przewlekłe zapalenie mięśnia sercowego
Przewlekłe zapalenie mięśnia sercowego (chronic myocarditis) to długotrwały proces zapalny dotyczący miokardium, trwający ponad 3 miesiące. W przeciwieństwie do ostrej postaci, przewlekłe zapalenie charakteryzuje się powolnym przebiegiem z okresami zaostrzeń i remisji.
Etiologia schorzenia jest zróżnicowana – może być następstwem niedoleczonego ostrego zapalenia, infekcji wirusowych (szczególnie enterowirusów, adenowirusów, parwowirusa B19), procesów autoimmunologicznych lub być składową chorób układowych tkanki łącznej. Część przypadków pozostaje idiopatyczna.
Klinicznie przewlekłe zapalenie mięśnia sercowego może prezentować się jako niespecyficzne zmęczenie, ograniczona tolerancja wysiłku, zaburzenia rytmu serca lub objawy niewydolności serca. Diagnostyka obejmuje badania laboratoryjne (markery zapalne, markery uszkodzenia miokardium), EKG, badania obrazowe (echokardiografia, rezonans magnetyczny serca) oraz w uzasadnionych przypadkach biopsję endomiokardialną, która pozostaje złotym standardem diagnostycznym.
Leczenie zależy od etiologii i obejmuje eliminację czynnika wywołującego, leczenie przeciwzapalne, immunomodulujące oraz terapię objawową niewydolności serca zgodnie z aktualnymi wytycznymi. Rokowanie jest zróżnicowane – od całkowitego ustąpienia objawów do progresji do kardiomiopatii rozstrzeniowej i niewydolności serca.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Everolimus Synthon 5 mg
Dane przedkliniczne dotyczące ewerolimusu, obejmujące badania toksyczności wielokrotnej, genotoksyczności, karcynogenności oraz wpływu na rozród i rozwój potomstwa, nie wykazały istotnego zagrożenia dla człowieka przy ekspozycji terapeutycznej. Toksyczność obserwowano głównie przy dawkach przekraczających maksymalną ekspozycję u ludzi. Główne narządy docelowe toksyczności to układ rozrodczy (zwyrodnieniowe zmiany w jądrach, zmniejszona liczba plemników, zanik macicy), płuca (akumulacja makrofagów), trzustka (degranulacja komórek zewnątrzwydzielniczych i zwyrodnienie komórek Langerhansa) oraz oczy (zmętnienia soczewki u szczurów). Zmiany nerkowe były nieznaczne i ograniczone do szczurów i myszy. Ewerolimus może zaostrzać współistniejące choroby, takie jak przewlekłe zapalenie mięśnia sercowego, zakażenia wirusowe i pasożytnicze oraz zmiany skórne, co obserwowano przy dawkach terapeutycznych lub wyższych.
działanie karcynogenne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, ekspozycja ogólnoustrojowa, funkcja rozrodcza, genotoksyczność, kokcydioza, makrofagi pęcherzykowe, morfologia jąder, narządy docelowe toksyczności, płodność samców, późna resorpcja, przewlekłe zapalenie mięśnia sercowego, rozszczep mostka, ruchliwość plemników, śmiertelność płodów, stężenie testosteronu, toksyczność nerkowa, toksyczność płodowa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozród, wady wrodzone, wirus Coxsackie, wodonercze, zanik macicy, zwyrodnieniowe zmiany jąder