śmiertelność płodów
Śmiertelność płodów (obumarcie wewnątrzmaciczne płodu) to zgon płodu w macicy przed jego urodzeniem, zwykle po 20. tygodniu ciąży. Stanowi poważny problem położniczy i jest źródłem traumy psychicznej dla rodziców.
Przyczyny śmiertelności płodów są różnorodne i obejmują: powikłania łożyskowe (przedwczesne oddzielenie łożyska, niewydolność łożyska), powikłania pępowinowe (węzły prawdziwe, okluzja pępowiny), wady wrodzone płodu, zakażenia wewnątrzmaciczne, choroby matki (cukrzyca, nadciśnienie tętnicze, choroby autoimmunologiczne), a także przyczyny genetyczne. W około 25-60% przypadków przyczyna pozostaje nieustalona.
Diagnostyka obejmuje badanie ultrasonograficzne potwierdzające brak czynności serca płodu, badania laboratoryjne matki, badanie łożyska po porodzie oraz ewentualną autopsję płodu. W postępowaniu klinicznym po stwierdzeniu obumarcia płodu zwykle indukuje się poród, przy uwzględnieniu stanu klinicznego matki i jej preferencji odnośnie czasu i sposobu porodu.
Zapobieganie śmiertelności płodów polega na odpowiedniej opiece przedporodowej, monitorowaniu ciąż wysokiego ryzyka, leczeniu chorób matki, a w przypadku wcześniejszej straty ciąży – na wdrożeniu intensywnego nadzoru w kolejnej ciąży. Niezwykle istotne jest również zapewnienie wsparcia psychologicznego dla rodziców doświadczających tej traumatycznej sytuacji.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Bromazepam – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Bromazepam, substancja czynna preparatów takich jak Bromox, Lexotan, Sedam 3 i Sedam 6, został poddany szerokim badaniom toksykologicznym przedklinicznym, które nie wykazały działania rakotwórczego ani mutagennego. Badania na szczurach potwierdziły brak kancerogenności oraz mutagenności bromazepamu zarówno in vitro, jak i in vivo. Ponadto, codzienne doustne podawanie bromazepamu nie wpływało negatywnie na płodność i zdolności rozrodcze zwierząt. W badaniach teratogennych, mimo obserwacji zwiększonej śmiertelności płodów, martwych urodzeń oraz zmniejszonej przeżywalności potomstwa, nie stwierdzono indukcji wad rozwojowych przy dawkach do 125 mg/kg mc./dobę u szczurów oraz do 50 mg/kg mc./dobę u królików, choć u królików odnotowano zmniejszenie masy ciała płodów i zwiększoną resorpcję zarodków.
AlAT, ataksja, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, bromazepam, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, fosfataza alkaliczna, hepatocyt, in vitro, in vivo, indukcja enzymów wątrobowych, kancerogenność, martwe urodzenie, mutacja genetyczna, napad drgawkowy, płodność, resorpcja zarodka, sedacja, śmiertelność płodów, toksyczność zarodkowa, zrazik wątrobowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Plendil 5 mg
Felodypina, substancja czynna Plendilu, została poddana szczegółowym badaniom przedklinicznym oceniającym jej wpływ na rozrodczość u zwierząt laboratoryjnych. U szczurów podawanie średnich i dużych dawek felodypiny skutkowało wydłużeniem czasu porodu, trudnościami porodowymi oraz zwiększoną śmiertelnością płodów i noworodków, co wiązano z hamowaniem kurczliwości macicy. Nie stwierdzono jednak zaburzeń płodności przy dawkach terapeutycznych stosowanych u ludzi. U królików obserwowano dawkozależne przemijające powiększenie gruczołów mlecznych u osobników rodzicielskich oraz zaburzenia rozwoju palców u płodów, szczególnie przy podawaniu leku przed 15. dniem ciąży. W badaniach na małpach odnotowano nieprawidłowe ustawienie dalszych paliczków u płodów, jednak zależność dawka-efekt nie została określona.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lamotrix 100 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa lamotryginy, substancji czynnej leku Lamotrix, nie wykazały istotnych zagrożeń dla pacjentów, potwierdzając brak działania teratogennego w modelach zwierzęcych (gryzonie, króliki). Zaobserwowano jednak zmniejszenie masy ciała płodów oraz opóźnienie kostnienia szkieletu przy ekspozycji na dawki zbliżone do klinicznych. W zaawansowanej ciąży i okresie poporodowym u szczurów odnotowano zwiększoną śmiertelność płodów i noworodków przy dawkach odpowiadających stosowanym klinicznie. U młodych szczurów przy stężeniach około dwukrotnie wyższych niż terapeutyczne u ludzi zaobserwowano zaburzenia uczenia się, opóźnienia w rozwoju narządów płciowych oraz zmniejszony przyrost masy ciała potomstwa F1. Nie stwierdzono negatywnego wpływu na zdolności reprodukcyjne, jednak podawanie lamotryginy obniżało stężenie kwasu foliowego, co może zwiększać ryzyko wad rozwojowych.
badanie przedkliniczne, działanie teratogenne, elektrofizjologia serca, IC50, kanał hERG, kostnienie szkieletu, kwas foliowy, lamotrygina, odstęp QT, potencjał genotoksyczny, rozwój zarodkowo-płodowy, śmiertelność płodów, stężenie terapeutyczne, toksyczność lamotryginy, toksyczność po wielokrotnym podaniu, toksyczność reprodukcyjna, wrodzona wada rozwojowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lamitrin 25 mg
Przedkliniczne badania lamotryginy na modelach zwierzęcych wykazały brak działania teratogennego, choć zaobserwowano zmniejszenie masy ciała płodów oraz opóźnione kostnienie szkieletu przy ekspozycji na dawki zbliżone do klinicznych. W badaniach toksyczności reprodukcyjnej u gryzoni i królików nie stwierdzono upośledzenia płodności, jednak odnotowano obniżenie stężenia kwasu foliowego, co jest istotne ze względu na związek niedoboru kwasu foliowego z ryzykiem wad rozwojowych. U szczurów poddanych ekspozycji w zaawansowanej ciąży i okresie pourodzeniowym zaobserwowano zwiększoną śmiertelność płodów i noworodków przy dawkach niższych niż kliniczne, co wskazuje na potencjalne ryzyko u ludzi. Dodatkowo, u młodych szczurów lamotrygina wpływała na zdolności uczenia się, opóźniała rozwój narządów płciowych oraz zmniejszała przyrost masy ciała potomstwa, sugerując możliwy wpływ na rozwój organizmów młodocianych.
badania na młodych osobnikach, choroba serca, działanie teratogenne, efekt proarytmiczny, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, kanał hERG, kanał sodowy sercowy, kostnienie szkieletu, kwas foliowy, lamotrygina, lek przeciwarytmiczny klasy IB, odstęp QT, potencjał rakotwórczy, przewodzenie komorowe, śmiertelność płodów, toksyczność ciążowa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, układ sercowo-naczyniowy, właściwości przeciwarytmiczne, wrodzone wady rozwojowe, zespół QRS - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Dabigatran Etexilate Viatris 150 mg
Dabigatran eteksylan, stosowany jako antykoagulant, wymaga szczególnej ostrożności u kobiet w wieku rozrodczym, ciężarnych oraz karmiących piersią ze względu na potencjalne ryzyko dla płodu i niemowlęcia. Pacjentki powinny być poinformowane o konieczności stosowania skutecznej antykoncepcji podczas terapii oraz o unikaniu ciąży w trakcie leczenia. Dane kliniczne dotyczące stosowania dabigatranu w ciąży są ograniczone, natomiast badania przedkliniczne wykazały toksyczne efekty w dawkach 5-10-krotnie wyższych niż ekspozycja u pacjentów, takie jak zmniejszenie masy ciała płodu, obniżenie przeżywalności zarodka/płodu oraz zwiększenie liczby wad rozwojowych. W badaniach pre- i postnatalnych odnotowano także wzrost śmiertelności płodów przy dawkach odpowiadających 4-krotnej ekspozycji osoczowej u ludzi.
alternatywne metody karmienia, antykoagulant, badania pre- i postnatalne, badania przedkliniczne, dabigatran eteksylat, dabigatran w ciąży, ekspozycja osoczowa, lek przeciwkrzepliwy, przenikanie do mleka kobiecego, rozwijający się płód, skuteczna antykoncepcja, śmiertelność płodów, utrata zapłodnionego jaja, wady rozwojowe płodu, wiek rozrodczy, wpływ na płodność, wpływ na rozrodczość, zagnieżdżenie zapłodnionego jaja - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Darifenacin Aristo 15 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa daryfenacyny wykazały brak istotnych zagrożeń toksykologicznych przy dawkach terapeutycznych, co potwierdza szeroki margines bezpieczeństwa względem maksymalnej dawki zalecanej u ludzi (MRHD). W badaniach na szczurach i psach nie stwierdzono negatywnego wpływu na płodność przy dawkach odpowiednio do 50 mg/kg mc./dobę (78x AUC0-24h MRHD) oraz 6 mg/kg mc./dobę (82x AUC0-24h MRHD). Nie zaobserwowano działania genotoksycznego ani rakotwórczego. W badaniach teratologicznych u szczurów i królików, przy dawkach do 50 mg/kg mc./dobę (59x AUC0-24h MRHD) i 30 mg/kg mc./dobę (28x AUC0-24h MRHD), odnotowano jedynie opóźnienie kostnienia kręgów oraz toksyczność matczyno-płodową, bez cech teratogenności.
AUC, daryfenacyna, dawka terapeutyczna, dystocja, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, efekt toksyczny, ekspozycja systemowa, farmakologia bezpieczeństwa, maksymalna dawka zalecana, margines bezpieczeństwa, narząd rozrodczy, opóźnienie kostnienia, rozwój przedurodzeniowy i pourodzeniowy, śmiertelność płodów, toksyczność matczyna, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność rozwojowa, utrata ciąży po zagnieżdżeniu, wpływ na płodność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Anagrelid Aurovitas 0,5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa anagrelidu wykazały istotne działania toksyczne, zwłaszcza w odniesieniu do układu sercowo-naczyniowego u psów, gdzie dawka NOEL u samców wynosiła 0,3 mg/kg/dobę, co odpowiada 0,1-krotności AUC u ludzi dla anagrelidu i jego metabolitów. Wpływ na reprodukcję był zróżnicowany: u samców szczurów nie stwierdzono negatywnego wpływu na płodność przy dawkach do 240 mg/kg/dobę, natomiast u samic szczurów dawka NOEL wynosiła 10 mg/kg/dobę, przy której obserwowano zwiększoną utratę zarodków i zmniejszenie liczby żywych zarodków (AUC anagrelidu 143-krotnie wyższe niż u ludzi). W badaniach rozwoju pre- i postnatalnego u szczurów dawka NOEL wynosiła 3 mg/kg/dobę, powodując wydłużenie ciąży, a u suk dawka NOEL 30 mg/kg/dobę wiązała się z wydłużeniem porodu i zwiększoną śmiertelnością płodów, przy czym wartości AUC były wielokrotnie wyższe niż u ludzi (do 425-krotnie dla anagrelidu). Badania genotoksyczności nie wykazały mutagenności ani klastogenności anagrelidu. Jednak w dwuletnich badaniach rakotwórczości u szczurów stwierdzono wzrost częstości guzów chromochłonnych nadnerczy u samców przy dawkach ≥ 3 mg/kg/dobę (37-krotność AUC u ludzi) oraz gruczolakoraków macicy u samic przy dawce 30 mg/kg/dobę (572-krotność AUC). Zmiany te były powiązane z nadmiernym działaniem farmakologicznym oraz indukcją enzymów CYP1. Podsumowując, profil bezpieczeństwa anagrelidu wskazuje na potencjalne ryzyko kardiotoksyczności, wpływu na reprodukcję oraz działanie promotorowe nowotworów przy dawkach znacznie przekraczających terapeutyczne, co wymaga uwzględnienia w ocenie ryzyka stosowania leku u pacjentów.
