nadmierne wydzielanie żołądkowe

Nadmierne wydzielanie żołądkowe (hipersekrecja żołądkowa) to stan, w którym dochodzi do zwiększonej produkcji soku żołądkowego zawierającego kwas solny, pepsyny i inne enzymy trawienne. Zjawisko to może występować jako objaw różnych schorzeń układu pokarmowego, w tym choroby wrzodowej, zespołu Zollingera-Ellisona, czy infekcji Helicobacter pylori.

Klinicznie nadmierne wydzielanie żołądkowe objawia się najczęściej zgagą, bólem w nadbrzuszu, uczuciem pełności, nudnościami oraz odbijaniem kwaśnej treści. W diagnostyce kluczową rolę odgrywa gastroskopia, badania pH-metryczne oraz oznaczenie stężenia gastryny w surowicy krwi, szczególnie przy podejrzeniu zespołu Zollingera-Ellisona.

Leczenie nadmiernego wydzielania żołądkowego obejmuje farmakoterapię z wykorzystaniem inhibitorów pompy protonowej (IPP), blokerów receptora H2 oraz leków zobojętniających kwas żołądkowy. W przypadkach opornych na leczenie zachowawcze lub przy występowaniu powikłań, może być konieczne leczenie chirurgiczne. Istotna jest również identyfikacja i leczenie choroby podstawowej wywołującej hipersekrecję.

Powiązane wpisy

Leksykon substancji czynnych
Wapnia węglan – Przedawkowanie

Węglan wapnia (Calcii carbonas) jest szeroko stosowany jako środek zobojętniający kwas żołądkowy, obecny m.in. w preparatach Manti Extra (800 mg/tabletka), Rennie Antacidum i Rennie Fruit (680 mg/tabletka). Przedawkowanie może wystąpić zarówno po jednorazowym spożyciu dużej dawki, jak i w wyniku długotrwałego stosowania dawek przekraczających 3-4 g/dobę, szczególnie u pacjentów z upośledzoną funkcją nerek. Klinicznie przedawkowanie manifestuje się hiperkalcemią (>2,6 mmol/l), zasadowicą metaboliczną (pH >7,45), niewydolnością nerek oraz hipermagnezemią w przypadku jednoczesnego stosowania preparatów zawierających magnez. W ciężkich przypadkach może rozwinąć się zespół mleczno-alkaliczny, charakteryzujący się triadą: hiperkalcemia, zasadowica metaboliczna i niewydolność nerek. Objawy obejmują nudności, wymioty, zaparcia, osłabienie mięśni, zaburzenia rytmu serca oraz depresję ośrodkowego układu nerwowego.
dekontaminacja przewodu pokarmowego, depresja OUN, famotydyna, hiperkalcemia, hipermagnezemia, hipofosfatemia, nadmierne wydzielanie żołądkowe, neutralizacja kwasu żołądkowego, niewydolność nerek, osłabienie mięśni, parametry biochemiczne krwi, pH krwi, płukanie żołądka, stężenie kreatyniny, stężenie wapnia we krwi, węglan wapnia, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, zaburzenie równowagi kwasowo-zasadowej, zasadowica metaboliczna, zespół mleczno-alkaliczny
Leksykon leków
Przedawkowanie – Manti Extra 10 mg + 165 mg + 800 mg

Przedawkowanie leku Manti Extra, zawierającego famotydynę (10 mg), magnezu wodorotlenek (165 mg) oraz wapnia węglan (800 mg), wymaga natychmiastowego postępowania medycznego, mimo ograniczonych danych klinicznych. Famotydyna wykazuje dobrą tolerancję nawet przy dawkach do 800 mg/dobę przez rok, bez poważnych działań niepożądanych. W przypadku podejrzenia przedawkowania zaleca się płukanie żołądka, leczenie objawowe oraz monitorowanie stanu klinicznego pacjenta, ze szczególnym uwzględnieniem parametrów życiowych, równowagi elektrolitowej (stężenia magnezu i wapnia), funkcji nerek (kreatynina, mocznik, GFR), równowagi kwasowo-zasadowej oraz EKG w celu wykrycia zaburzeń rytmu serca.
depresja OUN, famotydyna, funkcja nerek, GFR, hiperkalcemia, hipermagnezmia, hipotensja, kamica nerkowa, leczenie objawowe, Manti Extra, monitorowanie kliniczne, nadmierne wydzielanie żołądkowe, niewydolność nerek, ośrodkowy układ nerwowy, pH krwi, płukanie żołądka, przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, równowaga elektrolitowa, równowaga kwasowo-zasadowa, węglan wapnia, wodorotlenek magnezu, zaburzenia rytmu serca, zespół mleczno-zasadowy
Leksykon substancji czynnych
Magnezu wodorotlenek – Przedawkowanie

Magnezu wodorotlenek (Magnesii hydroxidum) jest stosowany jako składnik preparatów zobojętniających kwas solny w żołądku, obecny m.in. w tabletkach Manti (200 mg) i Manti Extra (165 mg). Jednorazowe, znaczne przedawkowanie ma niskie ryzyko toksyczności ogólnoustrojowej ze względu na minimalne wchłanianie z przewodu pokarmowego, choć mogą wystąpić przejściowe dolegliwości żołądkowo-jelitowe, takie jak nudności. Długotrwałe stosowanie w dużych dawkach może prowadzić do poważnych zaburzeń metabolicznych, w tym hipofosfatemii (obniżenie fosforu), hiperkalcemii (podwyższenie wapnia we krwi) oraz hiperkalciurii (zwiększone wydalanie wapnia z moczem), co może skutkować osteodystrofią lub osteomalacją. Szczególnie narażeni są pacjenci z niewydolnością nerek, u których kumulacja magnezu może wywołać hipermagnezemię manifestującą się hipotensją, bradykardią i zaburzeniami oddychania, włącznie z depresją oddechową.
badanie EKG, ból kostny, ból mięśniowy, bradykardia, demineralizacja kości, depresja oddechowa, dializoterapia, dolegliwość żołądkowo-jelitowa, gospodarka wapniowo-fosforanowa, hiperkalcemia, hiperkalciuria, hipermagnezemia, hipofosfatemia, hipotensja, kamica nerkowa, magnezu wodorotlenek, metabolizm kostny, nadmierne wydzielanie żołądkowe, niewydolność nerek, osteodystrofia, osteomalacja, płukanie żołądka, powikłanie metaboliczne, preparat zobojętniający kwas solny, przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, stężenie elektrolitów, układ bodźcoprzewodzący serca, wydolność nerek, zaburzenie gospodarki elektrolitowej, zaburzenie oddychania, zaburzenie przewodu pokarmowego, złamanie kości

nadmierne wydzielanie żołądkowe

Powiązane wpisy

Wapnia węglan – Przedawkowanie

Przedawkowanie – Manti Extra 10 mg + 165 mg + 800 mg

Magnezu wodorotlenek – Przedawkowanie