zaburzenie filmu łzowego

Zaburzenie filmu łzowego (ZFŁ) to stan patologiczny polegający na nieprawidłowościach w składzie, stabilności lub funkcji filmu łzowego pokrywającego powierzchnię oka. Film łzowy składa się z trzech warstw: lipidowej (zewnętrznej), wodnej (środkowej) i mucynowej (wewnętrznej), które wspólnie zapewniają odpowiednie nawilżenie, ochronę i odżywienie rogówki oraz spojówki.

Etiologia ZFŁ jest wieloczynnikowa i obejmuje: dysfunkcję gruczołów Meiboma (najczęstsza przyczyna), niedobór wydzielania wodnej części łez przez gruczoł łzowy, zaburzenia wydzielania mucyny przez komórki kubkowe spojówki, a także czynniki środowiskowe i systemowe. Wśród czynników ryzyka wymienia się wiek, płeć żeńską, choroby autoimmunologiczne (zespół Sjögrena), stosowanie niektórych leków, długotrwałą pracę przy komputerze oraz zabiegi chirurgiczne oka.

Diagnostyka ZFŁ opiera się na ocenie objawów subiektywnych (uczucie suchości, pieczenia, ciała obcego) oraz testach obiektywnych, takich jak test Schirmera (ocena wydzielania łez), TBUT (czas przerwania filmu łzowego), barwienie fluoresceiną oraz ocena brzegów powiek i gruczołów Meiboma. Nowoczesne metody diagnostyczne obejmują również analizę osmolarności łez, interferometrię oraz meibografię.

Leczenie ZFŁ ma charakter wielokierunkowy i zależy od przyczyny oraz nasilenia objawów. Podstawowe postępowanie obejmuje stosowanie substytutów łez (krople nawilżające), higienę powiek, suplementację kwasów omega-3 oraz modyfikację czynników środowiskowych. W cięższych przypadkach stosuje się leki przeciwzapalne (kortykosteroidy, cyklosporyna A), autologiczne surowice, okluzję punktów łzowych lub terapię światłem pulsacyjnym (IPL) przy dysfunkcji gruczołów Meiboma.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl