przerzut jodochwytny

Przerzut jodochwytny to rodzaj ogniska wtórnego nowotworu, które zachowuje zdolność do wychwytu jodu promieniotwórczego (najczęściej I-131). Zjawisko to dotyczy głównie przerzutów raka zróżnicowanego tarczycy (brodawkowatego i pęcherzykowego), które podobnie jak prawidłowa tkanka tarczycowa, zachowują ekspresję symportera sodowo-jodowego (NIS) i zdolność do gromadzenia jodu.

Obecność przerzutów jodochwytnych ma istotne znaczenie kliniczne, ponieważ umożliwia wykorzystanie terapii radioizotopowej jodem I-131 jako skutecznej metody leczenia. Przerzuty jodochwytne mogą być zlokalizowane w węzłach chłonnych, płucach, kościach, mózgu i innych narządach, a ich wykrycie jest możliwe przy pomocy scyntygrafii całego ciała po podaniu jodu promieniotwórczego.

Stopień jodochwytności przerzutów może być różny i zwykle maleje wraz z dedyferencjacją komórek nowotworowych. Przerzuty o wysokiej jodochwytności charakteryzują się lepszym rokowaniem, ponieważ mogą być skutecznie leczone terapią radioizotopową. Utrata zdolności wychwytu jodu przez przerzuty (przerzuty niejodochwytne) stanowi niekorzystny czynnik prognostyczny i wymaga zastosowania alternatywnych metod terapeutycznych, takich jak inhibitory kinaz tyrozynowych.

Powiązane wpisy

  1. 13.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl