gruczolak komórek wątroby

Gruczolak komórek wątroby (hepatocellular adenoma, HCA) to łagodny nowotwór wątroby wywodzący się z hepatocytów. Występuje głównie u kobiet w wieku rozrodczym, a jego rozwój jest silnie związany ze stosowaniem doustnych środków antykoncepcyjnych zawierających estrogeny oraz z zespołem policystycznych jajników.

Na podstawie cech molekularnych i histopatologicznych wyróżnia się kilka podtypów gruczolaków wątroby: gruczolaki z mutacją genu HNF1A, gruczolaki zapalne, gruczolaki z aktywacją szlaku β-kateniny oraz gruczolaki niesklasyfikowane. Klasyfikacja ta ma znaczenie prognostyczne, ponieważ gruczolaki z aktywacją β-kateniny wykazują największe ryzyko transformacji złośliwej do raka wątrobowokomórkowego.

Objawy gruczolaka komórek wątroby mogą być niespecyficzne lub choroba może przebiegać bezobjawowo. U niektórych pacjentów występuje ból brzucha, uczucie pełności lub dyskomfortu w prawym podżebrzu. Najgroźniejszym powikłaniem jest pęknięcie guza i krwotok do jamy otrzewnej, co stanowi stan zagrożenia życia. Ryzyko to jest większe w przypadku guzów o średnicy powyżej 5 cm.

Diagnostyka gruczolaka wątroby opiera się na badaniach obrazowych (USG, CT, MRI) oraz na biopsji wątroby. Leczenie zależy od wielkości guza, objawów oraz ryzyka powikłań. W przypadku małych, bezobjawowych gruczolaków zaleca się odstawienie antykoncepcji hormonalnej i obserwację. Dla guzów większych lub objawowych standardem jest resekcja chirurgiczna, a w wybranych przypadkach można rozważyć embolizację tętniczą.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Metamizol Krka 500 mg/ml

Przedkliniczne badania toksyczności metamizolu sodowego wykazały dawko-zależne efekty toksyczne przy długotrwałym podawaniu u szczurów (100-900 mg/kg m.c.) i psów (30-600 mg/kg m.c.). Szczury eksponowane na dawkę 900 mg/kg m.c. przez 13 tygodni wykazywały wzrost liczby retykulocytów oraz obecność ciałek Heinza, natomiast u psów dawki ≥300 mg/kg m.c. indukowały niedokrwistość hemolityczną oraz dysfunkcję nerek i wątroby. Ocena mutagenności dała wyniki niejednoznaczne, co utrudnia jednoznaczną interpretację potencjału mutagennego metamizolu. Badania rakotwórczości na szczurach nie wykazały kancerogenności, jednak u myszy zaobserwowano zwiększoną częstość gruczolaków wątroby przy wysokich dawkach, wskazując na możliwy gatunkowo zależny efekt rakotwórczy.
ciałka Heinza, działanie teratogenne, embriotoksyczność, gruczolak komórek wątroby, metabolit metamizolu, metamizol sodowy, niedokrwistość hemolityczna, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, przenikanie do mleka, retykulocyt, śmierć zarodka, toksyczność dla samic, toksyczność podprzewlekła i przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, upośledzony poród, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dialginum 500 mg

Przedkliniczne badania bezpieczeństwa metamizolu sodowego wykazały dawkowozależną toksyczność po podaniu wielokrotnym u szczurów i psów. W dawkach 900 mg/kg mc. u szczurów stwierdzono istotne zmiany hematologiczne, takie jak wzrost liczby retykulocytów i obecność ciałek Heinza. U psów toksyczność pojawiła się przy dawkach ≥300 mg/kg mc., manifestując się niedokrwistością hemolityczną oraz uszkodzeniem nerek i wątroby. Potencjał genotoksyczny metamizolu pozostaje niejednoznaczny ze względu na sprzeczne wyniki badań in vitro i in vivo. Długoterminowe testy rakotwórczości wykazały brak zwiększonego ryzyka nowotworów u szczurów, natomiast u myszy zaobserwowano wzrost częstości gruczolaków wątroby przy wysokich dawkach, co wskazuje na możliwe działanie kancerogenne substancji.
badanie in vitro, badanie in vivo, ciałko Heinza, Dialginum, działanie teratogenne, embriotoksyczność, genotoksyczność, gruczolak komórek wątroby, metamizol sodowy, niedokrwistość hemolityczna, obniżona płodność, obumieranie zarodków, rakotwórczość, retykulocyt, toksyczność wielokrotna, upośledzony poród
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Pyralgina Ból i Gorączka 500 mg/sasz.

Przedkliniczne badania toksyczności metamizolu magnezowego wykazały, że długotrwałe podawanie wysokich dawek (do 900 mg/kg u szczurów i 600 mg/kg u psów) może prowadzić do hematotoksyczności, manifestującej się zwiększeniem liczby retykulocytów, obecnością ciałek Heinza oraz niedokrwistością hemolityczną. Dodatkowo obserwowano zaburzenia funkcji nerek i wątroby, co wskazuje na ryzyko narządowe przy przewlekłym stosowaniu dużych dawek. Ocena genotoksyczności dała sprzeczne wyniki, a badania rakotwórczości wykazały brak efektu u szczurów, natomiast u myszy zaobserwowano powstawanie gruczolaków komórek wątroby przy wysokich dawkach, sugerując potencjalny efekt rakotwórczy ograniczony do tego gatunku i dawki.
ciałko Heinza, działanie hematotoksyczne, działanie teratogenne, embriotoksyczność, gruczolak komórek wątroby, metamizol, metamizol magnezowy, niedokrwistość hemolityczna, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, retykulocyt, śmierć zarodka, toksyczność po podaniu wielokrotnym, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Benlek 500 mg + 38,75 mg + 50 mg

Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania leku Benlek, zawierającego 500 mg metamizolu sodowego jednowodnego, 38,75 mg tiaminy chlorowodorku oraz 50 mg kofeiny, obejmują badania toksyczności po podaniu wielokrotnym, potencjału genotoksycznego i rakotwórczego oraz wpływu na reprodukcję i rozwój potomstwa. W badaniach toksyczności wielomiesięcznej u szczurów dawki metamizolu wynosiły 100-900 mg/kg m.c., przy czym dawka 900 mg/kg m.c. powodowała wzrost liczby retykulocytów i ciałek Heinza. U psów dawki 30-600 mg/kg m.c. wykazały, że od 300 mg/kg m.c. pojawia się niedokrwistość hemolityczna oraz zaburzenia funkcji nerek i wątroby. Potencjał genotoksyczny metamizolu jest niejednoznaczny, a długoterminowe badania na szczurach nie wykazały działania rakotwórczego, choć u myszy przy dużych dawkach zaobserwowano gruczolaki komórek wątroby. Kofeina wykazuje działanie mutagenne i uszkadzające chromosomy, natomiast tiamina nie wykazuje takich właściwości.
ciałko Heinza, działanie teratogenne, embriotoksyczność, gruczolak komórek wątroby, kofeina, LD50, metamizol sodowy, niedokrwistość hemolityczna, płodność, potencjał genotoksyczny i rakotwórczy, retykulocyt, śmierć zarodka, spontaniczna aborcja, tiamina chlorowodorek, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, wpływ na reprodukcję, wydłużenie czasu ciąży, zaburzenie czynności nerek i wątroby
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Pyralgin 500 mg/ml

Metamizol sodowy, substancja czynna Pyralginu (500 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań), poddany został szerokim badaniom toksykologicznym. W badaniach wielokrotnego podawania u szczurów (100-900 mg/kg/dobę, 6 miesięcy, droga doustna) zaobserwowano hematologiczne zmiany przy dawce 900 mg/kg, takie jak wzrost liczby retykulocytów i obecność ciałek Heinza. U psów toksyczność pojawiła się przy dawkach ≥300 mg/kg/dobę, manifestując się niedokrwistością hemolityczną oraz dysfunkcją nerek i wątroby. Wyniki badań genotoksyczności były niejednoznaczne, z rozbieżnymi rezultatami w testach in vitro i in vivo, co utrudnia jednoznaczną ocenę potencjału genotoksycznego. Długoterminowe badania rakotwórczości wykazały brak karcynogenności u szczurów, natomiast u myszy w dwóch z trzech eksperymentów stwierdzono liczne gruczolaki komórek wątroby po podaniu wysokich dawek metamizolu.
ciałko Heinza, działanie teratogenne, embriotoksyczność, genotoksyczność, gruczolak komórek wątroby, metamizol sodowy, niedokrwistość hemolityczna, płodność, rakotwórczość, retykulocyt, śmierć zarodka, toksyczność, wpływ na reprodukcję, zaburzenie czynnościowe nerek, zaburzenie czynnościowe wątroby, zmiana hematologiczna
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tramadol Krka 100 mg/ 2 ml

Przedkliniczne badania tramadolu chlorowodorku (50 mg/mL lub 100 mg/2 mL, roztwór do wstrzykiwań/infuzji) wykazały brak istotnych zmian hematologicznych, klinicznych, biochemicznych i histologicznych po wielokrotnym podaniu u szczurów i psów, zarówno pozajelitowo, jak i doustnie, w okresie od 6 do 26 tygodni, a także w długoterminowym badaniu doustnym u psów przez 12 miesięcy. Objawy neurologiczne, takie jak pobudzenie, ślinotok, drgawki oraz ograniczenie przyrostu masy ciała, pojawiały się jedynie przy dawkach znacznie przekraczających dawki terapeutyczne. Tolerancja leku była dobra przy dawkach doustnych do 20 mg/kg u szczurów oraz do 10 mg/kg doustnie i 20 mg/kg doodbytniczo u psów. W badaniach reprodukcyjnych u samic szczurów dawki ≥50 mg/kg/dobę powodowały toksyczność matczyną, zwiększoną śmiertelność noworodków oraz zaburzenia rozwojowe, takie jak zaburzenia kostnienia, opóźnione wykształcenie ujścia pochwy i opóźnione otwarcie oczu, natomiast płodność samców i samic nie była negatywnie dotknięta. U królików toksyczność pojawiała się przy dawkach ≥125 mg/kg, również z zaburzeniami rozwoju kości potomstwa.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie tolerancji, drgawki, efekt toksyczny, gruczolak komórek wątroby, guz płuc, królik, ośrodkowy układ nerwowy, pobudzenie, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, ślinotok, substancja niemutagenna, toksyczność matczyna, toksyczność wielokrotnego podania, tramadol, tramadol chlorowodorek, wpływ na rozrodczość, zaburzenie kostnienia
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – MaxAlgina 500 mg

Przedkliniczne badania toksyczności metamizolu sodowego jednowodnego, głównego składnika leku MaxAlgina, obejmowały długoterminowe eksperymenty na szczurach i psach, z dawkami od 100 do 900 mg/kg masy ciała podawanymi doustnie przez 6 miesięcy. W najwyższych dawkach (900 mg/kg u szczurów, 300 mg/kg u psów) zaobserwowano hematologiczne zmiany, takie jak wzrost liczby retykulocytów, obecność ciałek Heinza oraz niedokrwistość hemolityczną, a także zaburzenia funkcji nerek i wątroby. Ocena mutagenności dała wyniki niejednoznaczne, natomiast badania rakotwórczości wykazały brak potencjału nowotworowego u szczurów, choć u myszy przy wysokich dawkach odnotowano zwiększoną częstość gruczolaków wątroby, co sugeruje możliwe ryzyko przy długotrwałym stosowaniu dużych dawek.
badanie in vitro, badanie in vivo, ciałka Heinza, działanie teratogenne, gruczolak komórek wątroby, MaxAlgina, metamizol, metamizol sodowy jednowodny, mutagenność, niedokrwistość hemolityczna, rakotwórczość, retykulocyt, śmiertelność zarodków, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność subchroniczna, układ krwiotwórczy
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Pyralgina 500 mg

