substancja zwiększająca spoistość
Substancje zwiększające spoistość to grupa dodatków do żywności, które modyfikują konsystencję produktów spożywczych, nadając im pożądaną teksturę i stabilność. W terminologii medycznej i dietetycznej określa się je również jako substancje zagęszczające, żelujące lub stabilizatory.
Z punktu widzenia medycznego, większość substancji zwiększających spoistość to polisacharydy (np. pektyny, agar, karageny) lub białka (np. żelatyna), które mogą być pochodzenia naturalnego lub syntetycznego. Ich działanie polega na wiązaniu wody i tworzeniu trójwymiarowych sieci molekularnych, co prowadzi do zwiększenia lepkości lub żelowania produktu.
W kontekście klinicznym, substancje te znajdują zastosowanie w preparatach medycznych, w tym w płynnych postaciach leków, zawiesinach i emulsjach, gdzie zapewniają odpowiednią konsystencję i stabilność. Są również wykorzystywane w dietetyce klinicznej do modyfikacji konsystencji pokarmów dla pacjentów z dysfagią (zaburzeniami połykania) oraz w preparatach do żywienia enteralnego.
Warto zaznaczyć, że choć większość tych substancji jest uznawana za bezpieczne, niektóre mogą wywoływać reakcje alergiczne lub nietolerancje u predysponowanych osób. W praktyce klinicznej należy uwzględniać potencjalne interakcje tych substancji z lekami oraz ich wpływ na biodostępność składników aktywnych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Propranolol Accord 40 mg
Propranolol Accord jest dostępny w postaci tabletek powlekanych o dawkach 10 mg i 40 mg propranololu chlorowodorku, odpowiednio zawierających 33,40 mg i 133,60 mg laktozy jednowodnej, co jest istotne dla pacjentów z nietolerancją laktozy. Tabletki mają kształt okrągły, obustronnie wypukły, o średnicy 5,5 mm (10 mg) i 9,0 mm (40 mg), z oznakowaniem „AI” lub „AL” oraz linią podziału, która służy jedynie ułatwieniu połknięcia, a nie precyzyjnemu dzieleniu dawki. Substancją pomocniczą są m.in. skrobia kukurydziana, celuloza mikrokrystaliczna, magnezu stearynian oraz składniki powłoki takie jak hypromeloza i tytanu dwutlenek (E 171).
bezpieczeństwo farmakoterapii, celuloza mikrokrystaliczna, hypromeloza, laktoza jednowodna, lek beta-adrenolityczny, magnezu stearynian, nietolerancja laktozy, niezgodność farmaceutyczna, odpad farmaceutyczny, propranolol chlorowodorek, receptor beta-adrenergiczny, skrobia kukurydziana, substancja poślizgowa, substancja rozsadzająca, substancja wypełniająca, substancja zwiększająca spoistość, tabletka powlekana, tytanu dwutlenek - Leksykon leków
Skład i postać leku – Siofor 1000 1000 mg
Siofor 1000 to lek w postaci tabletek powlekanych, zawierający 1000 mg chlorowodorku metforminy, co odpowiada 780 mg metforminy. Tabletki są białe, dwuwypukłe, podłużne, z linią podziału i rowkiem dzielącym, co umożliwia precyzyjne dawkowanie. Substancje pomocnicze w rdzeniu to hypromeloza, powidon K 25 oraz magnezu stearynian, natomiast otoczka zawiera hypromelozę, makrogol 6000 i tytanu dwutlenek (E 171). Lek jest pakowany w blistry PVC/Aluminium, dostępne w opakowaniach zawierających 30, 60, 90 lub 120 tabletek. Okres ważności produktu wynosi 2 lata, a przechowywanie możliwe jest w temperaturze pokojowej bez specjalnych wymagań.
blister PVC/Aluminium, chlorowodorek metforminy, dwutlenek tytanu, hypromeloza, linia podziału, makrogol, metformina, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności, otoczka tabletki, postać farmaceutyczna, powidon, produkt leczniczy, rdzeń tabletki, rowek dzielący, środek wiążący, stearynian magnezu, substancja pomocnicza, substancja poślizgowa, substancja zwiększająca spoistość, tabletka dwuwypukła, tabletka powlekana