metoda oksydazowo-peroksydazowa

Metoda oksydazowo-peroksydazowa to technika histochemiczna wykorzystywana w diagnostyce laboratoryjnej do wykrywania i identyfikacji różnych typów komórek, szczególnie w badaniach hematologicznych. Polega na wykrywaniu aktywności enzymów oksydazy i peroksydazy obecnych w komórkach, co pozwala na różnicowanie komórek układu białokrwinkowego.

W metodzie tej wykorzystuje się reakcję enzymatyczną, w której oksydaza cytochromowa reaguje z tlenem, a peroksydaza z nadtlenkiem wodoru, co prowadzi do powstania barwnych produktów. Komórki zawierające te enzymy wykazują charakterystyczne zabarwienie, najczęściej brązowe lub niebieskie, co umożliwia ich identyfikację pod mikroskopem.

Technika ta jest szczególnie przydatna w różnicowaniu komórek szeregu granulocytarnego (neutrofile, eozynofile, bazofile) od komórek linii monocytarnej i limfocytarnej. Ma istotne znaczenie w diagnostyce ostrych białaczek, zespołów mielodysplastycznych oraz innych chorób hematologicznych, pozwalając na precyzyjne określenie linii różnicowania komórek nowotworowych.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl