indukcja znieczulenia ogólnego
Indukcja znieczulenia ogólnego to początkowa faza znieczulenia, podczas której pacjent przechodzi ze stanu czuwania do stanu znieczulenia ogólnego. Jest to kluczowy etap procedury anestezjologicznej, wymagający precyzyjnego dawkowania leków oraz ciągłego monitorowania parametrów życiowych pacjenta.
W standardowej procedurze indukcji stosuje się sekwencję leków: najpierw podaje się środek indukujący (np. propofol, etomidat, ketamina), następnie opioid (fentanyl, remifentanyl) oraz środek zwiotczający mięśnie (np. rokuronium, sukcynylocholina) przy planowanej intubacji dotchawiczej. Wybór konkretnych leków zależy od stanu klinicznego pacjenta, rodzaju zabiegu oraz potencjalnych czynników ryzyka.
Szczególną formą jest tzw. szybka indukcja (RSI – Rapid Sequence Induction), stosowana u pacjentów z pełnym żołądkiem lub w sytuacjach nagłych, mająca na celu zminimalizowanie ryzyka aspiracji treści żołądkowej. Technika ta charakteryzuje się jednoczesnym podaniem środka indukującego i zwiotczającego, pominięciem wentylacji przez maskę oraz zastosowaniem ucisku na chrząstkę pierścieniowatą (manewr Sellicka).
Podczas indukcji anestezjolog musi być przygotowany na potencjalne powikłania, takie jak hipotensja, bradykardia czy trudności z utrzymaniem drożności dróg oddechowych. Monitorowanie EKG, ciśnienia tętniczego, saturacji oraz kapnografii jest standardem postępowania podczas tego etapu znieczulenia.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Ketalar 10 10 mg/ml
Ketalar 10 to roztwór do wstrzykiwań zawierający 10 mg/ml ketaminy (chlorowodorek), stosowany w anestezjologii jako samodzielny środek anestetyczny do krótkotrwałych procedur diagnostycznych i chirurgicznych bez konieczności zwiotczenia mięśni szkieletowych. Może być również używany do indukcji znieczulenia ogólnego oraz w połączeniu z innymi lekami znieczulającymi w celu uzyskania zrównoważonego efektu anestetycznego. Ketalar 10 jest szczególnie wskazany do podania domięśniowego, w zabiegach na powłokach ciała (np. opracowanie ran, bolesne opatrunki, przeszczepy skóry u pacjentów z oparzeniami), procedurach diagnostycznych i terapeutycznych u dzieci oraz w sytuacjach trudnej kontroli drożności dróg oddechowych, dzięki relatywnie mniejszemu wpływowi na napięcie mięśni dróg oddechowych. Lek jest stosowany zarówno u pacjentów pediatrycznych, jak i dorosłych.
chlorowodorek ketaminy, drożność dróg oddechowych, górne drogi oddechowe, indukcja znieczulenia ogólnego, leki znieczulające, odruchy gardłowe, opracowanie ran, pacjent pediatryczny, podanie domięśniowe, przeszczep skóry, roztwór do wstrzykiwań, środek anestetyczny, wydzielanie śliny, wydzielina tchawiczo-oskrzelowa, zwiotczenie mięśni szkieletowych - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Propofol 1% MCT/LCT Fresenius 10 mg/ml
Propofol 1% MCT/LCT Fresenius to dożylna emulsja olej w wodzie zawierająca 10 mg propofolu/ml, dostępna w ampułkach i fiolkach o pojemnościach 20 ml (200 mg), 50 ml (500 mg) i 100 ml (1000 mg). Lek jest wskazany do indukcji i podtrzymania znieczulenia ogólnego u dorosłych, młodzieży oraz dzieci powyżej 1 miesiąca życia, sedacji podczas zabiegów diagnostycznych i chirurgicznych u pacjentów powyżej 1 miesiąca życia oraz sedacji pacjentów wentylowanych mechanicznie na oddziałach intensywnej terapii (wiek >16 lat). Nie jest zalecany dla noworodków i niemowląt poniżej 1 miesiąca życia oraz do sedacji na OIT u dzieci poniżej 16 lat. Propofol może być stosowany jako monoterapia lub w połączeniu z innymi lekami znieczulającymi miejscowo lub regionalnie, co umożliwia dostosowanie głębokości sedacji do rodzaju procedury.
anestetyki wziewne, anestezjolog, emulsja oleju w wodzie, endoskopia, endoskopia przewodu pokarmowego, indukcja znieczulenia ogólnego, monitorowanie funkcji życiowych, olej sojowy, opioidy, saturacja krwi, sedacja OIT, sedacja proceduralna, specjalista intensywnej terapii, TIVA, tlenoterapia, udrożnienie dróg oddechowych, wentylacja mechaniczna, znieczulenie miejscowe, znieczulenie ogólne, znieczulenie regionalne, znieczulenie zbalansowane - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Provive 10 mg/ml
Provive (propofol) 10 mg/ml jest podawany dożylnie w formie emulsji do wstrzykiwań lub infuzji, z koniecznością stosowania dodatkowej analgezji. Dawkowanie jest indywidualizowane i zależy od wieku, masy ciała oraz odpowiedzi pacjenta. U dorosłych do 55 lat dawka indukcyjna wynosi 1,5–2,5 mg/kg mc., podawana powoli (20–50 mg/min), z zaleceniem 40 mg co 10 sekund u zdrowych pacjentów i 20 mg co 10 sekund u pacjentów ASA III-IV. U osób powyżej 55 lat dawka i tempo podawania są mniejsze. Do podtrzymania znieczulenia stosuje się infuzję ciągłą 4-12 mg/kg mc./h lub bolusy 25-50 mg. Sedacja na OIT wymaga infuzji 0,3-4,0 mg/kg mc./h, nie przekraczając 4 mg/kg mc./h, bez stosowania systemu TCI. U dzieci powyżej 1 miesiąca dawka indukcyjna wynosi 2,5 mg/kg (u młodszych dzieci 2,5–4 mg/kg), a podtrzymująca 9-15 mg/kg mc./h, z koniecznością monitorowania lipidów ze względu na ryzyko zespołu przeciążenia tłuszczem.
ampułko-strzykawka, analgezja, dawka jednorazowa, depresja krążeniowo-oddechowa, emulsja do wstrzykiwań, farmakokinetyka i farmakodynamika, głębokość znieczulenia, indukcja znieczulenia ogólnego, infuzja ciągła, infuzja sterowana stężeniem docelowym, klasyfikacja ASA, laryngoskopia, objawy odstawienia, podtrzymanie znieczulenia ogólnego, premedykacja, propofol, sedacja podstawowa, sedacja wentylowanych pacjentów, stężenie lipidów w osoczu, Target Controlled Infusion, wstrzyknięcie w bolusie, zespół przeciążenia tłuszczem - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Propofol Baxter 20 mg/ml
Propofol Baxter to dożylny środek anestetyczny w postaci emulsji o stężeniu 20 mg/ml, stosowany do indukcji i podtrzymania znieczulenia ogólnego u dorosłych oraz dzieci powyżej 3 roku życia. Lek jest również wskazany do sedacji pacjentów wentylowanych mechanicznie na oddziałach intensywnej terapii, jednak wyłącznie u osób powyżej 16 lat. Ponadto, Propofol Baxter znajduje zastosowanie w sedacji podczas procedur chirurgicznych i diagnostycznych u pacjentów powyżej 3 lat, zarówno jako monoterapia, jak i w połączeniu ze znieczuleniem miejscowym lub regionalnym. Preparat charakteryzuje się osmolalnością 250-390 mOsm/kg oraz pH 6,00-8,50, a w skład emulsji wchodzi 50 mg oczyszczonego oleju sojowego na każdy mililitr, co należy uwzględnić przy kwalifikacji pacjentów do terapii.
emulsja do wstrzykiwań, emulsja olej w wodzie, indukcja znieczulenia ogólnego, intensywna opieka medyczna, intensywna terapia, olej sojowy, podtrzymanie znieczulenia ogólnego, propofol, sedacja, sedacja pacjentów, sedacja podczas zabiegów, wentylacja mechaniczna, wspomaganie oddechowe, znieczulenie miejscowe, znieczulenie ogólne, znieczulenie regionalne - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Etomidate-Lipuro 2 mg/ml
Etomidate-Lipuro jest lekiem do indukcji znieczulenia ogólnego, podawanym w postaci emulsji do wstrzykiwań o stężeniu 2 mg/ml. Charakteryzuje się szybkim początkiem działania – pierwsze zmiany w EEG pojawiają się po 36 sekundach, a efekt szczytowy po 46 sekundach od podania. Dawka 0,3 mg/kg masy ciała powoduje utratę przytomności w ciągu 10 sekund, a czas trwania anestezji wynosi 3-5 minut. Etomidat działa poprzez hamowanie enzymu 11-β-hydroksylazy, co prowadzi do przemijającego zahamowania syntezy kortyzolu, utrzymującego się do 6 godzin po pojedynczej dawce. Stężenie leku poniżej 50 nmol w osoczu, osiągane po około 4 godzinach, nie wywołuje istotnego efektu hamującego. Preparat nie posiada właściwości przeciwbólowych, dlatego konieczne jest łączne podanie analgetyku podczas zabiegów operacyjnych.
anestezja, badanie elektroencefalograficzne, działanie neuroprotekcyjne, emulsja do wstrzykiwań, emulsja tłuszczowa, hormon adrenokortykotropowy, indukcja znieczulenia ogólnego, lecytyna jaja kurzego, lek do znieczulenia ogólnego, lek przeciwbólowy, miejscowe działanie niepożądane, mioklonia, olej sojowy, stężenie kortyzolu, stężenie w osoczu, synteza kortyzolu, tolerancja miejscowa, utrata przytomności, właściwość przeciwbólowa, właściwość przeciwdrgawkowa, żywienie pozajelitowe - Leksykon substancji czynnych
Desfluran – Wskazania do stosowania
Desfluran jest anestetykiem wziewnym dostępnym w postaci klarownego, bezbarwnego płynu o stężeniu 100% (v/v), stosowanym do indukcji i podtrzymania znieczulenia ogólnego u dorosłych podczas zabiegów chirurgicznych w warunkach szpitalnych i ambulatoryjnych. W populacji pediatrycznej (niemowlęta i dzieci) desfluran jest wskazany wyłącznie do podtrzymania znieczulenia, nie powinien być stosowany do indukcji. Preparaty dostępne na rynku to m.in. Desfluran Piramal (100% v/v) oraz Suprane (butelka 240 ml). Substancja ta umożliwia elastyczne zastosowanie zarówno w dużych zabiegach wymagających hospitalizacji, jak i w procedurach ambulatoryjnych z możliwością wypisu pacjenta tego samego dnia.
anestetyk wziewny, anestezjolog, desfluran, Desfluran Piramal, indukcja znieczulenia ogólnego, mieszanina oddechowa, płyn do inhalacji, płyn do inhalacji parowej, podtrzymanie znieczulenia ogólnego, populacja pediatryczna, procedura ambulatoryjna, środek anestetyczny, Suprane, zabieg chirurgiczny, zabieg szpitalny, znieczulenie ambulatoryjne, znieczulenie ogólne - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Plofed 1% 10 mg/ml
Plofed 1% (10 mg/ml propofolu) jest krótkodziałającym dożylnym środkiem znieczulającym stosowanym do indukcji i podtrzymania znieczulenia ogólnego u dorosłych oraz dzieci powyżej 1. miesiąca życia. Lek występuje w postaci emulsji do wstrzykiwań zawierającej 10 mg propofolu na 1 ml oraz 100 mg oleju sojowego na 1 ml, co jest istotne u pacjentów z nadwrażliwością na ten składnik. Plofed 1% jest również wskazany do sedacji pacjentów poddawanych wentylacji mechanicznej w oddziale intensywnej terapii (tylko u osób powyżej 16 lat) oraz do sedacji proceduralnej w monoterapii lub w skojarzeniu ze znieczuleniem miejscowym lub regionalnym u dorosłych i dzieci powyżej 1. miesiąca życia. Każda fiolka zawiera 200 mg propofolu, a podanie leku wymaga ścisłego monitorowania parametrów hemodynamicznych, oddechowych oraz głębokości znieczulenia przez wykwalifikowany personel anestezjologiczny.
ciśnienie tętnicze, czynność serca, droga dożylna, emulsja do wstrzykiwań, głębokość znieczulenia, indukcja znieczulenia ogólnego, intensywna terapia, monitorowanie pacjenta, nadzór anestezjologiczny, oddychanie kontrolowane, oddział intensywnej terapii, parametry hemodynamiczne, procedura diagnostyczna, propofol, saturacja krwi, sedacja, sedacja proceduralna, sprzęt resuscytacyjny, wentylacja mechaniczna, wspomaganie oddychania, zabieg chirurgiczny, znieczulenie miejscowe, znieczulenie ogólne, znieczulenie przewodowe, znieczulenie regionalne, znieczulenie zewnątrzoponowe - Leksykon substancji czynnych
Etomidat – Przeciwwskazania stosowania
Etomidat, stosowany do indukcji znieczulenia ogólnego, dostępny jest w dwóch formach: emulsji Etomidate-Lipuro (2 mg/ml, 20 mg w 10 ml, zawierającej 1,0 g oleju sojowego na ampułkę) oraz roztworu Hypnomidate (2 mg/ml, 20 mg w ampułce, zawierającego 3,5 ml glikolu propylenowego). Podstawowymi przeciwwskazaniami do stosowania obu preparatów są nadwrażliwość na etomidat oraz na substancje pomocnicze. W przypadku Etomidate-Lipuro szczególną uwagę należy zwrócić na alergię na olej sojowy, natomiast Hypnomidate może wywołać reakcje alergiczne związane z glikolem propylenowym. Ponadto, Etomidate-Lipuro jest bezwzględnie przeciwwskazany u noworodków i niemowląt poniżej 6 miesiąca życia.
alergia na soję, emulsja do wstrzykiwań, emulsja olej w wodzie, etomidat, Etomidate-Lipuro, glikol propylenowy, Hypnomidate, indukcja znieczulenia ogólnego, interakcja lekowa, lek anestetyczny, nadwrażliwość na olej sojowy, nadwrażliwość na substancję czynną, niemowlę, noworodek, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, roztwór do wstrzykiwań, właściwość farmakodynamiczna, właściwość farmakokinetyczna, wywiad alergiczny - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Dexmedetomidine Kabi
Dexmedetomidine Kabi (100 µg/ml) jest wskazany do stosowania wyłącznie w warunkach OIOM, sali operacyjnej lub podczas procedur diagnostycznych, z koniecznością ciągłego monitorowania pracy serca oraz oddechu, szczególnie u pacjentów bez intubacji ze względu na ryzyko depresji oddechowej. Lek nie powinien być podawany w bolusie ani stosowany jako dawka nasycająca na OIOM. Deksmedetomidyna zapewnia sedację lekką do umiarkowanej, umożliwiającą łatwe wybudzenie pacjenta, co wyklucza jej zastosowanie u chorych wymagających głębokiej sedacji lub indukcji znieczulenia ogólnego. Wskazane jest unikanie stosowania leku w sedacji kontrolowanej przez pacjenta oraz ostrożność przy łączeniu z innymi środkami uspokajającymi lub wpływającymi na układ krążenia ze względu na efekt addycyjny. Po infuzji konieczne jest monitorowanie pacjenta przez co najmniej 1 godzinę, a w warunkach ambulatoryjnych pacjent powinien mieć zapewnioną opiekę osoby towarzyszącej oraz unikać prowadzenia pojazdów i innych ryzykownych czynności.
