Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku Metamizol Krka

Dostępne dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania metamizolu sodowego obejmują badania toksyczności podprzewlekłej i przewlekłej, ocenę potencjału mutagennego i rakotwórczego oraz wpływ na reprodukcję. Poniżej przedstawiono szczegółowe wyniki tych badań, które stanowią istotne informacje dla klinicystów w kontekście oceny profilu bezpieczeństwa leku Metamizol Krka.¹

Toksyczność podprzewlekła i przewlekła

Badania oceniające toksyczność podprzewlekłą i przewlekłą metamizolu przeprowadzono na różnych gatunkach zwierząt laboratoryjnych. W badaniach na szczurach, którym podawano metamizol doustnie przez okres 6 miesięcy w dawkach 100-900 mg na kilogram masy ciała, zaobserwowano zależne od dawki efekty toksyczne. Przy najwyższym poziomie dawkowania (900 mg/kg m.c.) po 13 tygodniach ekspozycji stwierdzono znaczący wzrost liczby retykulocytów oraz powstawanie ciałek Heinza w krwinkach czerwonych.²

W badaniach na psach, którym podawano metamizol przez 6 miesięcy w dawkach dobowych od 30 mg do 600 mg na kilogram masy ciała, zaobserwowano efekty toksyczne zależne od wielkości dawki. Począwszy od dawki 300 mg/kg m.c. występowała niedokrwistość hemolityczna oraz zaburzenia czynności nerek i wątroby. Te objawy toksyczności narządowej wskazują na potencjalne ryzyko przy przewlekłej ekspozycji na wysokie dawki metamizolu.³

Potencjał mutagenny

Ocena potencjału mutagennego metamizolu przeprowadzona została w szeregu badań in vitro oraz in vivo. Dostępne dane wskazują na niejednoznaczne wyniki – w identycznych systemach testowych uzyskiwano czasem sprzeczne rezultaty. Ta niespójność wyników sugeruje, że jednoznaczna ocena potencjału mutagennego metamizolu jest utrudniona i wymaga ostrożnej interpretacji.⁴

Potencjał rakotwórczy

Długoterminowe badania rakotwórczości przeprowadzone na szczurach nie wykazały potencjału kancerogennego metamizolu. Natomiast w badaniach na myszach uzyskano niejednoznaczne wyniki. W dwóch z trzech długookresowych badań na tych gryzoniach, którym podawano duże dawki metamizolu, zaobserwowano zwiększoną częstość występowania gruczolaków komórek wątroby. Dane te wskazują na możliwy, zależny od gatunku, potencjał rakotwórczy przy długotrwałej ekspozycji na wysokie dawki.⁵

Toksyczność reprodukcyjna

Badania toksyczności reprodukcyjnej metamizolu przeprowadzono zarówno na szczurach, jak i królikach. Wyniki badań embriotoksyczności nie wykazały działania teratogennego metamizolu u obu gatunków, co jest istotną informacją w kontekście bezpieczeństwa stosowania leku.⁶

Zaobserwowano jednak następujące efekty toksyczne w zależności od gatunku:

• U królików śmierć zarodków występowała już przy dawce dobowej 100 mg/kg masy ciała, która nie wykazywała toksyczności u samic. Wskazuje to na specyficzną wrażliwość zarodków króliczych na metamizol.⁷
• U szczurów śmierć zarodków obserwowano po podaniu dawek, które wykazywały również toksyczność dla samic. Dawki dobowe powyżej 100 mg/kg masy ciała powodowały wydłużenie czasu trwania ciąży oraz upośledzenie przebiegu porodu, co skutkowało zwiększoną śmiertelnością zarówno samic, jak i ich potomstwa.⁸

Wpływ na płodność

Badania płodności wykazały nieznaczne obniżenie częstości zachodzenia w ciążę w pokoleniu rodzicielskim przy dawkach dobowych przekraczających 250 mg/kg masy ciała. Co istotne, płodność pokolenia F1 nie została upośledzona, co sugeruje brak transgeneracyjnego wpływu metamizolu na zdolności reprodukcyjne.⁹

Przenikanie do mleka matki

Udokumentowano, że metabolity metamizolu przenikają do mleka matki. Jednak na podstawie dostępnych danych przedklinicznych nie można jednoznacznie określić wpływu tych metabolitów na organizm niemowląt karmionych piersią. Ta luka w danych przedklinicznych powinna być uwzględniana przy podejmowaniu decyzji o stosowaniu metamizolu u kobiet karmiących piersią.¹⁰