klirens milrynonu
Klirens milrynonu jest istotnym parametrem farmakokinetycznym odnoszącym się do szybkości usuwania milrynonu z organizmu. Milrynon to lek inotropowy dodatni z grupy inhibitorów fosfodiesterazy III, stosowany w krótkotrwałym leczeniu ostrej zdekompensowanej niewydolności serca oraz w kardiochirurgii.
Średni klirens milrynonu u osób z prawidłową funkcją nerek wynosi około 6-12 ml/min/kg. Lek jest eliminowany głównie przez nerki (około 80-85% dawki jest wydalane z moczem w postaci niezmienionej), dlatego klirens milrynonu istotnie zmniejsza się u pacjentów z niewydolnością nerek. W przypadku pacjentów z upośledzeniem czynności nerek konieczna jest modyfikacja dawkowania.
Okres półtrwania milrynonu wynosi około 1,5-2,5 godziny. Klirens milrynonu może być również zmniejszony u pacjentów z niewydolnością serca lub u osób w podeszłym wieku ze względu na zmniejszony przepływ nerkowy, co wymaga dostosowania dawki leku w tych populacjach pacjentów.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Milrynon – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Milrynon, substancja czynna preparatu Corotrope, jest inotropem dodatnim wymagającym ścisłego monitorowania parametrów hemodynamicznych i biochemicznych podczas terapii. Należy regularnie kontrolować ciśnienie tętnicze, częstość akcji serca, zapis EKG, gospodarkę wodno-elektrolitową oraz czynność nerek, w tym stężenie kreatyniny w surowicy. U pacjentów z ciężkim zwężeniem zastawki aorty lub tętnicy płucnej oraz przerostowym zwężeniem podzastawkowym aorty milrynon nie zastępuje leczenia chirurgicznego i może nasilać objawy zwężenia drogi odpływu. W ostrej fazie zawału mięśnia sercowego stosowanie milrynonu wymaga ostrożności ze względu na ryzyko zwiększenia zużycia tlenu przez mięsień sercowy (MVO2), natomiast u pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca nie obserwuje się takiego efektu. Milrynon może powodować spadek ciśnienia tętniczego wskutek rozszerzenia naczyń, co wymaga przerwania terapii w przypadku nadmiernego obniżenia ciśnienia i ponownego wprowadzenia leku z mniejszą prędkością infuzji.
badania czynnościowe wątroby, ciśnienie tętnicze, ciśnienie w tętnicy płucnej, częstoskurcz komorowy, EKG, glikozydy naparstnicy, gospodarka wodno-elektrolitowa, hipokaliemia, klirens milrynonu, kreatynina w surowicy, krwawienie dokomorowe, leczenie moczopędne, lek inotropowy dodatni, migotanie przedsionków, milrynon, niedokrwistość, niewydolność nerek, objętość minutowa serca, opór naczyniowy, płytki krwi, przerostowe zwężenie podzastawkowe aorty, przetrwały przewód tętniczy, przewlekła niewydolność serca, przewód tętniczy, przewodnictwo przedsionkowo-komorowe, rozszerzenie naczyń krwionośnych, rzut serca, trombocytopenia, węzeł przedsionkowo-komorowy, zaburzenia rytmu serca, zawał mięśnia sercowego, zwężenie zastawki aorty - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Corotrope
Milrynon, lek o działaniu inotropowym dodatnim i rozszerzającym naczynia, wymaga ścisłego monitorowania parametrów hemodynamicznych, w tym ciśnienia tętniczego, częstości akcji serca, zapisu EKG, gospodarki wodno-elektrolitowej oraz czynności nerek (w tym stężenia kreatyniny w surowicy). U pacjentów z ciężkim zwężeniem zastawki aorty lub tętnicy płucnej oraz przerostowym zwężeniem podzastawkowym aorty milrynon nie zastępuje leczenia chirurgicznego i może nasilać objawy zwężenia drogi odpływu. W ostrej fazie zawału mięśnia sercowego stosowanie milrynonu wymaga ostrożności ze względu na ryzyko zwiększenia zużycia tlenu przez mięsień sercowy (MVO₂), natomiast u pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca MVO₂ nie ulega zwiększeniu. Milrynon może powodować spadek ciśnienia tętniczego, co wymaga przerwania i dostosowania dawki w przypadku nadmiernej hipotensji.
badania czynnościowe wątroby, centralne ciśnienie żylne, ciśnienie w tętnicy płucnej, częstoskurcz komorowy, diureza, hipokaliemia, hipotensja, klirens kreatyniny, klirens milrynonu, kreatynina w surowicy, krwawienie dokomorowe, leczenie moczopędne, migotanie przedsionków, monitorowanie pacjenta, niedokrwistość, niewydolność nerek, odczyn w miejscu podania, opór naczyniowy, przerostowe zwężenie podzastawkowe aorty, przewód tętniczy, przewodnictwo przedsionkowo-komorowe, rzut serca, stabilność hemodynamiczna, trombocytopenia, zaburzenia rytmu serca, zawał mięśnia sercowego, zwężenie tętnicy płucnej, zwężenie zastawki aorty