bezdech, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, choroba mózgowo-naczyniowa, choroba niedokrwienna serca, ciśnienie śródczaszkowe, dawka nasycająca, deksmedetomidyna, depresja oddechowa, dysfunkcja komorowa, działanie przeciwdrgawkowe, efekt addycyjny, hipertermia, hipertermia złośliwa, hipowolemia, indukcja znieczulenia ogólnego, infuzja ciągła, moczówka prosta, monitorowanie pracy serca, nadmierna sedacja, niedociśnienie tętnicze, osmolalność moczu, przepływ mózgowy krwi, sedacja kontrolowana przez pacjenta, śmiertelność, środek zwiotczający mięśnie, zaburzenie czynności wątroby, zatrzymanie akcji serca, zespół odstawienia, znieczulenie podpajęczynówkowe, znieczulenie zewnątrzoponowe, zwężenie naczyń obwodowych - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Provive 20 mg/ml
Provive (propofol) 20 mg/ml jest emulsją dożylnej infuzji stosowaną głównie do indukcji i podtrzymania znieczulenia ogólnego oraz sedacji u pacjentów dorosłych i dzieci powyżej 3 lat. Dawkowanie jest indywidualizowane w zależności od wieku, masy ciała, stanu klinicznego oraz grupy ryzyka ASA. U dorosłych do 55 lat dawka indukcyjna wynosi 1,5–2,5 mg/kg podawana powoli (20–50 mg/min), a do podtrzymania znieczulenia stosuje się infuzję ciągłą w zakresie 4-12 mg/kg/h. U pacjentów starszych i z grupy wysokiego ryzyka dawki i szybkość podawania są zmniejszane. W sedacji na OIT dawki wahają się od 0,3 do 4 mg/kg/h, z maksymalną zalecaną dawką 4 mg/kg/h. U dzieci dawka indukcyjna wynosi 2,5 mg/kg (u młodszych 2,5–4 mg/kg), a do podtrzymania znieczulenia stosuje się 9-15 mg/kg/h, z możliwością zwiększenia u młodszych dzieci. Dodatkowa analgezja jest zwykle wymagana, a dawki należy stopniowo redukować, aby uniknąć objawów odstawienia.
bodziec bólowy, depresja krążeniowo-oddechowa, emulsja do wstrzykiwań, farmakokinetyka i farmakodynamika, głębokość znieczulenia, indukcja znieczulenia ogólnego, infuzja ciągła, intensywna terapia, klasyfikacja ASA, objawy odstawienia, podanie dożylne, podeszły wiek, podtrzymanie znieczulenia, premedykacja, propofol, sedacja na oddziale intensywnej terapii, sedacja podstawowa, system TCI, Target Controlled Infusion, wstrzyknięcie w bolusie, wybudzanie pacjenta, zespół przeciążenia tłuszczem - Leksykon substancji czynnych
Etomidat – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Etomidat jest stosowany do indukcji znieczulenia ogólnego, jednak jego podanie wiąże się z ryzykiem przemijającej niewydolności nadnerczy i obniżenia stężenia kortyzolu w surowicy, szczególnie u pacjentów w stanie krytycznym, np. z posocznicą. W przypadku zaburzeń czynności kory nadnerczy lub długotrwałych zabiegów chirurgicznych wskazane jest podanie egzogennego kortyzolu, np. hydrokortyzonu w dawce 50-100 mg. Długotrwałe lub wielokrotne podawanie etomidatu może tłumić wydzielanie endogennego kortyzolu i aldosteronu, dlatego należy unikać ciągłych wlewów. Po podaniu większych dawek w połączeniu z lekami hamującymi OUN może wystąpić chwilowy bezdech, co wymaga przygotowania sprzętu do resuscytacji. Etomidat może powodować przejściowe obniżenie ciśnienia tętniczego krwi poprzez zmniejszenie obwodowego oporu naczyniowego, co wymaga odpowiednich środków ostrożności, zwłaszcza u pacjentów osłabionych.
aldosteron, bezdech, biosynteza hemu, ciągły wlew, depresja oddechowa, drgawki miokloniczne, emulsja olej w wodzie, endogenny kortyzol, etomidat, Etomidate-Lipuro, fentanyl, hipotensja, hydrokortyzon, Hypnomidate, indukcja znieczulenia ogólnego, marskość wątroby, nadwrażliwość na orzeszki ziemne, neuroleptyk, niewydolność nadnerczy, obniżenie ciśnienia krwi, obwodowy opór naczyniowy, opioid, pojemność minutowa serca, posocznica, stężenie kortyzolu, zaburzenie czynności kory nadnerczy - Leksykon substancji czynnych
Etomidat – Działania niepożądane
Etomidat, stosowany do indukcji znieczulenia ogólnego, charakteryzuje się specyficznym profilem działań niepożądanych, z których najistotniejszym klinicznie jest supresja czynności kory nadnerczy. Lek hamuje 11β-hydroksylazę, co prowadzi do zahamowania syntezy kortyzolu i obniżenia jego stężenia we krwi przez około 3-6 godzin po pojedynczej dawce. Ta supresja jest bardzo częsta (≥1/10) i może powodować niestabilność hemodynamiczną, hiponatremię, hiperkaliemię oraz oporność na leki wazopresyjne, szczególnie u pacjentów w stanie krytycznym, z sepsą lub po rozległych zabiegach chirurgicznych. W związku z tym zaleca się monitorowanie funkcji nadnerczy oraz rozważenie suplementacji glikokortykoidami przy dłuższym stosowaniu etomidatu. Ponadto, często (≥1/10) obserwuje się mioklonie, które mogą utrudniać procedury intubacji i zwiększać ciśnienie śródczaszkowe, zwłaszcza u pacjentów bez premedykacji; ich wystąpienie można ograniczyć podając opioidy lub benzodiazepiny przed indukcją.
adrenalina, anestetyk ogólny, arytmia, benzodiazepiny, bezdech, ciśnienie śródczaszkowe, dyskineza, etomidat, fentanyl, glikokortykoidy, hiperkaliemia, hiponatremia, hipotensja, histamina, indukcja znieczulenia ogólnego, kora nadnerczy, kortyzol, kurcz krtani, lek przeciwhistaminowy, mioklonie, nudności i wymioty, opór naczyniowy obwodowy, reakcja anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, supresja nadnerczy, synteza steroidów, wstrząs anafilaktyczny - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Provive 10 mg/ml
Provive to emulsja do wstrzykiwań/infuzji zawierająca propofol w stężeniu 10 mg/ml, stosowana do indukcji i podtrzymania znieczulenia ogólnego u dorosłych oraz dzieci powyżej 1 miesiąca życia. Lek umożliwia szybkie wprowadzenie w stan znieczulenia oraz jego utrzymanie podczas procedur medycznych. Ponadto, Provive jest wykorzystywany do sedacji pacjentów poddawanych zabiegom diagnostycznym i chirurgicznym, zarówno jako monoterapia, jak i w połączeniu ze znieczuleniem miejscowym lub regionalnym. W przypadku pacjentów mechanicznie wentylowanych na oddziałach intensywnej terapii, lek jest przeznaczony wyłącznie dla osób powyżej 16 roku życia, wymagających kontrolowanego obniżenia świadomości. Produkt dostępny jest w fiolkach o pojemnościach 10 ml (100 mg propofolu), 20 ml (200 mg), 50 ml (500 mg) oraz 100 ml (1000 mg), o osmolalności 250-390 mOsm/kg i pH 6,00-8,50.