anagrelid, działanie klastogenne, działanie mutagenne, enzym CYP1, gruczolakorak macicy, guz chromochłonny nadnerczy, krwotok podwsierdziowy, martwica mięśnia sercowego, obumarcie płodu, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, poziom bez obserwowanego działania, resorpcja zarodka, rozwój prenatalny i postnatalny, rozwój zarodkowo-płodowy, śmiertelność płodów, toksyczność po wielokrotnym podaniu, utrata zarodka, wydłużenie ciąży, wydłużony poród - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Tuxanuva 150 mg
Dabigatran eteksylan (Tuxanuva, 150 mg) wymaga szczególnej ostrożności u kobiet w wieku rozrodczym ze względu na potencjalny wpływ na płodność, przebieg ciąży oraz karmienie piersią. Kobiety te powinny stosować skuteczną antykoncepcję przez cały okres terapii i unikać zajścia w ciążę, gdyż dane kliniczne są ograniczone, a badania na zwierzętach wykazały ryzyko zmniejszenia liczby zagnieżdżeń, zwiększonej utraty zapłodnionego jaja oraz wad rozwojowych płodów przy dawkach 5-10-krotnie wyższych niż ekspozycja u ludzi. W przypadku potwierdzonej ciąży stosowanie dabigatranu jest dopuszczalne jedynie, gdy korzyści przewyższają ryzyko, a decyzja powinna być indywidualna i oparta na dokładnej analizie stosunku korzyści do ryzyka.
antykoncepcja, bezpieczeństwo leku w ciąży, dabigatran eteksylan, karmienie piersią, kobieta w wieku rozrodczym, leczenie przeciwkrzepliwe, lek przeciwkrzepliwy, model zwierzęcy, okres prenatalny i postnatalny, ryzyko dla płodu, śmiertelność płodów, toksyczność dla matek, toksyczność rozwojowa, Tuxanuva, utrata zapłodnionego jaja, wada rozwojowa płodu, zagnieżdżenie zapłodnionego jaja, zdolność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sumatriptan Medical Valley 50 mg
Sumatryptan przeszedł szerokie badania przedkliniczne, które nie wykazały działania teratogennego, rakotwórczego ani genotoksycznego, co potwierdza jego korzystny profil bezpieczeństwa. W badaniach na modelach zwierzęcych, w tym na szczurach i królikach, nie stwierdzono istotnych wad rozwojowych płodów ani uszkodzeń materiału genetycznego. Szczególnie istotne jest to, że sumatryptan nie indukuje wad wrodzonych, co jest kluczowe dla bezpieczeństwa stosowania u kobiet w wieku rozrodczym.
badanie przedkliniczne, dawka terapeutyczna, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, inseminacja, margines bezpieczeństwa, płodność, proces nowotworowy, profil bezpieczeństwa, rozwój płodu, śmiertelność płodów, sumatryptan, uszkodzenie materiału genetycznego, wady wrodzone - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Fevarin 50 mg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa leku Fevarin (maleinian fluwoksaminy) wykazała brak działania rakotwórczego i mutagennego w badaniach na zwierzętach. W zakresie wpływu na rozrodczość i rozwój płodu zaobserwowano zmniejszenie płodności, zwiększoną śmiertelność płodów oraz obniżenie masy ciała płodów, jednak efekty te występowały jedynie przy dawkach przekraczających dwukrotnie maksymalną zalecaną dawkę dla ludzi, co wskazuje na odpowiedni margines bezpieczeństwa w dawkowaniu terapeutycznym. Dodatkowo, zwiększona śmiertelność okołoporodowa szczeniąt sugeruje konieczność ostrożności przy stosowaniu leku u kobiet w ciąży.
ciąża, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, efekt farmakologiczny, indukcja nowotworu, liczba plemników, maleinian fluwoksaminy, masa ciała płodu, nadużywanie substancji, potencjał uzależniający, rozrodczość, śmiertelność okołoporodowa, śmiertelność płodów, tolerancja na lek, uzależnienie fizyczne, właściwość rakotwórcza, wskaźnik płodności, wydajność krycia, zmiana genetyczna, zmniejszenie płodności - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Fevarin 100 mg
Maleinian fluwoksaminy, substancja czynna Fevarin 100 mg, został poddany szerokim badaniom przedklinicznym oceniającym jego bezpieczeństwo, w tym potencjał rakotwórczy, mutagenny oraz wpływ na rozrodczość i płodność. Wyniki jednoznacznie wykazały brak działania rakotwórczego i mutagennego. Jednakże, w badaniach dotyczących rozrodczości zaobserwowano niekorzystne efekty, takie jak zmniejszenie płodności, zwiększona śmiertelność płodów oraz obniżona masa ciała płodów, które występowały przy dawkach przekraczających dwukrotnie maksymalną zalecaną dawkę dla ludzi. Dodatkowo, zwiększona śmiertelność okołoporodowa szczeniąt wskazuje na potencjalne ryzyko stosowania leku w okresie ciąży i okołoporodowym.
badania przedkliniczne, Fevarin, liczba plemników, maleinian fluwoksaminy, narażenie na lek, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, potencjał uzależniający, profil bezpieczeństwa, śmiertelność okołoporodowa, śmiertelność płodów, substancja czynna, tolerancja na lek, uzależnienie fizyczne, wpływ na płodność, wpływ na rozrodczość, wskaźnik płodności, wydajność krycia, zmniejszenie płodności - Leksykon substancji czynnych
Metyloprednizolon – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Metyloprednizolon, silny glikokortykosteroid o działaniu przeciwzapalnym, immunosupresyjnym i przeciwalergicznym, wykazuje profil bezpieczeństwa potwierdzony badaniami przedklinicznymi na różnych gatunkach zwierząt (myszy, szczury, króliki, psy) i drogach podania (dożylna, dootrzewnowa, podskórna, domięśniowa, doustna). Ostra toksyczność po podaniu doustnym jest niska (LD50 > 4 g/kg u szczurów). Długotrwałe podawanie dawek 3 i 10 mg/kg masy ciała wiązało się z typowymi dla glikokortykosteroidów efektami, takimi jak policytemia, limfopenia, zanik grasicy i kory nadnerczy, osłabienie odporności, zanik mięśni szkieletowych oraz zmniejszona aktywność szpiku kostnego. Metyloprednizolonu aceponian stosowany miejscowo wykazuje profil działań niepożądanych typowy dla glikokortykosteroidów, bez dodatkowych efektów nawet przy aplikacji na dużych powierzchniach skóry i pod okluzją. Badania miejscowej tolerancji i drażniącego działania dostawowego nie wykazały istotnych nieprawidłowości.
aberracja chromosomowa, badanie genotoksyczności, błona maziowa, działanie immunosupresyjne, działanie przeciwalergiczne, działanie przeciwzapalne, działanie teratogenne, efekt letalny, glikokortykosteroid, gromadzenie glikogenu, lidokainy chlorowodorek, limfopenia, metyloprednizolon, metyloprednizolon aceponian, mutacja genetyczna, osłabienie odporności, płyn stawowy, podanie dostawowe, podanie wielokrotne, policytemia, potencjał rakotwórczy, rozszczep podniebienia, Salmonella typhimurium, śmiertelność płodów, toksyczność ogólnoustrojowa, toksyczność ostra, toksyczność reprodukcyjna, tolerancja miejscowa, wada wrodzona, właściwości uczulające, zanik grasicy, zanik kory nadnerczy, zanik mięśni szkieletowych, zniekształcenie szkieletu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Darifenacin Aristo 7,5 mg
Daryfenacyna, substancja czynna leku Darifenacin Aristo, wykazuje akceptowalny profil bezpieczeństwa potwierdzony szeroko zakrojonymi badaniami przedklinicznymi. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym nie wykazały istotnych efektów toksycznych przy dawkach terapeutycznych, a testy genotoksyczności i kancerogenności nie potwierdziły działania mutagennego ani rakotwórczego. W badaniach na zwierzętach, przy dawkach do 50 mg/kg mc./dobę u szczurów (78-krotność AUC₀₋₂₄ₕ dla MRHD) oraz 6 mg/kg mc./dobę u psów (82-krotność AUC₀₋₂₄ₕ dla MRHD), nie zaobserwowano negatywnego wpływu na płodność ani narządy rozrodcze. Daryfenacyna nie wykazała działania teratogennego u szczurów do 50 mg/kg mc./dobę i u królików do 30 mg/kg mc./dobę, choć przy najwyższych dawkach odnotowano opóźnienie kostnienia kręgów u szczurów oraz toksyczne efekty u królików, w tym zwiększoną utratę ciąż i zmniejszoną przeżywalność płodów.
badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie przedkliniczne, badanie teratogenności, daryfenacyna, dawka terapeutyczna, dystocja, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie toksyczne, genotoksyczność, maksymalna dawka zalecana, narząd rozrodczy, opóźnienie kostnienia, poronienie po zagnieżdżeniu, śmiertelność płodów, substancja czynna, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność rozwojowa, właściwość kancerogenna, właściwość mutagenna, wpływ na płodność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Alprazolam Aurovitas 0,5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa alprazolamu wykazały brak działania mutagennego w teście Amesa oraz teście mikrojądrowym u szczurów przy dawkach do 100 mg/kg mc. (500-krotność maksymalnej dawki ludzkiej 10 mg/dobę). Długoterminowe podawanie leku szczurzym w dawkach 3-30 mg/kg mc./dobę (15-150-krotność dawki ludzkiej) wiązało się z występowaniem zaćmy i rozrostem naczyń rogówki po 11 miesiącach terapii. Badania karcynogenności u szczurów i myszy (odpowiednio do 30 mg/kg i 10 mg/kg mc./dobę) nie wykazały działania rakotwórczego. W zakresie płodności, dawki do 5 mg/kg mc./dobę (25-krotność dawki ludzkiej) nie zaburzały płodności u szczurów, jednak wysokie dawki indukowały wzrost wad wrodzonych i śmiertelności płodów, a także zaburzenia behawioralne potomstwa po prenatalnej ekspozycji na benzodiazepiny, w tym alprazolam.
aberracja chromosomowa, alprazolam, badanie przedkliniczne, benzodiazepina, dawka dobowa, drgawka, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, ekspozycja na wysokie dawki, ekspozycja prenatalna, in vitro, in vivo, ośrodkowy układ nerwowy, płodność, potencjał karcynogenny, rozrost naczyń rogówki, rozwój układu nerwowego, śmiertelność płodów, test Amesa, test mikrojądrowy, wada wrodzona, zaburzenie behawioralne, zaćma - Leksykon substancji czynnych
Fluwoksamina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa fluwoksaminy wykazały brak działania rakotwórczego i mutagennego maleinianu fluwoksaminy, co potwierdza jej bezpieczeństwo w długoterminowym stosowaniu. Jednakże badania na modelach zwierzęcych ujawniły negatywny wpływ na rozrodczość i rozwój płodu, w tym zmniejszenie płodności, zwiększenie śmiertelności płodów oraz obniżenie masy ciała płodów, przy dawkach przekraczających dwukrotnie maksymalną zalecaną dawkę dla ludzi. Dodatkowo, obserwowano wzrost śmiertelności okołoporodowej u potomstwa, co stanowi istotny czynnik ryzyka przy rozważaniu terapii fluwoksaminą u kobiet w ciąży lub planujących ciążę.
działanie rakotwórcze i mutagenne, ekspozycja lekowa, farmakoterapia, fluwoksamina, maleinian fluwoksaminy, nadużywanie substancji, potencjał rakotwórczy, potencjał uzależniający, rozrodczość, śmiertelność okołoporodowa, śmiertelność płodów, tolerancja lekowa, uzależnienie fizyczne, wskaźnik płodności - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Everolimus Synthon 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa ewerolimusu wykazały brak istotnego zagrożenia dla człowieka przy dawkach terapeutycznych, choć toksyczność obserwowano przy dawkach znacznie przekraczających maksymalną ekspozycję u ludzi. Główne narządy docelowe toksyczności to układ rozrodczy (zwyrodnieniowe zmiany w jądrach, zmniejszona liczba plemników, zanik macicy), płuca (zwiększona liczba makrofagów w pęcherzykach), trzustka (degranulacja i wakuolizacja komórek zewnątrzwydzielniczych, zwyrodnienie komórek Langerhansa) oraz oczy (zmętnienia soczewki u szczurów). Dodatkowo, u szczurów i myszy obserwowano zmiany nerkowe, a u zwierząt z chorobami współistniejącymi ewerolimus nasilał przebieg tych schorzeń. W badaniach płodności u samców szczurów dawki ≥0,5 mg/kg m.c. powodowały zmiany morfologiczne jąder, a dawki 5 mg/kg m.c. obniżały ruchliwość plemników i stężenie testosteronu, co skutkowało ograniczeniem płodności; efekty te były odwracalne po odstawieniu leku. U samic dawki ≥0,1 mg/kg zwiększały częstość poronień, a lek przenikał przez łożysko, wywołując toksyczność embrionalną i płodową, w tym zwiększoną śmiertelność płodów, zmniejszoną masę oraz wady rozwojowe przy dawkach 0,3–0,9 mg/kg m.c.
degranulacja komórek, działanie karcynogenne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, ekspozycja ogólnoustrojowa, ekspozycja u człowieka, genotoksyczność, kokcydioza, komórki Langerhansa, komórki zewnątrzwydzielnicze, lipofuscyna, makrofagi pęcherzykowe, masa płodu, nabłonek cewek nerkowych, płodność samców, poronienie, resorpcja płodu, rozszczep mostka, ruchliwość plemników, śmiertelność płodów, testosteron w osoczu, toksyczność dla płodu, toksyczność embrionalna, toksyczność embrionalno-płodowa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozród, wirus Coxsackie, zanik macicy, zapalenie mięśnia sercowego, zmętnienie soczewki, zmiany szkieletowe, zwyrodnieniowe zmiany jąder - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Ketotifen Stulln 0,25 mg/ml
Ketotifen w postaci kropli do oczu o stężeniu 0,25 mg/ml (około 9,3 µg substancji czynnej na kroplę) charakteryzuje się niską ekspozycją ogólnoustrojową, co istotnie ogranicza potencjalne ryzyko dla płodu i noworodka. Dane kliniczne dotyczące stosowania u kobiet w ciąży są ograniczone lub ich brak, jednak badania na modelach zwierzęcych wykazały, że dawki toksyczne dla matki mogą zwiększać śmiertelność płodów, nie obserwując jednocześnie działania teratogennego. Ze względu na minimalną absorpcję systemową przy podaniu miejscowym, ryzyko przenikania ketotifenu do krążenia ogólnego i wpływu na płód jest niskie, jednak konieczne jest zachowanie ostrożności i indywidualna ocena stosunku korzyści do ryzyka przez lekarza.
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Dabigatran Etexilate Viatris 110 mg
Dabigatran Etexilate Viatris, zawierający 110 mg dabigatranu eteksylanu w formie kapsułek, wymaga szczególnej ostrożności u kobiet w wieku rozrodczym, w ciąży oraz karmiących piersią. Kobietom w wieku rozrodczym należy jednoznacznie zalecić stosowanie skutecznej antykoncepcji podczas terapii, a w przypadku planowania ciąży rozważyć zmianę leczenia na bezpieczniejsze alternatywy. Dane kliniczne dotyczące stosowania dabigatranu w ciąży są ograniczone, a badania przedkliniczne na zwierzętach wykazały toksyczny wpływ na rozwój płodu, w tym zmniejszenie masy ciała płodu, obniżoną przeżywalność zarodka oraz wzrost wad rozwojowych przy dawkach 5-10-krotnie przekraczających ekspozycję u ludzi. Dabigatran może być stosowany w ciąży tylko wtedy, gdy korzyści przewyższają ryzyko, z koniecznością ścisłego nadzoru położniczego.
