guzek gorący

Guzek gorący to określenie używane w diagnostyce obrazowej tarczycy, głównie w scyntygrafii, odnoszące się do zmiany ogniskowej, która wykazuje zwiększony wychwyt radioznacznika (najczęściej technetu-99m) w porównaniu do otaczającego miąższu tarczycy. Taka aktywność metaboliczna sugeruje autonomiczne funkcjonowanie tkanki gruczołowej, niezależne od stymulacji przez hormon tyreotropowy (TSH).

Gorące guzki tarczycy są najczęściej łagodnymi zmianami, takimi jak gruczolaki autonomiczne, rzadko stanowią ognisko nowotworu złośliwego (poniżej 5% przypadków). Mogą występować jako pojedyncze zmiany lub w postaci mnogich autonomicznych guzków, które tworzą tzw. wole guzkowe toksyczne. W zależności od wielkości i aktywności hormonalnej, guzki gorące mogą prowadzić do nadczynności tarczycy.

Diagnostyka guzka gorącego obejmuje, oprócz scyntygrafii, badania laboratoryjne oceniające funkcję tarczycy (TSH, fT3, fT4), badanie ultrasonograficzne oraz ewentualnie biopsję aspiracyjną cienkoigłową. Leczenie zależy od stopnia aktywności hormonalnej guzka i objawów klinicznych – może obejmować farmakoterapię, leczenie radiojodem lub zabieg chirurgiczny.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl