okluzja tętnicza
Okluzja tętnicza to stan patologiczny polegający na całkowitym zamknięciu światła tętnicy, co prowadzi do zatrzymania przepływu krwi i niedokrwienia tkanek zaopatrywanych przez daną tętnicę. W przeciwieństwie do stenozy (zwężenia), okluzja oznacza całkowitą blokadę naczynia.
Najczęstszymi przyczynami okluzji tętniczej są zakrzepy, zatory, zaawansowane zmiany miażdżycowe, urazy naczyń oraz stany zapalne. Okluzja może wystąpić w różnych lokalizacjach układu tętniczego – od dużych naczyń (np. tętnica udowa, tętnica szyjna) po małe tętnice obwodowe.
Objawy okluzji tętniczej zależą od lokalizacji zamknięcia i rozwoju krążenia obocznego. Typowe symptomy to nagły ból, bladość, ochłodzenie kończyny, zaburzenia czucia, osłabienie lub brak tętna poniżej miejsca okluzji oraz w zaawansowanych przypadkach – martwica tkanek. W przypadku tętnic mózgowych okluzja może prowadzić do udaru niedokrwiennego.
Diagnostyka okluzji tętniczej obejmuje badanie przedmiotowe, USG Doppler, angiografię, angio-TK lub angio-MR. Leczenie zależy od przyczyny, lokalizacji i czasu trwania okluzji, a obejmuje metody farmakologiczne (leki przeciwzakrzepowe, trombolityczne), wewnątrznaczyniowe (trombektomia, angioplastyka) oraz chirurgiczne (endarterektomia, bypass).
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Zespolenie tętnicy podkolanowej – Epidemiologia
Zespół tętnicy podkolanowej (PAES) to rzadka, naczyniowa patologia charakteryzująca się uciskiem tętnicy podkolanowej przez nieprawidłowe lub przerostowe struktury mięśniowo-powięziowe, prowadząc do ograniczenia przepływu krwi. Częstość występowania PAES w populacji amerykańskiej szacuje się na 0,17%-3,5%, z przewagą u młodych, aktywnych fizycznie mężczyzn (ok. 85%), głównie w trzeciej dekadzie życia (średni wiek rozpoznania 32 lata). PAES może mieć charakter anatomiczny (częściej u mężczyzn >40 r.ż.) lub funkcjonalny (częściej u wytrenowanych kobiet 20-29 lat). Objawy często są niespecyficzne, co prowadzi do opóźnień diagnostycznych (mediana 12 miesięcy), a schorzenie bywa mylone z innymi zespołami, np. kompartmentowym wysiłkowym. W diagnostyce kluczowe są badania obrazowe, zwłaszcza dynamiczne: CT, MRI, angiografia z manewrami prowokacyjnymi oraz ultrasonografia. PAES stanowi około 0,17%-3,5% przypadków niedokrwienia kończyn dolnych o etiologii niemiażdżycowej, a w 30-67% przypadków może mieć charakter obustronny.
angiografia cewnikowa, angiografia CT, angiografia rezonansu magnetycznego, arteriografia, chromanie przestankowe, diagnostyka różnicowa, dół podkolanowy, endarterektomia, krytyczne niedokrwienie kończyn, mięsień brzuchaty łydki, niedrożność przeszczepu, ograniczenie przepływu krwi, okluzja tętnicza, rezonans magnetyczny, stenoza tętnicy, tętniak, tomografia komputerowa, ucisk tętnicy, uraz tętnicy podkolanowej, zakrzepica tętnicza, zakrzepica tętniczo-żylna, zespolenie tętnicy podkolanowej