Metamizol sodowy, substancja czynna preparatu Pyralgina, wykazuje dawkozależny profil toksyczności po wielokrotnym podaniu w badaniach przedklinicznych na szczurach i psach. W szczurach, przy dawkach od 100 do 900 mg/kg m.c./dobę podawanych doustnie przez 6 miesięcy, zaobserwowano istotne zmiany hematologiczne, w tym zwiększenie liczby retykulocytów i obecność ciałek Heinza przy dawce 900 mg/kg m.c. Po 13 tygodniach. U psów, dawki od 300 mg/kg m.c./dobę indukowały niedokrwistość hemolityczną oraz zaburzenia funkcji wątroby i nerek. Potencjał genotoksyczny metamizolu pozostaje niejednoznaczny ze względu na sprzeczne wyniki testów in vitro i in vivo, natomiast badania rakotwórczości wykazały brak działania karcynogennego u szczurów, choć u myszy zaobserwowano występowanie gruczolaków komórek wątroby przy wysokich dawkach, co sugeruje gatunkową zmienność odpowiedzi.
badanie płodności, badanie przedkliniczne, ciałko Heinza, działanie karcynogenne, działanie teratogenne, gruczolak komórek wątroby, metamizol, metamizol sodowy, niedokrwistość hemolityczna, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, retykulocyt, toksyczność po wielokrotnym podaniu, toksyczność zarodkowa, wpływ na reprodukcję, zaburzenie funkcji nerek, zaburzenie funkcji wątroby, zmiana hematologiczna
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Pyralgin 500 mg/ml

Przedkliniczne badania toksyczności metamizolu sodowego jednowodnego wykazały dawko-zależne efekty niepożądane u zwierząt laboratoryjnych. U szczurów, po 6-miesięcznej ekspozycji doustnej w dawkach 100-900 mg/kg m.c., przy najwyższej dawce zaobserwowano zwiększenie liczby retykulocytów oraz obecność ciałek Heinza po 13 tygodniach. U psów, przy dawkach ≥300 mg/kg m.c., stwierdzono niedokrwistość hemolityczną oraz zaburzenia funkcji nerek i wątroby. Badania mutagenności dały wyniki niejednoznaczne, co uniemożliwia jednoznaczną ocenę potencjału mutagennego. W kontekście rakotwórczości, długoterminowe badania u szczurów nie wykazały działania kancerogennego, natomiast u myszy zaobserwowano zwiększoną częstość gruczolaków wątroby przy wysokich dawkach.
badanie mutagenności, ciałko Heinza, działanie teratogenne, działanie toksyczne, gruczolak komórek wątroby, komórka wątroby, krwinka czerwona, metabolit metamizolu, metamizol sodowy jednowodny, niedokrwistość hemolityczna, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, Pyralgin, retykulocyt, śmierć zarodka, toksyczność po podaniu, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotna, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Pyretolek 500 mg

Przedkliniczne badania bezpieczeństwa metamizolu sodowego wykazały, że długotrwałe podawanie tego leku w wysokich dawkach (do 900 mg/kg m.c. u szczurów i 600 mg/kg m.c. u psów) może prowadzić do hematotoksyczności, w tym zwiększenia liczby retykulocytów i ciałek Heinza oraz niedokrwistości hemolitycznej, a także do zaburzeń czynności nerek i wątroby. Wyniki badań mutagenności są niejednoznaczne, co utrudnia ocenę potencjału mutagennego metamizolu. Długoterminowe badania rakotwórczości nie wykazały istotnego ryzyka u szczurów, jednak u myszy zaobserwowano występowanie licznych gruczolaków komórek wątroby przy wysokich dawkach. Embriotoksyczność nie wykazała działania teratogennego, choć u królików śmierć zarodków występowała już przy dawce 100 mg/kg m.c., a u szczurów dawki powyżej 100 mg/kg m.c. powodowały wydłużenie ciąży, upośledzenie porodu i zwiększoną śmiertelność matek i młodych.
badanie mutagenności, ciałka Heinza, dawka dobowa, działanie teratogenne, embriotoksyczność, gruczolak komórek wątroby, karmienie piersią, metabolit metamizolu, metamizol sodowy, niedokrwistość hemolityczna, potencjał rakotwórczy, przenikanie do mleka ludzkiego, retykulocyt, śmierć zarodka, toksyczność po podaniu wielokrotnym, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Axonalgin 1000 mg

Metamizol sodowy jednowodny, substancja czynna leku Axonalgin, poddany został szerokim badaniom przedklinicznym obejmującym toksyczność subchroniczną i przewlekłą, mutagenność, rakotwórczość oraz wpływ na reprodukcję i rozwój płodu. W badaniach na szczurach dawki od 100 do 900 mg/kg mc. podawane doustnie przez 6 miesięcy wykazały istotne zmiany hematologiczne jedynie przy dawce 900 mg/kg mc., objawiające się wzrostem liczby retykulocytów i obecnością ciałek Heinza po 13 tygodniach. U psów, przy dawkach ≥300 mg/kg mc. przez 6 miesięcy, zaobserwowano niedokrwistość hemolityczną oraz dysfunkcje nerek i wątroby. Wyniki testów mutagenności były niejednoznaczne, a badania rakotwórczości wykazały brak potencjału u szczurów, natomiast u myszy stwierdzono zwiększoną częstość gruczolaków komórek wątroby przy wysokich dawkach metamizolu.
badanie przedkliniczne, ciałka Heinza, gruczolak komórek wątroby, metabolit leku, metamizol sodowy, niedokrwistość hemolityczna, obumarcie zarodka, płodność pokolenia F1, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, retykulocyt, teratogenność, toksyczność matczyna, toksyczność przewlekła, toksyczność subchroniczna, zaburzenia czynności wątroby
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tramundin 100 mg

Przedkliniczne badania bezpieczeństwa chlorowodorku tramadolu, substancji czynnej leku Tramundin, nie wykazały potencjału genotoksycznego, co potwierdzają negatywne wyniki testów mutacji w komórkach bakteryjnych, aberracji chromosomowych in vitro oraz testu mikrojądrowego in vivo u myszy. Pomimo dodatnich wyników w badaniach na komórkach chłoniaka u myszy w warunkach aktywacji metabolicznej, całościowa analiza danych nie wskazuje na ryzyko mutagenności u ludzi. Długoterminowe badania rakotwórczości na szczurach i myszach, obejmujące podawanie doustne przez 2 lata, nie wykazały jednoznacznego działania karcynogennego, choć u samców myszy zaobserwowano wzrost gruczolaków wątroby od dawki 15 mg/kg mc./dobę (nieistotny statystycznie), a u samic wzrost nowotworów płuc istotny statystycznie, lecz niezależny od dawki.
aberracja chromosomowa, aktywacja metaboliczna, badanie genotoksyczności, chlorowodorek tramadolu, dawka terapeutyczna, działanie karcynogenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie toksyczne, funkcja rozrodcza, gruczolak komórek wątroby, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, rozwój postnatalny, substancja czynna, substancja mutagenna, test mikrojądrowy, toksyczność matczyna, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozwojowa, zaburzenie kostnienia