absorpcja skórna
Absorpcja skórna to proces wchłaniania substancji przez skórę do organizmu. W medycynie termin ten odnosi się do zdolności skóry do przepuszczania leków, substancji chemicznych lub innych związków z powierzchni naskórka do głębszych warstw skóry, a następnie do krwiobiegu.
Skuteczność absorpcji skórnej zależy od wielu czynników, w tym od właściwości fizykochemicznych substancji (rozpuszczalność w tłuszczach, masa cząsteczkowa), stanu skóry (integralność bariery naskórkowej, wilgotność, temperatura), miejsca aplikacji (różna grubość i przepuszczalność skóry w różnych obszarach ciała) oraz składu podłoża (nośnika), w którym substancja jest podawana.
W praktyce klinicznej absorpcja skórna wykorzystywana jest w terapii transdermalnej, gdzie leki podawane są w postaci plastrów, maści, kremów czy żeli, co umożliwia ich powolne uwalnianie i wchłanianie przez skórę. Metoda ta znajduje zastosowanie w leczeniu bólu, chorobach skóry, hormonoterapii zastępczej czy w leczeniu choroby niedokrwiennej serca.
Znajomość mechanizmów absorpcji skórnej jest kluczowa dla dermatologa, farmakologów i toksykologów, ponieważ pozwala na optymalizację terapii miejscowej, a także ocenę ryzyka związanego z zawodowym lub przypadkowym narażeniem na substancje toksyczne wchłaniane przez skórę.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Adarostin
Produkt leczniczy Adarostin, zawierający 10 mg diklofenaku sodowego w 1 g żelu, stosowany miejscowo, wykazuje znacznie niższe ryzyko ogólnoustrojowych działań niepożądanych w porównaniu z podaniem doustnym, jednak absorpcja skórna substancji czynnej może prowadzić do ich wystąpienia. Czynniki zwiększające ryzyko to wielkość aplikowanego obszaru, ilość produktu oraz czas ekspozycji. Szczególną uwagę należy zwrócić na rzadkie, ale potencjalnie zagrażające życiu reakcje skórne, takie jak złuszczające zapalenie skóry, zespół Stevensa-Johnsona oraz martwica toksyczno-rozpływna naskórka, które najczęściej pojawiają się w pierwszym miesiącu terapii. W przypadku wystąpienia wysypki, uszkodzenia błon śluzowych lub innych objawów nadwrażliwości, konieczne jest natychmiastowe przerwanie leczenia.
absorpcja skórna, astma oskrzelowa, diklofenak sodowy, działanie niepożądane, glikol propylenowy, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, nadwrażliwość krzyżowa, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nieswoiste zapalenie jelit, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, opatrunek okluzyjny, parahydroksybenzoesan metylu, parahydroksybenzoesan propylu, reakcja alergiczna, skaza krwotoczna, wrzód trawienny, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon substancji czynnych
Cynk tlenek – Interakcje
Tlenek cynku w formie zawiesiny na skórę (Puder płynny) w stężeniu 180 mg/g wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa pod względem interakcji lekowych. Nie zaobserwowano istotnych interakcji z innymi produktami leczniczymi stosowanymi miejscowo ani ogólnoustrojowo. Również jednoczesne stosowanie z alkoholem etylowym, zarówno miejscowo, jak i spożywczym, nie wykazuje klinicznie istotnych oddziaływań. Brak danych wskazujących na wpływ alkoholu na skuteczność tlenku cynku oraz odwrotnie, co potwierdza możliwość bezpiecznego stosowania preparatu u pacjentów przyjmujących różne leki.
absorpcja skórna, alkohol etylowy, aplikacja na skórę, badanie kliniczne, charakterystyka produktu leczniczego, interakcja lekowa, interakcja z alkoholem, lek ogólnoustrojowy, praktyka kliniczna, preparat miejscowy, preparat z alkoholem, produkt leczniczy, profil bezpieczeństwa, puder płynny, stosowanie miejscowe, substancja aktywna, substancja pomocnicza, tlenek cynku, właściwość odtłuszczająca, zawiesina na skórę