objaw spastyczny
Objaw spastyczny (spastyczność) to zaburzenie ruchowe charakteryzujące się zwiększonym napięciem mięśniowym zależnym od szybkości ruchu. Jest to wynik uszkodzenia górnego neuronu ruchowego, co prowadzi do nadmiernej pobudliwości odruchów rozciągowych i manifestuje się jako opór podczas biernego rozciągania mięśnia.
Spastyczność może występować w różnych schorzeniach neurologicznych, takich jak udar mózgu, stwardnienie rozsiane, mózgowe porażenie dziecięce, urazy rdzenia kręgowego czy choroby neurozwyrodnieniowe. Klinicznie objawia się wzmożonym oporem przy szybkim rozciąganiu mięśnia, często z charakterystycznym efektem „scyzorykowym” (nagłe zwolnienie oporu po przekroczeniu pewnego progu), a także wzmożeniem odruchów głębokich i obecnością objawów patologicznych, jak objaw Babińskiego.
Diagnostyka spastyczności obejmuje ocenę kliniczną z wykorzystaniem skal, takich jak zmodyfikowana skala Ashwortha, skala Tardieu czy ocena częstości skurczów mięśniowych. Leczenie jest wielokierunkowe i obejmuje fizjoterapię, farmakoterapię (baklofen, tizanidyna, dantrolen, toksyna botulinowa), a w wybranych przypadkach interwencje chirurgiczne lub implantację pomp baklofenowych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Sativex (27 mg + 25 mg)/ml
Lek Sativex, zawierający delta-9-tetrahydrokannabinol (THC) 27 mg/ml oraz kannabidiol (CBD) 25 mg/ml, jest stosowany jako terapia dodatkowa u pacjentów ze stwardnieniem rozsianym z umiarkowaną do ciężkiej spastycznością, oporną na standardowe leki przeciwspastyczne. Preparat w formie aerozolu do stosowania na śluzówkę jamy ustnej wymaga indywidualnego ustalania dawki, które może trwać do 2 tygodni, z maksymalną dawką do 12 rozpyleń na dobę (mediana dawki w badaniach klinicznych wynosi 8 rozpyleń/dobę). Aplikacja powinna być rozłożona w ciągu dnia, z zachowaniem co najmniej 15-minutowych odstępów między rozpyleniami, a leczenie musi być prowadzone pod nadzorem specjalisty. W trakcie terapii należy monitorować działania niepożądane, najczęściej zawroty głowy, które zwykle ustępują samoistnie, oraz dostosowywać dawkę w zależności od tolerancji i odpowiedzi klinicznej pacjenta. Zaleca się ocenę skuteczności po 4 tygodniach, z przerwaniem terapii w przypadku braku co najmniej 20% poprawy w skali numerycznej 0-10.
aerozol do stosowania, biodostępność, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, działanie niepożądane, kannabidiol, leczenie spastyczności, lek przeciwspastyczny, objaw spastyczny, ośrodkowy układ nerwowy, porażenie mózgowe, skala numeryczna, śluzówka jamy ustnej, spastyczność, stwardnienie rozsiane, terapia dodatkowa, tetrahydrokannabinol, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zawrót głowy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Pulnozin o smaku limonki
Produkt leczniczy PULNOZIN w formie tabletek do ssania o smaku limonki zawiera karbocysteinę w dawce 750 mg na tabletkę, wykazującą działanie mukolityczne poprzez obniżenie lepkości wydzieliny oskrzelowej i ułatwienie jej usuwania. Lek zawiera również izomalt (679,10 mg/tabletkę) jako substancję pomocniczą, co stanowi przeciwwskazanie do stosowania u pacjentów z dziedziczną nietolerancją fruktozy. Stosowanie PULNOZIN wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z chorobami wrzodowymi żołądka i dwunastnicy oraz u osób przyjmujących niesteroidowe leki przeciwzapalne, ze względu na ryzyko uszkodzenia błony śluzowej żołądka i możliwość krwawień z przewodu pokarmowego, które wymagają natychmiastowego odstawienia leku.
astma oskrzelowa, błona śluzowa żołądka, choroba wrzodowa żołądka, izomalt, karbocysteina, klirens rzęskowy, krwawienie z przewodu pokarmowego, lek mukolityczny, lek przeciwkaszlowy, nadwrażliwość na lek, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nietolerancja fruktozy, objaw spastyczny, obturacja oskrzeli, oczyszczanie dróg oddechowych, osłabiony odruch kaszlu, ostra niewydolność oddechowa, wydzielina oskrzelowa