dabigatran eteksylan, dabigatran eteksylan mezylan, Dabigatran Etexilate Viatris, eliminacja leku, leczenie przeciwzakrzepowe, lek przeciwzakrzepowy, płodność samców, płodność samic, przeżywalność zarodka, śmiertelność płodów, szkodliwy wpływ na rozrodczość, utrata zapłodnionego jaja, wady rozwojowe, zagnieżdżenie zapłodnionego jaja, zagrożenie dla człowieka, zmniejszenie masy ciała płodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lexotan 6 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne bromazepamu, substancji czynnej leku Lexotan, wykazały brak działania kancerogennego oraz genotoksycznego zarówno in vitro, jak i in vivo. Badania na szczurach potwierdziły, że bromazepam nie wpływa negatywnie na płodność ani na parametry reprodukcyjne. W badaniach teratologicznych nie stwierdzono działania teratogennego nawet przy bardzo wysokich dawkach do 125 mg/kg mc./dobę, co wskazuje na niski potencjał do wywoływania wad rozwojowych. Wyniki te potwierdzają korzystny profil bezpieczeństwa bromazepamu w kontekście długotrwałego stosowania oraz wpływu na materiał genetyczny.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie toksykologiczne, bromazepam, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, embriotoksyczność, genotoksyczność, kancerogenność, martwy płód, płodność, poronienie spontaniczne, resorpcja płodu, rozwój prenatalny, śmiertelność płodów, teratogenność, toksyczność, wady rozwojowe - Leksykon substancji czynnych
Lamotrygina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania lamotryginy wykazały brak istotnych zagrożeń toksycznych, genotoksycznych i rakotwórczych przy ekspozycjach odpowiadających dawkom klinicznym. W badaniach reprodukcyjnych na gryzoniach i królikach nie stwierdzono działania teratogennego, choć odnotowano zmniejszoną masę ciała płodów oraz opóźnione kostnienie szkieletu przy dawkach zbliżonych do klinicznych. W badaniach na szczurach zaobserwowano zwiększoną śmiertelność płodów i noworodków przy dawkach niższych niż kliniczne, a u młodych zwierząt wpływ na zdolności uczenia się, opóźnienia rozwojowe i zmniejszony przyrost masy ciała. Lamotrygina nie upośledzała płodności, jednak powodowała obniżenie stężenia kwasu foliowego, co może mieć znaczenie w kontekście ryzyka wad rozwojowych.
choroba serca, działanie teratogenne, elektrofizjologia serca, farmakologia bezpieczeństwa, kanał hERG, kanał sodowy, kostnienie szkieletu, lamotrygina, niedobór kwasu foliowego, odstęp QT, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, proarytmia, przewodzenie komorowe, śmiertelność płodów, toksyczność dla matek, toksyczność po wielokrotnym podaniu, toksyczność reprodukcyjna, właściwości przeciwarytmiczne, wrodzona wada rozwojowa, zespół QRS - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Pudroderm (9,8 mg + 245 mg + 9,8 mg)/g
Przedkliniczne dane bezpieczeństwa produktu leczniczego Pudroderm (9,8 mg + 9,8 mg + 245 mg/g, zawiesina na skórę) opierają się na toksyczności poszczególnych substancji czynnych: benzokainy, tlenku cynku i lewomentolu. Benzokaina i lewomentol wykazują niską toksyczność ostrą, co wskazuje na ich bezpieczeństwo przy jednorazowym podaniu. Tlenek cynku również charakteryzuje się bardzo niską toksycznością ostrą i jest klasyfikowany jako substancja praktycznie nietoksyczna, choć wziewne podanie może powodować objawy ze strony układu oddechowego. Doustne podawanie lewomentolu w dawkach 200, 400 i 800 mg/kg mc./dobę przez 28 dni powodowało zmiany w wątrobie (zwiększenie masy i wakuolizację hepatocytów), prawdopodobnie wskutek indukcji enzymów wątrobowych. Brak jest danych dotyczących toksyczności po wielokrotnym doustnym podaniu benzokainy i tlenku cynku.
benzokaina, działanie drażniące, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, fotomutagenność, genotoksyczność, indukcja enzymów wątrobowych, keratyna naskórka, lewomentol, podanie wziewne, profil bezpieczeństwa, promieniowanie ultrafioletowe, rak przełyku, śmiertelność płodów, tlenek cynku, toksyczność dermalna, toksyczność doustna, toksyczność okołoporodowa, toksyczność ostra, urodzeniowa masa ciała, uszkodzenie chromosomów, wakuolizacja hepatocytów, wolne rodniki, wpływ na reprodukcję, zaburzenie oddychania - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Piroxicam Jelfa 10 mg
Przedkliniczne badania piroksykamu, substancji czynnej leku Piroxicam Jelfa, wykazały brak specyficznych zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego, ośrodkowego układu nerwowego oraz nerek przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Badania toksykologiczne na zwierzętach ujawniły nefrotoksyczność oraz owrzodzenia przewodu pokarmowego, co jest typowe dla NLPZ i wynika z hamowania syntezy prostaglandyn. Testy genotoksyczności i karcynogenności nie wykazały potencjału mutagennego ani rakotwórczego. Warto podkreślić, że dawki stosowane w badaniach odpowiadały zakresowi terapeutycznemu, a obserwowane działania niepożądane korelują z klinicznymi obserwacjami.
aberracja chromosomowa, działanie rakotwórcze, efekt embriotoksyczny, funkcja nerek, genotoksyczność, inhibitor cyklooksygenazy, inhibitor syntezy prostaglandyn, mutacja genowa, nefrotoksyczność, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obniżenie płodności, organogeneza, ośrodkowy układ nerwowy, owrzodzenie przewodu pokarmowego, piroksykam, potencjał genotoksyczny, przedwczesne zamknięcie przewodu tętniczego, przewód tętniczy płodu, śmiertelność płodów, śmiertelność zarodków, synteza prostaglandyn, trzeci trymestr ciąży, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA, wada rozwojowa, zaburzenia ciąży - Leksykon substancji czynnych
Diklofenak epolamina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Diklofenak epolamina, substancja czynna leku Flector Patch, została poddana szczegółowej ocenie w badaniach przedklinicznych, które nie wykazały istotnego ryzyka dla populacji ludzkiej poza znanymi informacjami zawartymi w charakterystyce produktu leczniczego. Badania na modelach zwierzęcych, w tym na szczurach i królikach, wykazały działanie embriotoksyczne oraz zwiększoną śmiertelność płodów po doustnym podaniu diklofenaku epolaminy i samej epolaminy. Warto podkreślić, że dawka w Flector Patch wynosi 180 mg diklofenaku epolaminy, co odpowiada 140 mg sodu diklofenaku (1% w/w) na plaster o powierzchni 140 cm² (10 cm x 14 cm). Te wyniki wskazują na potencjalne ryzyko stosowania u kobiet w ciąży lub planujących ciążę, co wymaga zachowania szczególnej ostrożności klinicznej.
