zaburzenie układu serowo-naczyniowego
Zaburzenia układu sercowo-naczyniowego obejmują szeroki zakres chorób dotyczących serca i naczyń krwionośnych, które stanowią jedną z głównych przyczyn zgonów na świecie. Do najczęstszych jednostek chorobowych zalicza się chorobę niedokrwienną serca, niewydolność serca, zaburzenia rytmu serca, choroby zastawkowe oraz nadciśnienie tętnicze.
Patofizjologia tych zaburzeń jest złożona i obejmuje procesy miażdżycowe, zapalne, genetyczne oraz strukturalne zmiany w sercu i naczyniach. Czynniki ryzyka obejmują modyfikowalne elementy stylu życia (palenie tytoniu, dieta bogata w tłuszcze nasycone, brak aktywności fizycznej) oraz niemodyfikowalne (wiek, płeć, predyspozycje genetyczne).
Diagnostyka zaburzeń układu sercowo-naczyniowego opiera się na badaniach laboratoryjnych (markery uszkodzenia mięśnia sercowego, lipidogram), elektrokardiografii, echokardiografii, próbach wysiłkowych oraz bardziej zaawansowanych metodach obrazowania (angiografia, tomografia komputerowa, rezonans magnetyczny).
Leczenie ma charakter wielokierunkowy i obejmuje farmakoterapię (leki przeciwpłytkowe, przeciwzakrzepowe, hipolipemizujące, hipotensyjne), interwencje wewnątrznaczyniowe (angioplastyka, stentowanie), chirurgię (pomostowanie aortalno-wieńcowe) oraz modyfikację stylu życia. Istotną rolę odgrywa także prewencja pierwotna i wtórna.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Roticox 30 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne etorykoksybu, substancji czynnej leku Roticox, nie wykazały działania genotoksycznego ani rakotwórczego u myszy, natomiast u szczurów przy dawkach przekraczających ponad dwukrotnie dobową dawkę stosowaną u ludzi (90 mg) zaobserwowano rozwój gruczolaków wątrobowokomórkowych i pęcherzykowych tarczycy. Zmiany te są specyficzne dla szczurów i wynikają z indukcji enzymu CYP, mechanizmu nieobserwowanego u ludzi, co ogranicza ich znaczenie kliniczne. Toksyczność przewodu pokarmowego u szczurów była dawko- i czasozależna, z owrzodzeniami pojawiającymi się zarówno przy stężeniach przekraczających, jak i porównywalnych do dawek terapeutycznych u ludzi. U psów stwierdzono zaburzenia czynności nerek i przewodu pokarmowego przy stężeniach wyższych niż terapeutyczne.
badanie toksykologiczne, deformacja układu kostnego, deformacja zewnętrzna, działanie kancerogenne, działanie teratogenne, etorykoksyb, genotoksyczność, gruczolak pęcherzykowy tarczycy, gruczolak wątrobowokomórkowy, indukcja CYP3A w wątrobie, indukcja enzymu CYP, narażenie układowe, ocena bezpieczeństwa stosowania, owrzodzenie przewodu pokarmowego, potencjał rakotwórczy, przenikanie do mleka, Roticox, wczesne poronienie, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie układu serowo-naczyniowego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Roticox 90 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa etorykoksybu wykazały brak genotoksyczności oraz gatunkowo swoisty mechanizm indukcji gruczolaków wątrobowokomórkowych i pęcherzykowych tarczycy u szczurów, nieistotny klinicznie dla ludzi ze względu na brak indukcji CYP3A w wątrobie człowieka. W badaniach toksyczności przewodu pokarmowego stwierdzono owrzodzenia jelitowe u szczurów przy dawkach przekraczających dawkę terapeutyczną 90 mg/dobę, a w długotrwałych ekspozycjach także przy stężeniach terapeutycznych, co wskazuje na ryzyko związane z długotrwałym stosowaniem. U psów toksyczność przewodu pokarmowego i nerek pojawiała się jedynie przy dawkach wyższych niż terapeutyczne.
CYP3A, deformacja układu kostnego płodu, działanie teratogenne, etorykoksyb, genotoksyczność, gruczolak pęcherzykowy tarczycy, gruczolak wątrobowokomórkowy, indukcja CYP, owrzodzenie przewodu pokarmowego, potencjał rakotwórczy, przeciwwskazanie, toksyczność etorykoksybu, toksyczność jelitowa, toksyczność przewodu pokarmowego, toksyczność reprodukcyjna, wczesne poronienie, zaburzenie przewodu pokarmowego, zaburzenie układu serowo-naczyniowego - Leksykon substancji czynnych
Etorykoksyb – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Badania przedkliniczne etorykoksybu wykazały brak działania genotoksycznego oraz rakotwórczego u myszy, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa tej substancji. U szczurów, przy dawkach przekraczających dwukrotnie dobową dawkę terapeutyczną u ludzi (90 mg), zaobserwowano gruczolaki wątrobowokomórkowe i pęcherzykowe tarczycy, jednak mechanizm tego efektu jest specyficzny dla szczurów i związany z indukcją enzymów CYP, która nie występuje u ludzi. Toksyczność przewodu pokarmowego u szczurów nasilała się wraz z dawką i czasem ekspozycji, przy czym owrzodzenia pojawiały się już przy stężeniach porównywalnych do tych osiąganych u ludzi po dawce terapeutycznej. U psów stwierdzono zaburzenia czynności nerek i przewodu pokarmowego przy stężeniach wyższych niż terapeutyczne, co podkreśla konieczność monitorowania funkcji nerek u pacjentów stosujących etorykoksyb, zwłaszcza w terapii długoterminowej lub przy wyższych dawkach.
dawka terapeutyczna, deformacja zewnętrzna, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, efekt rakotwórczy, ekspozycja układowa, etorykoksyb, genotoksyczność, gruczolak pęcherzykowy tarczycy, gruczolak wątrobowokomórkowy, indukcja CYP, indukcja CYP3A, narażenie układowe, owrzodzenie przewodu pokarmowego, stężenie osoczowe, toksyczność przewodu pokarmowego, układ kostny płodu, wczesne poronienie, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie układu serowo-naczyniowego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Egidon 120 mg
Dane przedkliniczne dotyczące etorykoksybu, substancji czynnej leku Egidon, nie wykazały działania genotoksycznego ani rakotwórczego u myszy, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa w kontekście potencjału onkogennego u ludzi. U szczurów, przy dawkach przekraczających ponad dwukrotnie dawkę terapeutyczną stosowaną u ludzi (90 mg/dobę), zaobserwowano gruczolaki wątrobowokomórkowe oraz pęcherzykowe tarczycy, jednak zjawisko to jest gatunkowo-specyficzne i związane z indukcją enzymów CYP w wątrobie szczurów, nieobserwowaną u ludzi. Badania toksyczności wykazały zależność między dawką a występowaniem owrzodzeń przewodu pokarmowego u szczurów, zarówno przy stężeniach przekraczających, jak i porównywalnych do dawek terapeutycznych u ludzi. U psów przy wysokich stężeniach leku stwierdzono zaburzenia czynności nerek i przewodu pokarmowego, co wskazuje na ryzyko działań niepożądanych przy przedawkowaniu.
dawka terapeutyczna, działanie genotoksyczne, działanie teratogenne, etorykoksyb, gruczolak pęcherzykowy tarczycy, gruczolak wątrobowokomórkowy, indukcja CYP, indukcja CYP3A, karcynogenność, karmienie piersią, laktacja, narażenie układowe, owrzodzenie przewodu pokarmowego, potencjał rakotwórczy, przewód pokarmowy, substancja czynna, toksyczność reprodukcyjna, wczesne poronienie, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie układu serowo-naczyniowego