blok nerwowo-mięśniowy niedepolaryzacyjny

Blok nerwowo-mięśniowy niedepolaryzacyjny to stan farmakologicznego porażenia mięśni poprzecznie prążkowanych, wywołany przez leki zwane niedepolaryzacyjnymi środkami zwiotczającymi. W przeciwieństwie do środków depolaryzacyjnych (np. sukcynylocholiny), te leki działają jako antagoniści receptorów acetylocholinowych, nie wywołując depolaryzacji błony mięśniowej.

Mechanizm działania środków niedepolaryzacyjnych polega na kompetycyjnym blokowaniu receptorów nikotynowych acetylocholiny na płytce motorycznej, co uniemożliwia przekazanie impulsu nerwowego i skutkuje brakiem skurczu mięśnia. Do najczęściej stosowanych należą: rokuronium, wekuronium, atrakurium, cisatrakurium i miwakurium.

Klinicznie blok niedepolaryzacyjny charakteryzuje się brakiem fascykulacji mięśniowych podczas indukcji, bardziej przewidywalnym czasem działania oraz możliwością odwrócenia za pomocą inhibitorów cholinoesterazy (neostygmina) lub selektywnych środków wiążących (sugammadeks dla rokuronium i wekuronium). Środki te są powszechnie stosowane podczas znieczulenia ogólnego do intubacji dotchawiczej i zapewnienia odpowiednich warunków operacyjnych.

Monitorowanie głębokości bloku nerwowo-mięśniowego niedepolaryzacyjnego odbywa się za pomocą stymulacji nerwu obwodowego (najczęściej nerwu łokciowego) i oceny odpowiedzi mięśniowej. Stosuje się różne wzorce stymulacji: pojedyncze drażnienie, train-of-four (TOF), tetaniczną oraz post-tetaniczną. Wartość TOF poniżej 0,9 sugeruje niepełne ustąpienie bloku i może wiązać się z ryzykiem powikłań oddechowych.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Interakcje leku – Cisatracurium Accord 2 mg/ml

Cisatrakurium, jako niedepolaryzujący środek zwiotczający mięśnie, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą znacząco modyfikować jego siłę i czas działania. Wziewne anestetyki (enfluran, izofluran, halotan), aminoglikozydy, polimyksyny, tetracykliny, beta-adrenolityki (np. propranolol), leki przeciwarytmiczne (lidokaina, prokainamid, chinidyna), sole magnezu i litu oraz leki blokujące zwoje nerwowe nasilają i wydłużają blok nerwowo-mięśniowy wywołany przez cisatrakurium. Szczególnie istotne jest unikanie podawania suksametonium po cisatrakurium ze względu na ryzyko złożonego i długotrwałego bloku, który może być oporny na odwrócenie przez inhibitory acetylocholinoesterazy. W przypadku stosowania tych leków zaleca się staranne monitorowanie funkcji nerwowo-mięśniowej oraz dostosowanie dawki cisatrakurium.
acetazolamid, amikacyna, aminoglikozyd, antagonista acetylocholinoesterazy, blok nerwowo-mięśniowy, blok nerwowo-mięśniowy niedepolaryzacyjny, bloker kanału wapniowego, chinidyna, chlorochina, chlorpromazyna, choroba Alzheimera, D-penicylamina, diltiazem, diuretyk, donepezyl, eliminacja Hofmanna, enfluran, fenytoina, furosemid, gentamycyna, halotan, heksametonium, inhibitor acetylocholinoesterazy, izofluran, karbamazepina, ketamina, klindamycyna, lek beta-adrenolityczny, lek blokujący przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwpadaczkowy, lek przeciwreumatyczny, lek tiazydowy, lidokaina, linkomycyna, mannitol, miastenia, oksprenolol, polimyksyna, prokainamid, propranolol, siarczan magnezu, sole litu, sole magnezu, spektynomycyna, steroid, streptomycyna, suksametonium, tetracyklina, trimetafan, węglan litu, werapamil, wziewny lek znieczulający, zespół miasteniczny
Leksykon leków
Interakcje leku – Nimbex 2 mg/ml

Cisatrakurium, jako niedepolaryzujący środek zwiotczający mięśnie, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą znacząco modyfikować jego działanie. Wziewne anestetyki (enfluran, izofluran, halotan) oraz ketamina nasilają blok nerwowo-mięśniowy, co wymaga dostosowania dawki. Antybiotyki z grup aminoglikozydów, polimyksyn, tetracyklin, linkomycyny i klindamycyny, a także leki przeciwarytmiczne (propranolol, blokery kanałów wapniowych, lidokaina, prokainamid, chinidyna) i diuretyki (furosemid, tiazydy, mannitol, acetazolamid) mogą przedłużać i wzmacniać efekt cisatrakurium poprzez mechanizmy presynaptyczne i zmiany elektrolitowe. Szczególnie istotne jest nasilenie bloku przez sole magnezu (siarczan magnezu) oraz sole litu, które wpływają na funkcję płytki nerwowo-mięśniowej. Podanie suksametonium po cisatrakurium może prowadzić do złożonego i przedłużonego bloku, trudnego do odwrócenia antagonistami acetylocholinoesterazy.
acetazolamid, acetylocholina, aminoglikozyd, antybiotyk, beta-adrenolityk, blok nerwowo-mięśniowy, blok nerwowo-mięśniowy niedepolaryzacyjny, bloker kanału wapniowego, chinidyna, chlorochina, chlorpromazyna, choroba Alzheimera, cisatrakurium, D-penicylamina, diuretyk, donepezil, enfluran, fenytoina, furosemid, halotan, heksametonium, inhibitor acetylocholinoesterazy, izofluran, karbamazepina, ketamina, klindamycyna, lek blokujący zwoje nerwowe, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwpadaczkowy, lek przeciwreumatyczny, lidokaina, linkomycyna, mannitol, miastenia, Nimbex, oksprenolol, polimyksyna, prokainamid, propranolol, rozkład Hofmanna, sól litu, sól magnezu, spektynomycyna, steroid, stymulator nerwów obwodowych, suksametonium, tetracyklina, tiazyd, trimetafan, zespół miasteniczny

blok nerwowo-mięśniowy niedepolaryzacyjny

Powiązane wpisy

Interakcje leku – Cisatracurium Accord 2 mg/ml

Interakcje leku – Nimbex 2 mg/ml