Flector Patch jest preparatem do stosowania miejscowego, w którym diklofenak epolamina jest rozprowadzony jako jednorodna pasta na włókninowym podłożu, co może wpływać na farmakokinetykę i profil bezpieczeństwa w porównaniu z doustnymi formami leku. Miejscowa aplikacja może ograniczać systemową ekspozycję na substancję czynną, co jest istotne w kontekście obserwowanego embriotoksycznego działania po podaniu doustnym. Niemniej jednak, dane przedkliniczne podkreślają konieczność ostrożności i uwzględnienia tych informacji podczas podejmowania decyzji terapeutycznych, zwłaszcza u kobiet w ciąży, ze względu na potencjalne ryzyko dla płodu.
badanie niekliniczne, badanie przedkliniczne, charakterystyka produktu leczniczego, diklofenak epolaminy, diklofenak sodu, działanie embriotoksyczne, epolamina, farmakokinetyka substancji czynnej, Flector Patch, model zwierzęcy, plaster leczniczy, preparat miejscowy, rozwój embrionalny, śmiertelność płodów - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Imigran 100 mg
Dane przedkliniczne dotyczące sumatryptanu, substancji czynnej leku Imigran, wykazały brak działania genotoksycznego, karcynogennego oraz teratogennego. Badania in vitro oraz na modelach zwierzęcych potwierdziły, że sumatryptan nie uszkadza materiału genetycznego ani nie indukuje procesów nowotworowych. W badaniach teratogenności na królikach nie stwierdzono wad rozwojowych płodu, mimo sporadycznej śmiertelności płodów. Te wyniki stanowią istotne uzupełnienie wiedzy klinicznej i potwierdzają korzystny profil bezpieczeństwa leku w kontekście długoterminowego stosowania.
badanie in vitro, dane przedkliniczne, dawka terapeutyczna, działanie genotoksyczne, działanie karcynogenne, działanie teratogenne, inseminacja, podanie doustne, podanie podskórne, potencjał genotoksyczny, potencjał karcynogenny, potencjał teratogenny, proces nowotworowy, profil bezpieczeństwa leku, śmiertelność płodów, stężenie leku w osoczu, sumatryptan, wady rozwojowe płodu, wpływ na płodność, zdolność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lexotan 3 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne bromazepamu wykazały brak działania kancerogennego oraz genotoksycznego, co potwierdzono zarówno in vitro, jak i in vivo. W modelu szczurzym nie zaobserwowano indukcji nowotworów, a testy genotoksyczności nie wykazały uszkodzeń materiału genetycznego. Ponadto, codzienne podawanie bromazepamu drogą doustną nie wpłynęło negatywnie na płodność i zdolności reprodukcyjne szczurów, co jest istotne dla oceny bezpieczeństwa stosowania leku u pacjentów w wieku rozrodczym.
badanie genotoksyczności, badanie kancerogenności, bezpieczeństwo przedkliniczne, bromazepam, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, embriotoksyczność, masa płodu, płodność, poród martwego płodu, potencjał genotoksyczny, przeżywalność młodych, przyrost masy ciała, resorpcja płodów, śmiertelność płodów, toksyczność rozwojowa - Leksykon substancji czynnych
Urapidyl – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Urapidyl, lek przeciwnadciśnieniowy, wykazuje niską toksyczność ostrą z wartościami LD50 wynoszącymi 508-750 mg/kg (doustnie) oraz 140-260 mg/kg (dożylnie) u zwierząt. Objawy toksyczności obejmują uspokojenie polekowe, duszność, tachykardię, hipotonię, drżenia i drgawki, które są odwracalne w ciągu kilku godzin. W badaniach przewlekłych, dawki do 250 mg/kg (szczury) i do 64 mg/kg (psy) wywoływały uspokojenie, drżenia oraz zmiany w cyklu rujowym i masie macicy, jednak bez istotnych zmian histopatologicznych. Badania genotoksyczności (m.in. test Amesa, testy na limfocytach ludzkich) oraz rakotwórczości (18-24 miesiące u myszy i szczurów) nie wykazały ryzyka mutagennego ani kancerogennego dla ludzi. Podwyższone stężenie prolaktyny u gryzoni, prowadzące do rozrostu tkanki gruczołu mlecznego, nie jest spodziewane u ludzi przy dawkach terapeutycznych.
badanie rakotwórczości, badanie toksyczności ostrej, badanie toksykokinetyczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, hepatocyt szczura, LD50, lek przeciwnadciśnieniowy, obniżenie ciśnienia krwi, śmiertelność płodów, śmiertelność zarodków, stężenie prolaktyny, test Amesa, test naprawy DNA, toksyczność ostra, toksyczność podprzewlekła, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na rozród, urapidyl, uspokojenie polekowe, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Everolimus Synthon 5 mg
Dane przedkliniczne dotyczące ewerolimusu, obejmujące badania toksyczności wielokrotnej, genotoksyczności, karcynogenności oraz wpływu na rozród i rozwój potomstwa, nie wykazały istotnego zagrożenia dla człowieka przy ekspozycji terapeutycznej. Toksyczność obserwowano głównie przy dawkach przekraczających maksymalną ekspozycję u ludzi. Główne narządy docelowe toksyczności to układ rozrodczy (zwyrodnieniowe zmiany w jądrach, zmniejszona liczba plemników, zanik macicy), płuca (akumulacja makrofagów), trzustka (degranulacja komórek zewnątrzwydzielniczych i zwyrodnienie komórek Langerhansa) oraz oczy (zmętnienia soczewki u szczurów). Zmiany nerkowe były nieznaczne i ograniczone do szczurów i myszy. Ewerolimus może zaostrzać współistniejące choroby, takie jak przewlekłe zapalenie mięśnia sercowego, zakażenia wirusowe i pasożytnicze oraz zmiany skórne, co obserwowano przy dawkach terapeutycznych lub wyższych.