emulsja do wstrzykiwań, emulsja olej w wodzie, indukcja znieczulenia, indukcja znieczulenia ogólnego, lek anestezjologiczny, monoterapia, nadwrażliwość na soję, oddział intensywnej opieki medycznej, oddział intensywnej terapii, olej sojowy oczyszczony, propofol, sedacja, sedacja pacjentów wentylowanych, wentylacja mechaniczna, znieczulenie miejscowe, znieczulenie regionalne - Leksykon substancji czynnych
Etomidat – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Etomidat jest anestetykiem stosowanym do indukcji znieczulenia ogólnego, dostępnym w postaci emulsji (Etomidate-Lipuro) oraz roztworu do wstrzykiwań (Hypnomidate). Jego działanie depresyjne na ośrodkowy układ nerwowy prowadzi do istotnego upośledzenia zdolności psychomotorycznych, co przekłada się na zakaz prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn przez minimum 24 godziny po podaniu leku. Czas powrotu do pełnej sprawności jest zmienny i zależy od czasu trwania zabiegu, całkowitej dawki etomidatu oraz stosowania innych leków, takich jak anestetyki, leki przeciwbólowe czy uspokajające. Decyzję o bezpiecznym powrocie do aktywności wymagającej pełnej sprawności psychomotorycznej powinien podjąć lekarz anestezjolog indywidualnie dla każdego pacjenta.
anestetyk, anestezjolog, depresja ośrodkowego układu nerwowego, emulsja do wstrzykiwań, etomidat, Etomidate-Lipuro, Hypnomidate, indukcja znieczulenia ogólnego, lek anestetyczny, lek przeciwbólowy, lek uspokajający, roztwór do wstrzykiwań, tryb ambulatoryjny, zaburzenie koncentracji, zaburzenie koordynacji ruchowej, zaburzenie świadomości, zdolności psychomotoryczne - Leksykon substancji czynnych
Węglan sodu – Dawkowanie i sposób podawania
Tiopental Panpharma jest proszkiem do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, zawierającym tiopental sodowy oraz węglan sodu jako substancję pomocniczą. Dostępny jest w dawkach 500 mg (zawierający 470 mg tiopentalu sodowego i 53 mg sodu, tj. 2,30 mmol sodu) oraz 1000 mg (940 mg tiopentalu sodowego i 106 mg sodu, tj. 4,61 mmol sodu). Preparat wymaga rozpuszczenia w wodzie do wstrzykiwań lub 0,9% roztworze chlorku sodu i podawany jest powoli dożylnie, zwykle przez około 20 sekund. Dawkowanie powinno być dostosowane do indywidualnej wrażliwości pacjenta oraz celu klinicznego, z dawką indukcyjną wynoszącą średnio 5 mg/kg masy ciała, co odpowiada efektowi utrzymującemu się przez 6-8 minut. W przypadku krótkotrwałego znieczulenia całkowita dawka nie powinna przekraczać 200-400 mg, natomiast przy zabiegach chirurgicznych może wynosić od 400 do 1000 mg tiopentalu sodowego.
indukcja znieczulenia ogólnego, intubacja dotchawicza, krótkotrwałe znieczulenie, kumulacja substancji, niewydolność oddechowa, ostra tolerancja, proszek do sporządzania roztworu, rekonstytucja produktu leczniczego, resuscytacja, roztwór chlorku sodu, tiopental panpharma, tiopental sodowy, utrata przytomności, węglan sodu, woda do wstrzykiwań, wstrzyknięcie dożylne, zaburzenie czynności wątroby, zatrzymanie oddychania