antagonista histaminy

Antagoniści histaminy to grupa leków, które blokują działanie histaminy poprzez wiązanie się z jej receptorami, uniemożliwiając jej aktywację. Histamina jest mediatorem zapalnym odpowiedzialnym za wiele objawów alergicznych, takich jak świąd, obrzęk, wydzielina z nosa czy skurcz oskrzeli.

Wyróżniamy dwie główne klasy antagonistów histaminy: blokery receptora H1 (leki przeciwhistaminowe) oraz blokery receptora H2. Leki przeciwhistaminowe H1 dzielą się na pierwszą generację (np. difenhydramina, klemastyna), które przenikają barierę krew-mózg i mogą powodować sedację, oraz drugą generację (np. cetyryzyna, loratadyna), które są bardziej selektywne i rzadziej wywołują efekty ośrodkowe. Antagoniści receptora H2 (np. ranitydyna, famotydyna) są stosowane głównie w schorzeniach żołądkowo-jelitowych do zmniejszenia wydzielania kwasu żołądkowego.

W praktyce klinicznej antagoniści histaminy znajdują zastosowanie w leczeniu alergicznego nieżytu nosa, pokrzywki, reakcji alergicznych, choroby lokomocyjnej, bezsenności (niektóre leki pierwszej generacji) oraz chorób związanych z nadmiernym wydzielaniem kwasu żołądkowego. Leki przeciwhistaminowe stanowią również ważny element postępowania w nagłych reakcjach alergicznych, choć nie zastępują adrenaliny w leczeniu anafilaksji.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl