retencja elektrolitów

Retencja elektrolitów to zjawisko patofizjologiczne polegające na nadmiernym zatrzymywaniu elektrolitów (głównie sodu, potasu, wapnia, magnezu) w organizmie. Jest to stan, w którym organizm nie wydala prawidłowo elektrolitów z moczem, co prowadzi do ich gromadzenia się w płynach ustrojowych.

Najczęstszą przyczyną retencji elektrolitów jest niewydolność nerek, która upośledza zdolność do filtracji i wydalania nadmiaru jonów. Inne przyczyny obejmują: niewydolność serca, marskość wątroby, zespół nerczycowy, hiperaldosteronizm oraz stosowanie niektórych leków (np. kortykosteroidów, niesteroidowych leków przeciwzapalnych czy inhibitorów ACE).

Klinicznie retencja elektrolitów może manifestować się obrzękami, nadciśnieniem tętniczym, zaburzeniami rytmu serca, osłabieniem mięśniowym, a w ciężkich przypadkach – encefalopatią. Diagnostyka opiera się na oznaczeniu stężenia elektrolitów w surowicy, ocenie funkcji nerek, badaniach obrazowych oraz ocenie równowagi kwasowo-zasadowej.

Leczenie retencji elektrolitów ukierunkowane jest na przyczynę podstawową oraz wdrożenie odpowiedniej farmakoterapii. Stosuje się diuretyki (pętlowe, tiazydowe, oszczędzające potas), ograniczenie podaży sodu w diecie, a w niektórych przypadkach konieczne jest leczenie nerkozastępcze. Monitorowanie stężenia elektrolitów i parametrów nerkowych jest kluczowe dla skutecznej terapii.

Powiązane wpisy

  1. 16.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl