensowaną niewydolnością serca, blokiem przedsionkowo-komorowym II/III stopnia (z wyjątkiem osób ze stymulatorem serca), ciężką bradykardią (<50 uderzeń/min), zespołem chorej zatoki, ciężkim niedociśnieniem tętniczym (ciśnienie skurczowe <85 mm Hg), wstrząsem kardiogennym oraz znaczną retencją płynów wymagającą inotropów dożylnych. Ponadto, u pacjentów z chorobami układu oddechowego, zwłaszcza astmą lub skurczami oskrzeli, karwedylol może indukować skurcz oskrzeli mimo niskiego powinowactwa do receptorów β2.
alfa-1-adrenolityk, beta-adrenolityk, beta-adrenolityk nieselektywny, blok przedsionkowo-komorowy, blok zatokowo-przedsionkowy, bradykardia, choroba naczyń obwodowych, funkcja skurczowa serca, guz chromochłonny, hipoglikemia, hipoperfuzja tkankowa, karwedylol, kwasica metaboliczna, lek inotropowy, łuszczyca, nadwrażliwość na lek, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie, nietolerancja laktozy, niewydolność serca zdekompensowana, pheochromocytoma, przełom nadciśnieniowy, reakcja anafilaktyczna, receptor β2, retencja płynów, skurcz oskrzeli, stymulator serca, wstrząs kardiogenny, zespół chorej zatoki, znieczulenie ogólne
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Carvedilol-ratiopharm 25 mg

Karwedylol, będący beta-adrenolitykiem z dodatkowym działaniem blokującym receptory alfa-1 adrenergiczne, posiada szereg bezwzględnych przeciwwskazań do stosowania. Należą do nich m.in. niestabilna lub niewyrównana niewydolność serca, ciężkie niedociśnienie tętnicze (ciśnienie skurczowe <85 mm Hg), wstrząs kardiogenny, zaawansowane zaburzenia przewodzenia serca (blok AV II i III stopnia bez stymulatora, ciężka bradykardia <50/min, zespół chorej zatoki), dławica Prinzmetala, ostre stany pulmonologiczne (ostra zatorowość płucna, serce płucne), a także choroby układu oddechowego z komponentą bronchospastyczną (astma oskrzelowa, POChP). Ponadto, karwedylol jest przeciwwskazany u pacjentów z kwasicą metaboliczną, klinicznie istotnymi zaburzeniami czynności wątroby oraz nieleczonym guzem chromochłonnym, gdzie konieczne jest uprzednie zastosowanie blokady alfa-adrenergicznej. Preparat zawiera laktozę jednowodną w dawkach 86-171 mg na tabletkę, co może ograniczać jego stosowanie u pacjentów z nietolerancją tego cukru.
astma oskrzelowa, asystolia, beta-adrenolityk, blok przedsionkowo-komorowy, blok zatokowo-przedsionkowy, bradykardia, diltiazem, dławica Prinzmetala, guz chromochłonny, inhibitor MAO, karmienie piersią, karwedylol, komponenta bronchospastyczna, kwasica metaboliczna, laktoza jednowodna, lek przeciwarytmiczny, nadwrażliwość na substancję czynną, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca, pheochromocytoma, POChP, receptor alfa-1-adrenergiczny, receptor alfa-adrenergiczny, serce płucne, skurcz oskrzeli, werapamil, wstrząs kardiogenny, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie przewodzenia przedsionkowo-komorowego, zatorowość płucna, zespół chorej zatoki