działanie karcynogenne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, ekspozycja ogólnoustrojowa, funkcja rozrodcza, genotoksyczność, kokcydioza, makrofagi pęcherzykowe, morfologia jąder, narządy docelowe toksyczności, płodność samców, późna resorpcja, przewlekłe zapalenie mięśnia sercowego, rozszczep mostka, ruchliwość plemników, śmiertelność płodów, stężenie testosteronu, toksyczność nerkowa, toksyczność płodowa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozród, wady wrodzone, wirus Coxsackie, wodonercze, zanik macicy, zwyrodnieniowe zmiany jąder - Leksykon substancji czynnych
Tlenek cynku – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Tlenek cynku, stosowany miejscowo w preparatach dermatologicznych takich jak Neo-Tormentil czy Pudroderm, wykazuje bardzo niską toksyczność ostrą, klasyfikowaną jako praktycznie nietoksyczną według Hodge’a i Stemera. Objawy toksyczności obserwowano jedynie po podaniu wziewnym, manifestujące się kaszlem i dusznością. Brak jest szczegółowych danych dotyczących toksyczności po doustnym podaniu wielokrotnym, jednak badania farmakologiczne nie wskazują na istotne zagrożenia dla człowieka. W badaniach in vitro wykazano fotomutagenność tlenku cynku, prawdopodobnie związaną z generowaniem wolnych rodników pod wpływem UV, niemniej jednak kompleksowe analizy genotoksyczności nie potwierdzają ryzyka mutagennego przy stosowaniu miejscowym. Nie stwierdzono również działania rakotwórczego w badaniach konwencjonalnych.
badania farmakologiczne, badania farmakologiczne i toksykologiczne, chlorek cynku, działanie drażniące, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, fotomutagenność, genotoksyczność, keratyna naskórka, octan cynku, podanie wielokrotne, podanie wziewne, profil bezpieczeństwa, promieniowanie ultrafioletowe, siarczan cynku, śmiertelność płodów, tlenek cynku, toksyczność dermalna, toksyczność okołoporodowa, toksyczność ostra, toksyczny wpływ na rozród, undecylenian cynku, urodzeniowa masa ciała, wolne rodniki, wpływ na reprodukcję, zaburzenia oddychania - Leksykon substancji czynnych
Sód diklofenak – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Badania przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania sodu diklofenaku, w tym diklofenaku epolaminy, wykazały działanie embriotoksyczne oraz zwiększoną śmiertelność płodów u szczurów i królików po podaniu doustnym. Zarówno diklofenak, jak i sama epolamina, wykazywały te niekorzystne efekty, co wskazuje na potencjalne ryzyko w okresie rozwoju prenatalnego. Badania te przeprowadzono na standardowych modelach toksykologicznych, co umożliwia porównanie wyników i ekstrapolację danych na człowieka, jednak należy uwzględnić różnice międzygatunkowe oraz specyfikę drogi podania substancji.
aplikacja przezskórna, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, diklofenak epolamina, diklofenak epolaminy, działanie embriotoksyczne, ekspozycja ogólnoustrojowa, epolamina, farmakodynamika i farmakokinetyka, plaster leczniczy, postać farmaceutyczna, profil bezpieczeństwa, śmiertelność płodów, sód diklofenaku, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Fulvestrant Eugia 250 mg
Fulwestrant Eugia (250 mg/5 mL) jest przeciwwskazany u kobiet w ciąży oraz karmiących piersią ze względu na udokumentowane działanie teratogenne i embriotoksyczne w badaniach na zwierzętach (szczury, króliki). Lek przenika przez łożysko oraz do mleka samic szczura, co wskazuje na potencjalne ryzyko dla płodu i noworodka. Kobiety w wieku rozrodczym muszą stosować skuteczną antykoncepcję przez cały okres terapii oraz przez 2 lata po jej zakończeniu. W przypadku potwierdzenia ciąży podczas leczenia fulwestrantem, terapia powinna zostać natychmiast przerwana, a pacjentka skierowana na konsultację położniczą. Karmienie piersią należy definitywnie zakończyć przed rozpoczęciem terapii, aby uniknąć ryzyka ciężkich działań niepożądanych u dziecka.
alkohol benzylowy, ampułko-strzykawka, benzoesan benzylu, bezwzględne przeciwwskazanie, działanie embriotoksyczne, działanie niepożądane, działanie teratogenne, embriotoksyczność, fulwestrant, konsultacja położnicza, nieprawidłowości płodu, przenikanie do mleka, przenikanie przez łożysko, skuteczna metoda antykoncepcji, śmiertelność płodów, teratogenność, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie płodu, utrata ciąży - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Imigran FDT 50 mg
Przedkliniczne badania sumatryptanu, substancji czynnej leku Imigran FDT, wykazały korzystny profil bezpieczeństwa w zakresie działania teratogennego, karcynogennego oraz genotoksycznego. Zarówno badania in vitro, jak i na modelach zwierzęcych nie potwierdziły potencjału sumatryptanu do wywoływania wad rozwojowych, procesów nowotworowych ani uszkodzeń materiału genetycznego. W badaniach na szczurach zaobserwowano zmniejszenie zdolności do inseminacji po podaniu doustnym w dawkach generujących stężenia w osoczu około 200-krotnie wyższe niż u ludzi po standardowej dawce 100 mg. Natomiast podanie podskórne, nawet przy stężeniach około 150-krotnie wyższych niż u ludzi po dawce doustnej, nie wpływało negatywnie na płodność.