badanie scyntygraficzne kości
Badanie scyntygraficzne kości to metoda diagnostyczna z zakresu medycyny nuklearnej, polegająca na dożylnym podaniu radioizotopu (najczęściej technetu-99m połączonego z fosfonianami lub fosforanami), który gromadzi się w miejscach zwiększonego metabolizmu kostnego. Następnie za pomocą gamma kamery rejestruje się promieniowanie emitowane przez izotop, co pozwala na uzyskanie obrazu rozkładu znacznika w układzie kostnym.
Metoda ta charakteryzuje się wysoką czułością (około 95%) w wykrywaniu zmian patologicznych w kościach, nawet na bardzo wczesnym etapie, gdy zmiany nie są jeszcze widoczne w klasycznych badaniach radiologicznych. Scyntygrafia kości jest szczególnie przydatna w diagnostyce przerzutów nowotworowych do kości, pierwotnych guzów kości, złamań przeciążeniowych, zapaleń kości i szpiku, zmian zwyrodnieniowych czy martwicy jałowej.
Zaletą badania jest możliwość oceny całego układu kostnego podczas jednego badania, przy stosunkowo niskiej dawce promieniowania. Wadą jest natomiast niska swoistość – zwiększone gromadzenie znacznika występuje w wielu stanach patologicznych, co wymaga korelacji z obrazem klinicznym i innymi badaniami obrazowymi (RTG, TK, MR) w celu ustalenia ostatecznego rozpoznania.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Chłoniak – Diagnostyka i diagnoza
Chłoniaki stanowią heterogenną grupę nowotworów złośliwych układu limfatycznego, których prawidłowa diagnostyka jest kluczowa dla wyboru terapii i oceny rokowania. Podstawą rozpoznania jest biopsja węzła chłonnego, preferencyjnie wycinająca, umożliwiająca ocenę architektury węzła i identyfikację charakterystycznych komórek, np. Reed-Sternberga w chłoniaku Hodgkina. Diagnostyka uzupełniana jest przez badania histopatologiczne, immunofenotypowanie, cytogenetykę oraz molekularne techniki, takie jak sekwencjonowanie NGS. Badania obrazowe, w tym CT, PET-CT (z użyciem 18F-FDG) oraz MRI, pozwalają na ocenę rozprzestrzenienia choroby i monitorowanie odpowiedzi na leczenie. Badania laboratoryjne, w tym morfologia krwi, testy funkcji wątroby i nerek oraz markery biochemiczne (np. LDH), dostarczają informacji o stanie ogólnym pacjenta i mają znaczenie prognostyczne. Biopsja i aspiracja szpiku kostnego są istotne w ocenie zajęcia szpiku i określaniu stadium zaawansowania.
aberracja chromosomowa, analiza histopatologiczna, anemia, aspiracja szpiku kostnego, badanie cytogenetyczne, badanie fizykalne, badanie scyntygraficzne kości, biopsja, biopsja cienkoigłowa, biopsja nacinająca, biopsja płynna, biopsja szpiku kostnego, biopsja węzła chłonnego, biopsja wycinająca, chłoniak, chłoniak Hodgkina, chłoniak non-Hodgkin, cytometria przepływowa, dehydrogenaza mleczanowa, hematopatolog, immunofenotypowanie, klasyfikacja Ann Arbor, klasyfikacja Lugano, komórka Reed-Sternberga, laparoskopia, leukocytoza, małopłytkowość, mediastinoskopia, morfologia krwi, nowotwór złośliwy układu limfatycznego, powiększony węzeł chłonny, pozytonowa tomografia emisyjna, rezonans magnetyczny, rozlany chłoniak z dużych komórek B, sekwencjonowanie nowej generacji, tomografia komputerowa